உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனக்கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
சென்னையின் அந்த மதிய வெயில் அரசாங்க மருத்துவமனை வளாகத்தை ஒரு பெரிய இரும்புச் சட்டி போல சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது. மருத்துவமனையின் நெரிசலும், மருந்தின் வாடையும், மக்களின் இரைச்சலும் சேர்ந்து ஒருவிதமான சோர்வை உண்டாக்கியது. நான் என்னுடைய பைக்கை பார்க்கிங்கில் விட்டுவிட்டு, ஒரு நண்பனின் விபத்து விஷயமாக வார்டுக்குச் சென்றுவிட்டு வெளியே வந்து கொண்டிருந்தேன். புறநோயாளிகள் பிரிவு (OPD) அருகே இருந்த சிமெண்ட் பெஞ்சில் உட்கார்ந்து கொஞ்சம் மூச்சு வாங்கினேன்.
அப்போதுதான் அவளைப் பார்த்தேன்.
சுமார் நாற்பது, நாற்பத்திரண்டு வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண். பார்ப்பதற்கு உடல் மெலிந்து, முதிர்ச்சியான தோற்றத்துடன் இருந்தாள். வெயிலில் வாடிய முகம், களைப்பான கண்கள். ஆனால் அந்த ஒல்லியான தேகத்திற்குச் சம்பந்தமே இல்லாதது போல அவளுடைய வயிறு பெரிதாக உப்பிக் கொண்டிருந்தது. அவளுக்குக் குறைந்தது ஏழு அல்லது எட்டு மாதம் கர்ப்பம் இருக்கும் என்று பார்த்தாலே தெரிந்தது. ஒரு பழைய காட்டன் புடவையைத் தளர்வாகக் கட்டியிருந்தாள். அந்தப் புடவை அவளுடைய பெரிய வயிற்றை முழுமையாக மறைக்க முடியாமல் திணறியது.
எல்லாவற்றையும் விட என் கண்களை உறுத்தியது, அவளுடைய ஜாக்கெட். இளமஞ்சள் நிறத்தில் இருந்த அந்த ரவிக்கையின் மார்புப் பகுதியில், இரண்டு பக்கமும் ஈரமாகித் திட்டு திட்டாகத் தெரிந்தது. அது வியர்வை இல்லை என்பதை நான் உடனே புரிந்து கொண்டேன். கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குப் பிரசவத்திற்கு முன்பே சுரக்கும் சீம்பால் (Colostrum) அது. அவளுடைய மார்பகங்கள் அந்த மெலிந்த உடம்பில், கர்ப்பத்தின் காரணமாகப் பெருத்து, கனத்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. அந்த ஈரம் அவளுடைய முந்தானையை மீறி வெளியே தெரிந்தது எனக்குள் ஒரு விபரீதமான கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது.
அவள் இடுப்பில் கை வைத்துக்கொண்டு, வலி தாங்காமல் முகத்தைச் சுளித்தபடி மெதுவாக நடந்து வந்து, நான் அமர்ந்திருந்த பெஞ்சின் மறுமுனையில் அமர்ந்தாள். அவளுடைய கையில் ஒரு மஞ்சள் பையும், மருத்துவமனை ஃபைலும் இருந்தது.
நான் அவளையே ஓரமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவளுடைய கழுத்தெலும்புகள் தெரிந்தன. ஆனால் மார்பும் வயிறும் மட்டும் பூசினாற்போல வீங்கியிருந்தன. அந்த முரண்பாடான அழகு என்னை ஏதோ செய்தது. அவள் மூச்சு வாங்குவதைப் பார்த்ததும், நான் மெதுவாக பேச்சைக் கொடுத்தேன்.
“என்னக்கா… ரொம்ப முடியலையா? தண்ணி வேணுமா?” என்று கேட்டேன்.
அவள் நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தாள். ஒரு அந்நியன் கேட்கிறானே என்ற தயக்கம் இருந்தாலும், வலியின் கொடுமையால் அந்த உதவி தேவைப்பட்டது. “ஆமா தம்பி… இடுப்பு வலி உயிர் போகுது… கொஞ்சம் தண்ணி இருந்தா குடுங்க,” என்றாள் தளர்ந்த குரலில்.
நான் என் பையில் வைத்திருந்த வாட்டர் பாட்டிலை எடுத்துக் கொடுத்தேன். அவள் அதை வாங்கி மடக் மடக் என்று குடித்தாள். தண்ணீர் குடித்ததும் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு, “ரொம்ப நன்றி தம்பி,” என்றாள்.
“பரவாயில்லைக்கா… என்ன தனியா வந்திருக்கீங்க? கூட யாரும் வரலையா? இந்த நிலைமையில தனியா வரலாமா?” என்று அக்கறையாகக் கேட்பது போலக் கேட்டேன்.
அவள் ஒரு விரக்தியான சிரிப்பை உதிர்த்தாள். “யார் வரா தம்பி? எல்லாம் என் தலைல எழுதுன விதி. வீட்டுக்காரர் இந்நேரம் டாஸ்மாக்ல விழுந்து கிடப்பாரு. அவருக்கு இதெல்லாம் எங்க நினைப்பு இருக்கப் போகுது?”
“அச்சச்சோ… மத்த பசங்க யாரும் இல்லையா? அவங்களையாவது கூட்டிட்டு வந்திருக்கலாமே,” என்றேன்.
“இருக்காங்க தம்பி… பெரிய பையன் காலேஜ் படிக்கிறான். சின்ன பொண்ணு ஸ்கூல் போறா. அவங்களுக்கு இதுல எல்லாம் விருப்பம் இல்ல. இப்போ போய் இந்த வயசுல கர்ப்பம் ஆகியிருக்கேன்னு அவங்களுக்கு என் மேல கோபம், அவமானம். அதான் யாரும் வரலை,” என்று சொல்லிவிட்டுப் பெருமூச்சு விட்டாள்.
எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. “காலேஜ் போற பையனா? அப்போ உங்களுக்குக் கல்யாணம் ஆகி ரொம்ப வருஷம் ஆச்சுதா?”
“ஆமா தம்பி… பையனுக்கு 19 வயசு ஆகுது. நடுவுல பதினைஞ்சு வருஷமா குழந்தை இல்ல. நானும் ஆபரேஷன் பண்ணிக்கல. திடீர்னு எப்படி நின்னுச்சுனே தெரியல. மாசம் தள்ளிப் போனதை நான் கவனிக்கல. வயசுக்காலம் முடிஞ்சு போச்சு, அதான் தீட்டு நிக்கப் போகுதுன்னு நெனச்சு விட்டுட்டேன். அப்புறம் வயிறு லேசா வெளிய தெரிய ஆரம்பிச்சப்பதான் டாக்டர் கிட்ட வந்தேன். அவங்க செக் பண்ணிட்டு, ‘உனக்கு அஞ்சு மாசம் ஆச்சுமா, இனிமே கலைக்க முடியாது, உயிருக்கு ஆபத்து’ன்னு சொல்லிட்டாங்க. அதான்… இப்போ இந்த தள்ளாத வயசுல, பெத்துக்க வேண்டிய நிலைமை,” என்று தன் கதையைச் சொன்னாள்.
அவள் பேசும்போதே, அவளுடைய மார்புச் சேலை லேசாக விலகியது. அந்த ஈரம் கசிந்த ஜாக்கெட் இப்போது இன்னும் நெருக்கமாகத் தெரிந்தது. அவளுடைய காம்புகள் அந்தத் துணிக்குள் விறைத்து நிற்பதை அந்த ஈரம் காட்டிக்கொடுத்தது. எனக்குள் காமம் தீயாகப் பரவியது. இப்படி ஒரு முதிர்ந்த, மெலிந்த, ஆனால் பால் நிரம்பிய கர்ப்பிணியை அனுபவித்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற கற்பனை ஓடத் தொடங்கியது.
“டாக்டர் என்ன சொன்னாங்க அக்கா?”
“செக்கப் முடிஞ்சுது தம்பி. எல்லாம் நார்மல்னு சொன்னாங்க. ஆனா எனக்குத் தான் இந்த இடுப்பு வலி தாங்க முடியல. முதுகு பூரா ஒரே குடைச்சல். நிக்க முடியல, உட்கார முடியல. பஸ் ஏறி வீட்டுக்குப் போறதுக்குள்ள உசிரே போயிரும் போல இருக்கு,” என்று இடுப்பைப் பிடித்துக் கொண்டு நெளிந்தாள்.
இதுதான் சந்தர்ப்பம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.
“கவலைப்படாதீங்க அக்கா… நான் வேணா என் பைக்ல கொண்டு போய் உங்களை வீட்ல விடவா? நான் அந்தப் பக்கம் தான் போறேன். பஸ்ல இடிச்சுக்கிட்டு போறதுக்கு பைக்ல மெதுவா போலாம். உங்களுக்கு இடுப்புக்கும் குலுங்காம இருக்கும்,” என்று தூண்டிலைப் போட்டேன்.
அவள் முதலில் தயங்கினாள். “ஐயோ… உங்களுக்கு எதுக்கு தம்பி சிரமம்? அறிமுகம் இல்லாதவங்க…”
“பரவாயில்லைக்கா… ஒரு கர்ப்பிணிப் பொண்ணுக்கு உதவி பண்றதுல என்ன தப்பு? வாங்க, நான் பத்திரமா கொண்டு போய் விடுறேன்,” என்று நம்பிக்கையாகப் பேசினேன்.
வலியின் கொடுமை அவளைச் சம்மதிக்க வைத்தது. “சரி தம்பி… ரொம்ப புண்ணியமாப் போகும்,” என்று எழுந்து நடந்தாள்.
நாங்கள் பார்க்கிங்கிற்கு வந்தோம். அவள் என் பைக்கில் ஏறுவதற்கு மிகவும் சிரமப்பட்டாள். நான் அவளுக்குக் கை கொடுத்து உதவினேன். என் கைகள் அவளுடைய மெலிந்த கைகளைப் பற்றியபோது, அவளுடைய உடல் சூடு எனக்குள் பாய்ந்தது. அவள் ஒருக்களித்து உட்காராமல், கால்களை அகட்டி பைக்கின் இருபுறமும் போட்டு உட்கார்ந்தாள். அப்படி உட்கார்ந்தால்தான் அவளுக்கு வசதியாக இருக்கும் என்றாள்.
நான் பைக்கை மெதுவாகக் கிளப்பினேன். அவள் என் பின்னால் ஒட்டி உட்கார்ந்திருந்தாள். பைக்கின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும், அவளுடைய பெரிய வயிறு என் முதுகில் அழுத்தியது. அதைவிடக் கொடுமையாக, அவளுடைய அந்தப் பால் நிரம்பிய கனமான மார்பகங்கள் இரண்டும் என் முதுகில் அமுங்கித் தேய்த்தன. அந்த ஜாக்கெட்டின் ஈரம் என் சட்டைக்கு ஊடுருவுவது போல ஒரு பிரமை.
வழியில் சில மேடு பள்ளங்களில் ஏறும் போது, அவள் பயத்தில் என்னை இறுக்கமாகக் கட்டிக் கொண்டாள். “மெதுவா தம்பி… இடுப்பு வலிக்குது,” என்று என் காதருகே முனகினாள். அவளுடைய சூடான மூச்சுக்காற்று என் கழுத்தில் பட்டது.
“பயப்படாதீங்க அக்கா… இதோ வந்துட்டோம்,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, வேண்டுமென்றே பிரேக்கை கொஞ்சம் அடிக்கடி பிடித்தேன். ஒவ்வொரு முறையும் அவள் என் உடல் முன்னால் சரிய, என் நெஞ்சு அவளுடைய முதுகில் மீண்டும் மீண்டும் இடித்தது. அந்த ஸ்பரிசத்தில் அவளுக்கும் ஏதோ ஒரு சிலிர்ப்பு உண்டானதை அவளுடைய உடல் அசைவு காட்டிக் கொடுத்தது.
ஒருவழியாக அவளுடைய வீடு வந்து சேர்ந்தது. அது ஒரு பழைய ஓட்டு வீடு. தெருவில் ஆள் நடமாட்டம் குறைவாகவே இருந்தது.
“இறங்குங்க அக்கா,” என்று சொல்லி பைக்கை நிறுத்தினேன்.
அவள் இறங்க முடியாமல் திணறினாள். நான் ஸ்டாண்ட் போட்டுவிட்டு, அவளுடைய இடுப்பைப் பிடித்துத் தாங்கி இறக்கினேன். என் விரல்கள் அவளுடைய இடுப்புச் சதையில் பதிந்தன. “ஷ்ஷப்பா… இடுப்பு பிளக்குது தம்பி,” என்று முனகினாள்.
“வாங்க, உள்ள போய் உட்காருங்க,” என்று அவளை அழைத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குள் சென்றேன். வீடு அமைதியாக இருந்தது.
“வீட்ல யாரும் இல்லையா அக்கா?” என்று கேட்டேன்.
“இல்ல தம்பி… பையன் காலேஜ்ல இருந்து வர சாயங்காலம் ஆகும். அவர் எப்ப வருவாருன்னே தெரியாது,” என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு பழைய மரக்கட்டில் ஓரத்தில் அமர்ந்தாள்.
“தண்ணி வேணுமா தம்பி?” என்று எழுந்திருக்க முயன்றாள்.
“ஐயோ, நீங்க உட்காருங்கக்கா. எனக்கு எதுவும் வேணாம். முதல்ல அந்தப் பக்கம் குப்புறப் படுங்க. நான் வேணா கொஞ்சம் இடுப்பை அமுக்கி விடவா? எனக்கு வர்மப் புள்ளி மசாஜ் தெரியும். வலி உடனே நிக்கும்,” என்று பொய்யைச் சொன்னேன்.
அவள் தயங்கினாள். “பரவால்ல தம்பி… ஆம்பளைப் பையன்… தப்பா நெனைக்க மாட்டாங்களா?”
“யாரு இருக்கா நெனைக்கறதுக்கு? வலி தாங்க முடியலன்னு சொன்னீங்க… நான் ஒரு தம்பியா நெனச்சுத் தான் செய்யுறேன். வலி சரியானா சரிதானே?” என்று வற்புறுத்தினேன். வலியின் கொடுமை அவளை யோசிக்க விடவில்லை.
“சரி தம்பி… அந்த அலமாரில தைலம் இருக்கு, எடுத்துக்கோ,” என்று சொல்லிவிட்டு, கட்டிலில் ஒருக்களித்துப் படுக்க முயன்றாள்.
நான் தைலத்தை எடுத்துக்கொண்டு அவள் அருகில் சென்றேன்.
“அக்கா, தப்பா நெனைக்காதீங்க. ஜாக்கெட் போட்டுக்கிட்டு பண்ணா தைலம் உள்ள இறங்காது. அதுவுமில்லாம ஜாக்கெட் ரொம்ப டைட்டா இருக்கு, அதுவே வலிக்கு ஒரு காரணம். கழட்டிட்டா உங்களுக்கு ஃப்ரீயா இருக்கும்,” என்றேன்.
அவள் முகம் சிவந்தது. ஆனால், அவளுக்கும் அந்த இறுக்கம் மூச்சு முட்டுவது போல் இருந்திருக்க வேண்டும். ஒரு பெருமூச்சுடன், “சரி தம்பி, கதவைச் சாத்திக்கோ,” என்று சொல்லிவிட்டு, சேலைத் தலைப்பை விலக்கி, ஜாக்கெட் கொக்கிகளைக் கழற்றினாள்.
முதுகுப் பக்கம் திரும்பிக்கொண்டு அவள் ஜாக்கெட்டைக் கழற்றியதும், என் கண்கள் விரிந்தன. அவளுடைய முதுகு கறுத்து, மெலிந்து காணப்பட்டது. முதுகெலும்புத் தொடர் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவள் ஜாக்கெட்டை முன்னால் உருவிப் போட்டாள். இப்போது அவள் உடம்பில் பாவாடையும், அந்த ஈரம் சொட்டும் பிராவும் மட்டுமே இருந்தன.
அந்தப் பழைய வெள்ளை நிற பிரா, அவளுடைய கனமான மார்பகங்களைத் தாங்க முடியாமல் திணறியது. பிராவின் துணி முழுவதும் ஈரமாகி, உள்ளே இருந்த அவளுடைய கருமையான, பெரிய வட்டமான காம்புகள் அப்படியே தெரிந்தன.
“படுங்கக்கா,” என்று என் குரல் கரகரத்தது.
அவள் ஒருக்களித்துப் படுத்தாள். அவளுடைய பெரிய கர்ப்பிணி வயிறு கட்டிலில் ஒரு மலை போலத் குவிந்திருந்தது. நான் என் கைகளில் தைலத்தைத் தேய்த்துச் சூடுபடுத்திக் கொண்டு, அவளுடைய மெலிந்த முதுகில் கை வைத்தேன்.
“ஆஆஹ்…” என்று சுகமாக முனகினாள்.
நான் மெதுவாகத் தொடங்கி, அழுத்தம் கொடுத்துத் தேய்த்தேன். கழுத்தில் ஆரம்பித்து, தோள்பட்டை வழியாக இடுப்பு வரை கைகளைக் கொண்டு சென்றேன். என் கைகள் வழுக்கிக்கொண்டு அவளுடைய இடுப்பு மடிப்புகளில் இறங்கின.
“நல்லா இருக்கா அக்கா?”
“ம்ம்ம்… ரொம்ப சுகமா இருக்கு தம்பி… என் புருஷன் கூட இப்படிப் பண்ணது இல்ல…” என்று கண்களை மூடினாள்.
நான் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, “அக்கா, இந்த பிரா பட்டை முதுகுல ரொம்ப அழுத்துது. இதையும் கழட்டிட்டா இன்னும் நல்லா இருக்கும்,” என்றேன்.
அவள் இப்போது மறுக்கவில்லை. வலியிலிருந்து கிடைத்த சுகம் அவளை மயக்கியிருந்தது. “ம்ம்…” என்று மட்டும் முனகினாள்.
நான் நடுக்கத்துடன் அந்த பிரா ஹுக்கை விடுவித்தேன். பட்டை விலகியதும், அவளுடைய மார்பகங்கள் விடுதலையாகிப் பக்கவாட்டில் சரிந்தன. நான் அவளை மெதுவாக மல்லாக்கத் திருப்பப் போனேன்.
“தம்பி… என்ன…” என்று பதறினாள்.
“சும்மா திரும்புங்கக்கா… வயிறு அமுங்காம நான் பாத்துக்கறேன்,” என்று சொல்லி அவளைத் மெதுவாகத் திருப்ப, அவள் என் மடி மீது சாய்ந்தாள்.
இப்போது அந்தத் தரிசனம் எனக்கு முழுமையாகக் கிடைத்தது. பிரா விலகிய நிலையில், அவளுடைய இரண்டு மார்பகங்களும் காய்ந்த பரங்கிக்காய் போலப் பெரிதாக, நரம்புகள் புடைக்கத் தெரிந்தன. காம்புகள் இரண்டும் தடித்து, அதிலிருந்து வெண்ணிறத் திரவம் கசிந்து வடிந்து கொண்டிருந்தது.
“அக்கா… பால் ஒழுகுதுக்கா… வேஸ்ட்டா போகுது,” என்று கிசுகிசுத்தேன்.
அவள் வெட்கத்தில் நெளிந்தாள். “அது அப்படித்தான் தம்பி… நிப்பாட்ட முடியல…”
“ஏன் வேஸ்ட் பண்றீங்க? வலிக்கும்ல… நான் வேணா குறைச்சு விடவா?” என்று கேட்டுக்கொண்டே, குனிந்து அவளுடைய ஒரு மார்புக் காம்பை என் வாயால் கவ்வினேன்.
“ஐயோ தம்பி… வேண்டாம்… ஆஆஹ்…” என்று அவள் அலறினாள். ஆனால் என்னைத் தள்ளவில்லை. என் தலைமுடியைக் கோதிப் பிடித்தாள்.
நான் ஒரு குழந்தையைப் போல அந்த முதிர்ந்த மார்பில் வாய் வைத்து உறிஞ்சினேன். சீம்பாலின் உப்புச் சுவையும், அவளுடைய வியர்வை வாசனையும் என் நாவில் பரவியது. பசியோடு நான் சப்புக் கொட்டி உறிஞ்ச, அவள் உடம்பு வில்லாக வளைந்தது.
“ம்மாஆஆ… தம்பி… என்னடா பண்ற… ஐயோ…” என்று இன்பத்தில் அரற்றினாள்.
நான் ஒரு மார்பை விட்டுவிட்டு மற்றொன்றைக் கவ்வினேன். என் கைகள் அவளுடைய பெரிய வயிற்றைத் தடவிக் கொடுத்தன. அந்த வயிறு கல்லாக இறுகியிருந்தது. உள்ளே இருக்கும் குழந்தை உதைப்பது என் கையில் தெரிந்தது. அது எனக்கு இன்னும் வெறியேற்றியது.
“இத்தனை வருஷம் கழிச்சு உண்டாகியிருக்கீங்க… உங்க உடம்பு இன்னும் இளமையாத்தான் இருக்கு,” என்று சொல்லிக்கொண்டே, என் கையை அவளுடைய சேலைக்குள் விட்டேன்.
அவள் இடுப்பில் பாவாடை நாடாவை உருவினேன். “வேணாம் தம்பி… வயித்தோட இருக்கேன்… தப்பு…” என்று பலவீனமாக எதிர்த்தாள்.
“பரவால்லக்கா… வயித்தோட இருந்தா பண்ணக் கூடாதுன்னு யாரு சொன்னா? மெதுவா பண்ணலாம்… உங்களுக்கு வலி இல்லாம சுகமா இருக்கும்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளுடைய பாவாடையைக் கீழே இழுத்தேன்.
அவள் கால்களை அகட்டினாள். அவளுடைய பெண்மை வீங்கி, கறுத்து, மயிர் அடர்ந்து காணப்பட்டது. கர்ப்பக் காலத்தில் சுரக்கும் அதிகப்படியான திரவத்தால் அந்த இடமே ஈரமாகக் கசகசவென்று இருந்தது.
நான் அவளுடைய கால்களுக்கு நடுவில் முகத்தைப் புதைத்தேன். அந்த நெடிய வாடை என்னைச் சுண்டி இழுத்தது. நான் நாக்கை நீட்டி அவளுடைய பருப்பை நக்கினேன்.
“ஆஆஆஹ்… அம்மா… ச்சீ… அங்கயெல்லாமா… ஐயோ கொல்லுறானே…” என்று அவள் கதறினாள். என் நாக்கு அவளுடைய ஆழத்தை நக்கியபோது, அவள் இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி எனக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தாள்.
சிறிது நேரம் நக்கி அவளை உச்சத்திற்குக் கொண்டு வந்தேன். அவள் உடல் நடுங்கி அடங்கியது.
இனிப் பொறுக்க முடியாது என்று, நான் எழுந்து என் பேண்ட்டைக் கழற்றினேன். என் ஆண்மை இரும்புக் கம்பியாக விறைத்து நின்றது.
அவள் அதைப் பார்த்து மிரண்டாள். “இவ்வளவு பெருசா… தாங்காது தம்பி…”
“நான் பாத்துக்கறேன் செல்லம்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளைக் கட்டிலின் விளிம்பிற்கு இழுத்தேன். அவளுடைய கால்களை அகல விரித்து, என் இடுப்பில் மாட்டிக்கொண்டேன். அவளுடைய பெரிய வயிறு என் நெஞ்சில் இடித்தது.
நான் என் மொட்டை அவளுடைய கசிந்த புண்டையில் வைத்துத் தேய்த்துவிட்டு, மெதுவாக உள்ளே தள்ளினேன்.
“ஸ்ஸ்ஸ்… ஆஆஹ்… மெதுவா…” என்று முனகினாள்.
வழுக்கிக்கொண்டு உள்ளே இறங்கியது. உள்ளே அனல் பறக்கும் சூடு. கர்ப்பப்பை வாய் தாழ்வாக இருந்ததால், பாதி உள்ளே போனதுமே முட்டியது. நான் நிதானமாக, ஆழமாக இல்லாமல், மேலோட்டமாக இடிக்க ஆரம்பித்தேன்.
“சுகமா இருக்கா அக்கா?”
“ம்ம்ம்… இருக்குடா… என் ராசா…” என்று அவளும் இன்பத்தில் உளறினாள்.
நான் வேகத்தை அதிகரித்தேன். சப் சப் என்று சத்தம் கேட்டது. ஒவ்வொரு இடிக்கும் அவளுடைய கனமான மார்பகங்கள் மேலும் கீழுமாக ஆடின. அதில் இருந்த பால் சிதறி என் முகத்திலும், அவளுடைய வயிற்றிலும் தெறித்தது.
அந்த பழைய கட்டில் எங்களின் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் ‘கிர்ர்… கிர்ர்…’ என்று சத்தமிட்டது. அவளுடைய பெரிய வயிறு என் வயிற்றில் இடிக்கும் போதெல்லாம் எனக்குள் ஒரு இனம் புரியாத வெறி ஏறியது. கர்ப்ப காலத்தில் அவளுடைய உறுப்பு வீங்கி, ரத்த ஓட்டம் அதிகமாக இருந்ததால், உள்ளே மிகவும் சூடாகவும், வழுவழுப்பாகவும் இருந்தது. ஒவ்வொரு முறை நான் இடித்து இறக்கும்போதும், அந்தச் சுகம் தாங்காமல் அவள் தலையை இங்கும் அங்கும் அசைத்து முனகினாள்.
“அம்மா… ஷ்ஷ்ப்பா… எவ்ளோ பெரிய சுன்னிடா இது… என் கருப்பையையே இடிக்குது…” என்று அவள் இன்பத்தில் புலம்பினாள்.
நான் வேகத்தைக் கூட்டினேன். என் கைகள் அவளுடைய வியர்வை வழியும் கழுத்தையும், தோள்பட்டையையும் வருடின. “வலிக்குதா அக்கா? நிறுத்தவா?” என்று மூச்சு வாங்கியபடியே கேட்டேன்.
“இல்லடா… நிறுத்தாத… நல்லாருக்கு… இத்தனை வருஷத்துல இப்படி ஒரு சுகத்தை நான் கண்டதே இல்ல… என் புருஷன் குடிச்சிட்டு வந்து ஏதோ கடமைக்கு ஏறி இறங்குவாரு… நீ என்னமோ உயிரையே எடுக்குற…” என்று கண் சொக்கப் பேசினாள்.
அவள் பேச்சும், அந்த முதிர்ந்த உடலின் வாசனையும் என்னை மிருகமாக்கியது. நான் அவளுடைய ஒரு காலைத் தூக்கி என் தோளில் போட்டுக் கொண்டேன். இப்போது அவளுடைய பெண்மை இன்னும் அகலமாகத் திறந்திருந்தது. நான் முழு பலத்தையும் திரட்டி ஆழமாக குத்தினேன்.
“ஆஆஆஹ்… மெதுவாடா… கிழிஞ்சிரும் போல இருக்கு…” என்று அலறினாள். ஆனால் அவளுடைய இடுப்பு தானாகவே மேலே எழும்பி எனக்கு ஒத்துழைப்பு கொடுத்தது.
அவளுடைய மார்பகங்கள் என் இயக்கத்திற்கு ஏற்ப குலுங்கின. ஏற்கெனவே கசிந்து கொண்டிருந்த பால், இப்போது குலுங்கலில் இன்னும் அதிகமாகச் சுரந்து, அவளுடைய மார்பு முழுவதும் வழிந்து, என் மார்பிலும் ஒட்டியது. அந்தப் பிசுபிசுப்பு எனக்கு இன்னும் கிளர்ச்சியை ஊட்டியது. நான் குனிந்து அவளுடைய இடது மார்புக் காம்பை மீண்டும் வாய்க்குள் இழுத்து சுவைத்தேன்.
ஒரு பக்கம் வாய் வேலை, மறுபக்கம் இடுப்பு வேலை என்று நான் அவளைத் திணறடித்தேன். அவளுடைய மூச்சுக்காற்று சூறாவளியாக வீசியது. வியர்வையில் எங்கள் உடல்கள் வழுக்கின.
“தம்பி… எனக்கு வருதுடா… முடியல… ஆஆஆஹ்…” என்று அவள் என் முதுகை நகங்களால் கீறினாள். அவளுடைய உடம்பு விரைக்க ஆரம்பித்தது.
“விடுங்க அக்கா… உள்ளயே விட்டுருங்க…” என்று கத்தினேன்.
அடுத்த சில நொடிகளில் அவள் உடல் துள்ளித் துடித்தது. அவளுடைய குகைச் சுவர்கள் என் ஆணுறுப்பை இறுக்கிப் பிடித்தன. அவளுடைய இன்ப நீர் பீய்ச்சி அடித்து என் ஆண்மையை நனைத்தது. அவளுடைய உச்சக்கட்ட துடிப்பை உணர்ந்ததும், எனக்கும் கட்டுப்பாடு உடைந்தது.
“நானும் ஊத்தப் போறேன் அக்கா…” என்று கத்திக்கொண்டே, நான் வேகமாகக் குத்தி, அவளுடைய கர்ப்பப்பையின் வாசலிலேயே என் ஆண்மையை அழுத்திப் பிடித்தேன்.
என் நரம்புகள் புடைக்க, சூடான விந்து வெள்ளம் அவளுடைய ஆழத்தில் பீய்ச்சி அடித்தது.
***************
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – [email protected]
நன்றி…
9193100cookie-checkஎழும்பூர் ஜிஹெச்ல பார்த்த லேடி
