ਦੋਸਤੋ ਮੈਂ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਆਰੰਭ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਉਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ ਆਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇਗੀ
ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਾਂਗਾ ਇਸ ਲਈ ਥੋੜੀ ਹੌਲੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਖਾਂਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਲਿਖਣੀ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਦੇਣਾ ਜੇ ਕੁਝ ਵੱਧ ਘੱਟ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣਾ
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਨ
ਹਰਨੇਕ ਸਿੰਘ ਸਾਬਕਾ ਫੌਜੀ ਉਮਰ 48 ਸਾਲ ਫੌਜੀ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਪਰ ਠਰਕੀ ਮਿਜ਼ਾਜ ਦਾ ਬੰਦਾ
ਜ਼ਮੀਨ ਵੀ ਇਸ ਕੋਲ ੨੦ ਕਿੱਲੇ ਹੈ ਪਰ ਕੰਜੂਸੀ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਕਸਰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ
ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ੳਮਰ 45 ਸਾਲ ਗੋਰਾ ਚਿੱਟਾ ਰੰਗ
ਮੋਟੇ ਮੋਟੇ ਗੋਰੇ ਗੋਰੇ 38 size ਦੇ ਮੰਮੇ ਤੇ ਉੱਪਰ ਕਾਲੀਆਂ ਡੋਡੀਆਂ ਥੋੜੇ ਹੇਠਾਂ ਨੂੰ ਲਮਕੇ ਹੋਏ ਕਿਸੇ ਦਾ ਵੀ ਲੰਨ ਦਾ ਪਾਣੀ ਕੱਢਣ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਸਨ
ਥੋੜਾ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਢਿੱਡ ਦੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਸੋਹਣਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਮੋਟੇ ਮੋਟੇ ਪੱਟ ਤੇ 40 size ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਜਦੋਂ ਤੁਰਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉੱਤੇ ਥੱਲੇ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰੀ ਅੱਗ ਲਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸਿਰੇ ਦੀ ਰਕਾਨ ਜਿਸ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਹਰ ਕੋਈ ਭੋਗਣਾ ਚਾਹੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਜਿਸਮਾਨੀ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇ ਸਨ
ਅਮਨਦੀਪ ਕੌਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਉਮਰ 25 ਸਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਰਗੀ ਗੋਰੀ ਚਿੱਟੀ ਰੰਨ 36 size ਗੋਲ ਗੋਲ ਸਡੌਲ ਮੰਮੇ ਉੱਪਰ
ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਡੋਡੀਆਂ ਲੱਕ ਨਾ ਬਹੁਤਾ ਪਤਲਾ ਨਾ ਭਾਰਾ ਮੋਟੇ ਪੱਟ 38 size ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਤੁਰੀ ਜਾਂਦੀ ਦੀ ਸਲਵਾਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲਾਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇੇ
ਸਿਮਰਨਜੀਤ ਕੌਰ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਉਮਰ 23 ਸਾਲ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਭੈਣ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੁਸਨ ਦੀ ਮਲਕਾ 34 size ਦੇ ਮੰਮੇ ਤੇ 36 size ਦੇ ਚਿੱਤੜ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਪਤਲੀ
ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸੂਟ ਹੀ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ ਤੇ ਇੱਕੋ
ਹੀ ਕਾਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੜਦੀਆਂ ਨੇ
ਘਰ ਦੇ ਨੌਕਰ
ਜਗਮੀਤ ਸਿੰਘ ਉਮਰ 25 ਸਾਲ ਫੌਜੀ ਦਾ ਡਰਾਈਵਰ ਘਰ ਦਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਤੇ ਕੋਠੀ ਦੀ ਸਫ਼ਾਈ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਦਾਾ
ਰਾਜੂ ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਮਜ਼ਦੂਰ ਉਮਰ 40 ਸਾਲ ਖੇਤ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਦਾ
ਛੜਾ ਮਲੰਗ
ਨੀਤੂ ਉਮਰ 24 ਸਾਲ ਘਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਦਾ ਕੰਮ ਦੇਖਦੀ ਪਤਲੀ ਛਮਕ ਜਿਹੀ ਮੁਟਿਆਰ
ਬਾਕੀ ਕਿਰਦਾਰ ਕਹਾਣੀ ਮਾਤਬਕ ਪੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ
ਹਾੜ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਸੀ ਤੇ ਤਿੱਖੜ ਦੁਪਹਿਰ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਸੀ ਹਵਾ ਦਾ ਕੋਈ ਪੱਤਾ ਨਹੀਂ ਹਿੱਲਦਾ ਦਿੱਸਦਾ ਸੀ ਦੋਵੇਂ ਭੈਣਾਂ ਕਾਲਜ਼ ਦੀ ਬੱਸ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਕੇ ਘਰ ਨੂੰ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਸੀ
ਸਿਮਰ– ਡੈਡੀ ਦਾ ਵੀ ਕੋਈ ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਏਨਾ ਪੈਸਾ ਐ ਉਨ੍ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਰ ਈ ਲ਼ੈ ਦੇਣ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਇੰੰਜ ਚਿੱਤੜ ਮਟਕਾਉਂਦੇ ਤੁਰਨਾ ਪੈਣਾ ਉੱਤੋਂ ਉਹ ਠਰਕੀ ਬੁੱਢੇ ਪਿੱਪਲ ਹੇਠ ਬੈਠ ਕੇ ਤਾਸ਼ ਖੇਡਣ ਲੱਗੇ ਹੁੰਦੇ ਆਂ
ਅਮਨ– ਤੂੰ ਵੀ ਨਾ ਕਰ ਵੇਲੇ ਬਕਵਾਸ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਨੀ ਐਂ ਵੇਸੇ ਉਹ ਹਰ ਵੇਲੇ ਉੱਥੇ ਹੀ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਆਂ
ਸਿਮਰ– ਹਰ ਵੇਲੇ ਨਈਂ ਮੇਰੀਏ ਭੈਣੇ ਉਹ
ਸਿਰਫ ਏਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਬੈਠੇ ਹੁੰਦੇ ਆਂ ਤੇਰੇ ਹਿੱਲਦੇ ਚਿੱਤੜ ਵੇਖਣ ਨੂੰ
ਅਮਨ– ਕੀ ਬਕਵਾਸ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਐ ਤੇਰੇ ਹਿੱਲਦੇ ਚਿੱਤੜ ਨਈ ਵੇਖਦੇ ਦੇ ਮੇਰੇ ਵੇਖਦੇ ਆ ਤਾਂ
ਸਿਮਰ– ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਜਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਨਈ ਹੇਜੇ
ਅਮਨ– ਗੱਲ ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਸਹੀ ਆਂ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਨਿਕਲੀ ਜਾਂਦੇ ਆਂ
ਸਿਮਰ– ਕੌਣ ਹੱਥ ਫੇਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਇੰਨਾ ਤੇ ਜੋ ਇੰਨੇ ਵਧਣ ਲੱਗ ਪਏ
ਫਿਰ ਅਮਨ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਫੇਰ ਦੇਂਦੀ ਐ
ਸਿਮਰ– ਲੱਗਦਾ ਤੂੰ ਕੱਛੀ ਨਈਂ
ਅਮਨ– ਸਾਲੀਏ ਕੁੱਤੀਏ ਕੀ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਐ, ਪਾਈ ਤਾਂ ਹੋਈ ਆ, ਹੋਰ ਏਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸਲਵਾਰ ਦਾ ਕੇ ਦਿਖਾਵਾਂ
ਸਿਮਰ– ਹਾਏ ਲਾਹ ਦਾ ਦੇ ਪਰ ਏਥੇ ਆ ਲਾਈ ਪਿੱਪਲ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਲਾਵੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤੜ ਵੇਖ ਬੁੱਢੇ ਲੰਨ ਫੜ ਕੇ ਬੈਠ ਜਾਣਗੇ ਵੇਖੀ
ਅਮਨ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਤਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਸਿਮਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਪਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਨਈਂ ਰਹੀ ਸੀ
ਅਮਨ– ਤੇਰੀ ਵੀ ਨਾ ਗਸ਼ਤੀਏ ਬੜੀ ਜ਼ਬਾਨ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ ਆਂ
ਏਨੇ ਚਿਰ ਨੂੰ ਪਿੱਪਲ ਆਂ ਜਾਂਦਾ ਐ ਸਾਰੇ ਬੁੱਢੇ ਅਮਨ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲਾਲਾਂ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗਦੇ ਨੇ ਸਿਮਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸ਼ਰਾਰਤ ਸੁੱਝੀ ੳੁਹ ਨਲਕੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹ ਗਈ
ਸਿਮਰ– ਮੈਨੂੰ ਬੜੀ ਪਿਆਸ ਲੱਗੀ ਐ
ਅਮਨ– ਥੋੜੀ ਦੂਰ ਤਾਂ ਘਰ ਐ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪੀ ਲਈ
ਸਿਮਰ– ਨਈ ਮੈਨੂੰ ਨਈਂ ਪਤਾ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਪੀਣਾ ਐ
ਅਮਨ– ਚੱਲ ਪੀ ਫਿਰ
ਅਮਨ ਆਪਣੀ ਚੁੰਨੀ ਉੱਪਰ ਕਰ ਕੇ ਨਲਕਾ ਗੇਡਣ ਲੱਗੀ ਨਲਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲਦਾ ਐ ਸਿਮਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੁੱਕ ਭਰ ਕੇ ਅਮਨ ਦੀ ਕਮੀਜ਼ ਤੇ ਪਾ ਦੇਂਦੀ ਐ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਮਨ ਦੇ ਮੰਮੇ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇਂ ਨੇ ਤੇ ਕਮੀਜ਼ ਮੰਮਿਆਂ ਤੋਂ ਗਿੱਲੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਏ ਮੰਮਿਆਂ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਸਣ ਲੱਗਦਾ ਏ
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਅਮਨ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲੱਗਦੀ ਏ ਤਾਂ ਸਿਮਰ ਛੇਤੀ ਜਿਹੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਬੁੱਕ ਭਰ ਕੇ ਉਸਦੀ ਸਲਵਾਰ ਤੇ ਨਾ ਦੇਂਦੀ ਏ ਚਿੱਟੀ ਸਲਵਾਰ ਉਹ ਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨਾਲ ਚਿੰਬੜ ਜਾਂਦੀ ਏ ਤੇ ਉਸਦੀ ਚਿੱਟੀ ਕੱਛੀ ਦਿਸਣ ਲੱਗਦੀ ਏ
ਪਿੱਪਲ ਹੇਠ ਬੈਠੇ ਬੰਦੇ
ਉਸਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖਦੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਕਿੳੁਂਕਿ ਨਲਕਾ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਸੀ ਮੱਘਰ ਨਾ ਦਾ ਅਧਖੜ ਬੰਦਾ ਅਮਨ ਦੇ ਜਿਸਮ ਨੂੰ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਤਾੜ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਮੱਘਰ ਦੀ ਉਮਰ 50 ਸਾਲ ਸੀ ਤੇ
ਛੜਾ ਮਲੰਗ ਮਜ਼ਬੀ ਸੀ ਉਹ ਰੰਨਾਂ ਦਾ ਬੜਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਕੁਝ ਖ਼ਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਰ ਜਿਸ ਰੰਨ ਵੱਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਜ਼ਰ ਭਰ ਕੇ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਸੀ ਉਹ ਉਸਦੀ ਮੁਰੀਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਆਪਣੀ ਇਸੇ ਖ਼ੂਬੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਈ ਸਿਰੇ ਦੀਆਂ ਰੰਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗ ਚੁੱਕਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਅਮਨ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਮੱਘਰ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਆਂ ਤਾਂ ਅਮਨ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਿਸਮ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਸ਼ਰਮਾ ਕੇ ਨੀਵੀਂ ਪਾ ਲੈਦੀ ਏ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਐਂ
ਮੱਘਰ ਆਪਣੇ ਲੰਨ ਫੜ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਐ ਕੇ ਫੌਜੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤਾਂ ਲੰਨ ਹੇਠ ਨਾ ਕੇ ਹੀ ਛੱਡਣਾ ਐ
ਪਾਲਾ ਦੋ ਕੇ ਮੱਘਰ ਦਾ ਯਾਰ ਸੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰਮਜ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਪਾਲਾ ਦੀ ਉਮਰ 45 ਸਾਲ ਸੀ ਉਹ
ਜੱਟ ਦਾ ਸੀਰ ਕਰਦਾ ਸੀ ਹੈ ਉਹ ਅਮਲੀ ਜਿਹਾ ਸੀ
ਪਾਲਾ– ਕਿਉ ਹੁਣ ਫੌਜੀ ਦੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨੰਬਰ ਲਾਊਂ ਐਂ
ਮੱਘਰ– ਯਾਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਜਿਹਾ ਬੰਦਾ ਆ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਐਵੇਂ ਬਦਨਾਮ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਓ
ਪਾਲਾ– ਸ਼ਰੀਫ਼ ਤੇ ਤੂੰ
ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਸਾਰੇ ਹੱਸ ਪੈਂਦੇ ਨੇ
ਅਮਨ– ਕੁੱਤੀਏ ਤੈਨੂੰ ਅਕਲ ਨਈ ਹੇਗੀ ਮੇਰੇ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਮੰਮੇ ਸਾੜ ਕੇ ਰੱਖ ਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ
ਸਿਮਰ ਅੱਗੋਂ ਹੱਸ ਪੈਂਦੀ ਐਂ
ਸਿਮਰ– ਵੇਖਿਆ ਨਈ ਕਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਹੁਸਨ ਦੇ ਦੀਵਾਨੇ ਹੋਏ ਫਿਰਦੇ ਆ ਉਹ ਮੱਘਰ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਕੁਝ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੀ ਦੀਵਾਨਾ ਲੱਗਦਾ ਉਹਦੇ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਰਹੀਂ ਜ਼ਨਾਨੀਬਾਜ ਉਹ ਪੂਰਾ
ਅਮਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਮਾਨ ਜਿਹਾ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਐਂ
ਅਮਨ– ਕਿਉ ਤੈਨੂੰ ਬਚਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈਨੀ ਕਦੇ ਤੋਂ
ਸਿਮਰ– ਜਦੋਂ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਵਾਲੀ ਭੈਣ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਕੀ ਲੈਣਾ
ਅਮਨ– ਤੂੰ ਤਾਂ ਇੰਜ ਕਹਿੰਦੀ ਐਂ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਲਵਾਰ ਖੋਲ੍ਹਤੀ ਹੋਵੇ
ਸਿਮਰ– ਤੇ ਆਸ਼ਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਸ਼ੂਕ ਸਲਵਾਰ ਈ
ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਐਂ
ਅਮਨ– ਕਮੀਨੀ ਐਂ ਤੂੰ ਵੀ
ਏਨੇ ਨੂੰ ਘਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ