சுரேஷ் : டேய் உங்க நம்பர் எல்லாம் எங்கடா இருக்கு.அவன் என்னை எல்லாம் கூப்பிட தான் செஞ்சான் .போயிட்டு வந்தேன்
நண்பன் 1 : நீங்க ரெண்டு பேரும் எவ்வளவு கிளோஸ்னு காலேஜ்கே தெரியும் அதான் உன்ன மட்டும் கூப்பிட்டுருக்கான்.
எதிர்பாரா சந்திப்பு & சுகம்! – 1
கிஷோர் : டேய் கூப்பிடக் கூடாதுனு ஒன்னும் இல்லடா அவசரஅவசரமா மேரேஜ் நடந்துச்சு .அதனால கூப்பிடல
நண்பன் 2 : உன் wife எங்கடா
கிஷோர் : பூஜா கூட விட்டுட்டு வந்திருக்கேன் டா
கிஷோர் : உங்க வைஃப் குழந்தைங்க எல்லாம் எங்க டா?
நண்பன் 2 : என் ஒயிஃப் குழந்தைங்க எல்லாரும் இவன் ஒயிஃப் குழந்தைங்க கூட இருக்காங்க. கீழே கிரவுண்ட் ப்லோர்ல இருங்கனு சொல்லிட்டு வந்து இருக்கேன் டா
கிஷோர் : ஓ..ஒகே ஒகே
பின்னாலிருந்து
ப்ரொபசர் : எப்படி இருக்கீங்க மை டியர் பாய்ஸ்?
கிஷோர் : சார் நல்லா இருக்கேன் சார். நீங்க எப்படி சார் இருக்கீங்க?
ப்ரொபசர் : நல்லா இருக்கேன் மை டியர்ஸ். என்ன பண்றீங்க எல்லாம்?
அனைவரும் அவர்களது தொழில் மற்றும் வாழ்க்கை முறையை சொல்லிக் கொண்டிருக்க ப்ரொபசர் அதைக் கேட்டு மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்தார்.
கிஷோர் : சார் மத்த ப்ரொபசர்ஸ் எங்க சார் இருக்காங்க?
ப்ரொபசர் : அவங்க இரண்டு ரூம் தள்ளி தான் இருக்காங்க
கிஷோர் : சரி சார் நாங்க போய் பார்க்கிறோம்
ப்ரொபசர் : ஓகே கேரி ஆன்
கிஷோர் : டேய் வாங்கடா போய் பார்க்கலாம்
சுரேஷ் : டேய் போடா எப்ப பார்த்தாலும் ப்ரொபஸர். அது இதுனு.. நீ வேணா போய் பாரு நாங்க இங்கயே இருக்கோம்
கிஷோர் : போங்கடா…. நானே போய் பார்த்துக்கிறேன்
சுரேஷ் : டேய் பார்த்துட்டு நேரா இங்கயே வா எங்கேயும் போயிடாத
கிஷோர் : ம்..ம்..என்று சொல்லிவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே நடந்து சென்றான்.
அப்போது இரண்டு ரூம் தாண்டி சென்று பார்க்க யாரும் இல்ல. பின் மீண்டும் கொஞ்ச தூரம் நடந்து சென்று அடுத்த பிளாக்கிற்கு சென்றான். அப்போது எதிரில் மஞ்சுளா அவளது தோழிகளோடு வந்து கொண்டிருந்தாள். மஞ்சுளா பக்கத்தில் ஒரு குட்டி பையன் ஒருவன் நின்றான்.அவனுக்கு வயது 3 இருக்கும்.
கிஷோரை கண்டதும் மஞ்சுளாவின் தோழிகள் “ஹாய் கிஷோர் எப்படி இருக்க ஆளே மாறிட்ட என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர்
கிஷோர் : என்ன பண்றது வயசாயிடுச்சு.நீங்க எப்படி இருக்கீங்க உங்க ஹஸ்பண்ட் எல்லாம் என்ன பண்றாங்க என்று கேட்டுக்கொண்டிருக்க, மஞ்சுளாவை மட்டும் திரும்பி கூட பார்க்கவில்லை. பின் அந்த இருவரும் கிஷோரிடம் பேசிவிட்டு “சரி மஞ்சுளா நீ கிஷோர் கூட பேசிட்டு வா நாங்க நம்ம கிளாஸ் ரூம்ல இருக்கோம் ஓகேவா
மஞ்சுளா : சரி நீங்க போங்கடி வற்றேன்
கிஷோரும் மஞ்சுளாவும் இப்போது யார் முதலில் பேசுவது என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவளிடம் பேசவே கூடாது என்று ஒரு முடிவில் நின்று கொண்டிருந்தான் கிஷோர்
மஞ்சுளா அவனை பார்த்து நட்பாக சிரித்தாள் கிஷோருக்கு அதை பார்த்தவுடன் கோபம் தலைக்கு ஏறி விட்டது. ஆனால் கோபத்தை வெளிக்காட்டி கொள்ளாமல் வரும் வார்த்தைகளை நாக்கிலேயே அடக்கி முழுங்கினான்.
மஞ்சுளா
மஞ்சுளா : ஹாய் கிஷோர் எப்படி இருக்க?
கிஷோர் : நல்லா இருக்கேன் காலேஜில இருந்ததை விட இப்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கேன்.
மஞ்சுளா : நீ இன்னும் அதெல்லாம் மறக்கவே இல்லையா
கிஷோர் : மறக்குற மாதிரியான விஷயத்தையா நீ பண்ணுன
மஞ்சுளா : இங்க பாரு நீ என்ன சந்தேகப்பட்ட அதனால தான் அப்படி நடந்துருச்சு
கிஷோர் : உங்களுக்குள்ள அப்படி நடந்ததுனால தான் நான் சந்தேகமே பட்டேன்.
மஞ்சுளா : நான் சண்டை போடுறதுக்குகாக இங்க வரல கிஷோர்
கிஷோர் : நானும் வரல. நீ கேட்டனு தான் பதில் சொன்னேன்
மஞ்சுளா : இட்ஸ் ஒகே…லீவிட் கல்யாணம் ஆயிடுச்சா ?
கிஷோர் : ஆயிடுச்சு உன்ன விட ரொம்ப அழகான பொண்ணு கூட
மஞ்சுளா : (பல்லை கடித்துக் கொண்டு அமைதியாக நின்றாள்,அவனை முறைத்துப் பார்த்தாள்)
கிஷோர் : என்ன பாக்குற அவ வரலேன்னா.பூஜா கூட இருக்கா. நீ அவள பார்க்கலல்ல இரு காட்டுறேன் என்று சொல்லி போனில் அவர்கள் இருவரும் ஹனிமூன் சென்று இருந்தபோது எடுத்த போட்டோவை காட்டினான். மஞ்சுளா அதைப் பார்த்தால் உண்மையிலேயே அவள் மஞ்சுளாவை விட அழகாகவும் எடுப்பாகவும் இருந்தாள்.
மஞ்சுளா : நல்ல அழகா இருக்கா.அப்புறம் மேரேஜ் லைப் எல்லாம் எப்படி போகுது
கிஷோர் : உண்மைய சொல்லனும்னா அவ உன்ன மாதிரி இல்ல. அதனால ரொம்ப நல்லாவே போகுது
மஞ்சுளா : கிஷோர் நீ என்னோட ஈகோவ ரொம்ப டச் பண்ற
கிஷோர் : ஆமா அப்படித்தான் பண்ணுவேன்.ஏன் எரியுதா உன்ன விட அழகான ஒரு பொண்ணு பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிட்டேன்னு
மஞ்சுளா : கிஷோர் திஸ் இஸ் லிமிட்
கிஷோர் : ஏய்.. அப்படிதான் பேசுவேன்.இந்த பையன் யாரு கார்த்திக்கு பிறந்தவனா
மஞ்சுளா : ஷட் அப் கிஷோர்… மரியாதையா போயிடு
கிஷோர் : என்ன ஏதோ பத்தினி மாதிரி பேசுற.இதே காலேஜ் மொட்டை மாடியில தான கார்த்தி கூட படுத்த. அப்போ இவன் அவனுக்கு பிறந்தவன்தான இல்ல அதுக்கப்புறம் நிறைய பேர் கூட படுத்தியா
மஞ்சுளா : (கண்ணில் கண்ணீர் பொங்கி வந்தது அதை அடக்கிக்கொண்டு) மரியாதையா போயிடு கிஷோர் இல்ல இங்க நடக்குறதே வேற
கிஷோர் : தேவிடியாத்தனம் பண்ணிட்டு என்னடி உனக்கு கோபம் வேண்டியிருக்கு
மஞ்சுளா : கவின் வா போலாம் என்று அந்த சிறு பையனை கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வேகமாக சென்றாள். அப்போது கிஷோர் பின்னாடி நின்று கார்த்திக்காக தான அந்த பையனுக்கு கவின்னு பேரு வச்சிருக்கியா என்று கத்தி அவளை மேலும் அசிங்கப்படுத்தி விட்டான்.
அவளை அசிங்கப்படுத்தி விட்டு கிஷோர் நேரே அவரது நண்பர்கள் இருக்கும் அறைக்கு சென்றான். அங்கே சுரேஷ் மற்றும் மேலும் பல நண்பர்கள் நின்று பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.இப்போது நடந்ததை இங்கு வைத்து சொன்னால் அது நன்றாக இருக்காது என்று அனைவரிடமும் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு பின் சுரேஷின் தோளில் கைபோட்டு அவனை வெளியே அழைத்து வந்து அவனிடம் விஷயத்தை சொன்னான்.
சுரேஷ் : டேய் என்னடா இப்படி பண்ணிட்ட
கிஷோர் : நான் என்னடா பண்றது அவள பாத்த உடனே கோபம் தலைக்கேறிடுச்சு
சுரேஷ் : சரிடா அதுக்குன்னு இப்படியா பேசுவ
கிஷோர் : சரி விடு நடந்தது நடந்து போச்சு
சுரேஷ் : அவ பாட்டுக்கு அமைதியா போயிருப்பா. ஏன்டா இப்படி பிரச்சனைய விலை குடுத்து வாங்கிட்டு வர்ற
கிஷோர் : அவ பண்ணது மட்டும் கரெக்டா
சுரேஷ் : டேய் அது பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி டா. இப்போது திட்டி என்னடா ஆகப்போகுது
கிஷோர் : நான் அதெல்லாம் யோசிக்கல மச்சி .அப்ப என்னால முடியல இப்ப திட்டிட்டேன்
சுரேஷ் : சரி விடு பாத்துக்கலாம். அப்போது சுரேஷ்க்கு போன் வர அது அவனது மனைவியிடம் இருந்து வருகிறது என்று கிஷோர் புரிந்துகொண்டான். போன் பேசி முடித்தான்.
சுரேஷ் : மச்சான் நீ பசங்களோட இரு. என் ஒய்ஃப் கூப்பிடுற என்னன்னு கேட்டு வரேன்
கிஷோர் : சரி மச்சி பார்த்து போ என்று சொல்லிவிட்டு அவன் நண்பர்களுடன் பேசுவதற்கு உள்ளே சென்றான்.
இப்போது பூஜாவும் திவ்யாவும் இருக்கும் இடத்திற்கு செல்வோம்.
திவ்யாவை பூஜா அவளது கல்லூரி தோழிகளிடம் அனைவரிடமும் கிஷோரின் மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள். அப்படியே அவர்கள் அனைவரும் திவ்யாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது திவ்யா சற்று அதிருப்தியாக உணர்ந்தாலள். காரணம் அங்கு இருப்பவர்கள் அனைவரும் மிடில் கிளாஸ் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் ,ஒருவகையாக தொட்டுப்பேசி சிரித்து கொண்டிருப்பது திவ்யாவிற்கு பிடிக்கவில்லை. அதை அவள் முகத்தில் காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தாலும் அவளது அகத்தின் அழகு முகத்தில் லேசாக தெரிய வந்தது. பின் அதில் ஒரு பெண் திவ்யாவின் சேலை நன்றாக உள்ளதாகவும் அவள் அழகாக இருப்பதாகவும் புகழ்ந்து கூற அவளிடம் மட்டும் தனியாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது “ஹேய் பூஜா” என்று ஒரு சத்தம் வகுப்பறையின் வாசலில் இருந்து வர பூஜா மற்றும் அனைவரும் திரும்பி பார்க்க அங்கே சுதர்சன் நின்று கொண்டிருந்தான். அவன் வேறு யாருமல்ல பூஜாவின் கல்லூரி நண்பன் கிஷோருக்கும் நண்பன்தான். அங்கிருக்கும் பெண்கள் அனைவரும் “சுதர்சன், எப்படி இருக்க பாக்கவே முடியல, உள்ள வாடா” என்று சொல்ல அவனும் உள்ளே வந்து அனைவரிடமும் பேசி சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். பின் சிறிது நேரம் கழித்து, சுதர்சன் பூஜாவை பார்த்து கண்களால் ஏதோ சைகை செய்ய அதை திவ்யா பார்த்துக் கொண்டால், பின் சுதர்சன் “ஓகே பாய் கேள்ஸ்” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த அறையை விட்டு வெளியே செல்ல
பூஜா : “ஓகே திவ்யா நான் இதோ ரெஸ்ட்டு ரூம் போய்ட்டு வரேன்” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த வகுப்பறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.
திவ்யாவிற்கு இவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஏதோ இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டாள். பெங்களூரில் வளர்ந்த பெண்ணல்லவா கண் செய்கை செய்து என்று அனைத்தையும் புரிந்துகொண்டாள் அப்படி என்னதான் இவர்களுக்கு நடக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் “நான் ரெஸ்ட் ரூம் போய்டு வறேன்னு” சொல்லிட்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.
அவள் அந்த ரூமை விட்டு வெளியே நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். அப்போது எதிரில் சிலபேர் தம்பதிகளுக்கும் தனியாகவும் ஒரு பெண்-ஒரு ஆண் என நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் பூஜா எங்கே சென்றால் என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. ஆனாலும் ஒவ்வொரு ரூமிற்குள் எட்டி எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால். ஒவ்வொரு ரூமிலும் 5,6 பேர் குழுவாக அமர்ந்து பேசி சிரித்துக்கொண்டு ஆங்காங்கே சிறு குழந்தைகள் ஒடிக்கொண்டும், கை குழந்தைகள் அழுது கொண்டும் இருந்தனர் .ஆனாலும் அவர்கள் இருவரும் திடீரென எங்கே சென்றார்கள் என்று தெரியாமல் நடந்து போய்க்கொண்டே இருந்தாள்.அப்போது எதிரே ஒருவர் “ஹலோ மேடம் யாரை தேடுறீங்க ?”என்று குரல் வந்தது.இதுவரை சைடு வழியாக ரூம்களை மட்டுமே பார்த்து வந்து கொண்டிருந்த திவ்யா எதிரில் ஒரு ஆண் நிப்பதை அப்போது தான் பார்த்தால்.
அது வேறு யாருமல்ல கார்த்திக் தான் அவன் முகம் திவ்யாவிற்கு லேசாக ஞாபகம் இருந்தது. காலையில் ரெஸ்ட் ரூம் பக்கத்தில் சுரேஷை கூப்பிடும் பொழுது அவன் திரும்புவதற்கு முன்பே கார்த்திக் தலையை சாய்த்து பார்க்கும் போது திவ்யா முதலில் பார்த்தது கார்த்திக்கின் முகத்தைத்தான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்க கார்த்திக் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.
கார்த்திக் : ஹலோ மேடம் என்ன தேடுறீங்க ?
திவ்யா : அது வந்து என்னோட பிரண்ட
கார்த்திக் : ஃபிரண்டையா?
திவ்யா : எனக்கு தெரிஞ்ச அக்கா ஒருத்தங்கள தேடுறேன்.
கார்த்திக் : நீங்க முதல்ல இந்த காலேஜா?
திவ்யா : இல்ல. நான் என் ஹஸ்பண்ட் கூட வந்தேன். அவங்க ப்ரெண்ட தான் தேடிட்டு இருக்கேன்
கார்த்திக் : (இவ பூஜாவ தான் தேடுறா போல இது தான் சாக்கு இவ கூட கொஞ்ச நேரம் அப்படியே பேச வேண்டியதுதான்) நீங்க யாரோட ஒய்ஃப் நானும் இந்த காலேஜ்ல படிச்ச பையன் தான் என்று பேச்சை வளர்த்தான்
திவ்யா : என்னோட ஹஸ்பண்ட் பெயர் கிஷோர். அவங்க ப்ரெண்டு பேரு பூஜா
கார்த்திக் : ஓஹோ நீங்க கிஷோர் ஒய்ப்பா .அவன் அந்த பிளாக்குல இருக்கான் வாங்க கூட்டிட்டு போறேன்
திவ்யா : இல்ல இட்ஸ் ஒகே. நான் பூஜா அக்காவ தான் தேடி வந்தேன் .நான் பாத்துகிறேன்.
கார்த்திக் : இது ரொம்ப பெரிய காலேஜ்ங்க. தேட ஆரம்பிச்சா தேடிடே இருக்க வேண்டியது தான்.சரி அவங்க எங்க போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க
திவ்யா : ரெஸ்ட்டு ரூம் போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க
கார்த்திக் : ரெஸ்ட் ரூமா இந்தப் ப்லோர்ல ரெஸ்ட் ரூமே கிடையாதுங்க
திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க கிடையாதா. அவங்க அப்படித்தான் சொல்லிட்டு போனாங்க
கார்த்திக் : சரி அவங்களுக்கு கால் பண்ணுங்க எங்க இருக்காங்கன்னு கேளுங்க நான் உங்கள அங்க கொண்டு போய்விட்டுற்றேன்.
திவ்யா : (வந்ததிலிருந்து நல்ல தெளிவான ஆள் மாதிரி தான் பேசுறான், நல்ல ஐடியா கொடுக்கிறான், பூஜா வர்ற வரைக்கும் இவன் கூட பேசிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான். அவங்க வேற பிரண்ட்சுங்ககிட்ட கூட்டிட்டு போய் மொக்கை போடுறாங்க.கொஞ்ச நேரம் இவன்கூட காலேஜ் சுத்தி பாப்போம்) என்கிட்ட அவங்க நம்பர் இல்லையே
கார்த்திக் : இது வேறயா. இப்ப என்ன பண்ணலாம் நீங்களே சொல்லுங்க
திவ்யா : பேசாம அவங்கள நம்ம இரண்டு பேரும் தேடலாமா
கார்த்திக் : (ஆஹா பழம் நழுவி பால்ல தானா விழுகுது) சரி வாங்க தேடலாம் பின்னாடியே வாங்க. அப்றோம் என்னையும் தொலைச்சிட்டு தேடாதீங்க என்று சொல்ல திவ்யா சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்
திவ்யா : நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவனை பின்னே நடந்து சென்றாள்.
அவர்கள் இரண்டாவது மாடிப்படியில் ஏறி இரண்டாவது மாடிக்கு ஏறி நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.அங்கே ஒரு சில பேர் வகுப்பறையில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்
திவ்யா : உங்க பெயர் என்ன?
கார்த்திக் : ( ஆஹா பேர் என்னனு கேக்குறாலே, கிஷோர் கண்டிப்பா இவகிட்ட மஞ்சுளா பத்தி சொல்லி இருந்தா, என்னைய பத்தியும் சொல்லி இருப்பான், பேசாம வேற ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டியதுதான்) நீங்களே ஏதாவது ஒரு பேரு வச்சி கூப்பிடுங்க
திவ்யா : (மீண்டும் சிரித்தாள்) நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க. சொல்லுங்க உங்க நேம் என்ன? பேர் தெரியாதவங்க கூட பேச கூடாதுன்னு எங்க வீட்டுல சொல்லி இருக்காங்க
கார்த்திக் : அப்படியா அப்ப முதல்ல உங்க பேர் சொல்லுங்க
திவ்யா : என் பெயர் திவ்யா உங்க பேரு
கார்த்திக் : (என்ன பேரு சொல்லலாம்,பைசாம கிஷோர் ஃப்ரெண்டு பேர் சொல்ல வேண்டியது தான்) என் பேரு தினேஷ்
திவ்யா : (ஆச்சரியத்தில்) என்னது தினேஷா
கார்த்திக் : (ஐயையோ போட்டோல தினேஷ காமிச்சிருப்பானோ) சரி சமாளிப்போம்.ஆமாங்க என் பெயர் தினேஷ் தான். அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு ஷாக் ஆகுறீங்க
திவ்யா : இல்ல சும்மாதான். நீங்க உங்க ஒய்ப்ப கூட்டிட்டு வரலையா
கார்த்திக் : எனக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகலங்க
திவ்யா : என்ன சொல்றீங்க கல்யாணம் ஆகலையா? ஏன்?
கார்த்திக் : எந்த பொண்ணும் பிடிக்கலங்க?
திவ்யா : ஏன் பிடிக்கல?
கார்த்திக் : (இவ பேச ஆரம்பிச்சா நல்லா கம்பெனி குடுப்பா போலயே, நம்ம வேலை முடிதானு பாப்போம்) உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க அம்மா அப்பா பார்க்க மாட்றாங்க
திவ்யா : (சற்று பெருமிதமாக சிரித்துவிட்டு) என்ன மாதிரியா?
கார்த்திக் : ஆமாங்க நல்லா நெய் கொழுந்து மாதிரி இருக்கீங்க .உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க வீட்ல காட்டமாட்றாங்களே. காட்டினா அடுத்தவாரமே கல்யாணம் பண்ணிடுவேன்
திவ்யா : (சற்று சிரித்துவிட்டு) ஹலோ என்ன கொஞ்சம் விட்டா ரொம்ப வருனிக்கிறீங்க
கார்த்திக் : ஐயோ சாரிங்க கிஷோர் கிட்ட சொல்லிடாதீங்க அப்புறம் வந்து சண்டை போடுவான்
திவ்யா : என் ஹஸ்பண்ட் தானே. நல்லா சண்ட போட்டுவாரு
கார்த்திக் : ஏன் அப்படி சொல்றீங்க அவன் ரொம்ப கோபக்காரன் தெரியுமா.
திவ்யா : ஆமா ஆமா ரொம்ப கோபக்காரர் தான்.நீங்க வேற இது வரைக்கும் அவரு என்கூட கூட சண்டை போட்டது இல்ல இதுல எப்படி உங்க கூட சண்டை போடுவாரு
கார்த்திக் : நீங்க அவரோட மதிப்பிற்குரிய மனைவி.உங்க கிட்ட எப்படி சண்டை போடுவான்.அவன் மனைவிய பத்தி யாராவது தப்பா பேசினா அவன் சண்டை போட தான் செய்வான் .
திவ்யாவிற்கு, கார்த்திக்கும் மஞ்சுளாவும் உறவு கொள்ளும்போது கிஷோர் அதை பார்த்து விட்டு அழுது கொண்டு வந்ததாக பூஜா சொல்லியது தான் அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது.
பின் தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டே கார்த்திக்கிற்கு சைடாக நடந்து வந்தாள் .கார்த்திக் சற்று சைடில் திரும்பிப் பார்க்க அதே நேரத்தில் காற்றடிக்க திவ்யாவின் சேலை விலகி அவளது இடுப்பு மற்றும் ஒரு பகுதி முழுவதுமாக தெரிந்தது.
அதை பார்த்து ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடி அனுபவித்து விட்டு நேரே பார்த்து நடக்க ஆரம்பித்தான். ஆனால் ஜட்டி போடாத அவனது தடி வேட்டியை முட்டிக்கொண்டு வந்தது அதை மறைப்பதற்காக வேஷ்டியை தூக்கி கட்டினான் கார்த்திக். அவன் தனது இடுப்பையுள் அங்கங்களையும் பார்த்ததை திவ்யா பார்க்க தவறவில்லை. எனினும் அழகு இருந்தால் ரசிக்கத்தானே செய்வார்கள் என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு சேலையை சரி செய்து கொண்டு நடந்தாள்.
பின் அவர்கள் அப்படியே நடந்து மூன்றாவது மாடிக்கு சென்றனர். அங்கே யாரும் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. இருந்தாலும் கார்த்திக் பேச்சை வளப்பதற்காக “இங்கேயும் ஒரு வாட்டி பார்த்திடலாம்” என்று சொல்லி நடக்க ஆரம்பிக்க அவனுக்கு பக்கத்தில் அப்படியே திவ்யாவும் நடக்க ஆரம்பித்தாள். கார்த்தி ஒவ்வொரு திவ்யாவைப் பார்த்து பேசிக் கொண்டே வர அப்படியே அவளது தொப்புளையும் முலையையும் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே வந்தான். திவ்யாவிற்கும் அவன் தன்னை ரசிக்கிறான் என்று தெரியும் இருந்தும் இப்போது நமக்கு கிடைத்த டைம் பாஸ் இவன் ஒருவன் தான் இவளையும் விட்டு விட்டால் மறுபடியும் போராக போய் உட்கார வேண்டியது இருக்கும் என்று மனதில் யோசித்துக்கொண்டு “தினேஷ் என்ன வேலை பார்க்கிறான்? எங்கிருக்கிறான்” என்று பேசிக்கொண்டே வந்தாள். கார்த்திக்கும் உங்க ஹாபீஸ் என்ன உங்களுக்கு எந்த கலர் பிடிக்கும் என்று கேட்டுக் கொண்டே நடந்து வந்தான். முன்ன பின்ன தெரியாத ஒரு நபரிடம் இவள் இவ்வளவு ஃப்ரீயாக பழகுவாளா என்று கார்த்திக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இருந்தும் தன் வேலை நடந்தால் போதும் என்று “திவ்யாவிடம் உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகி எத்தனை மாசம் ஆச்சு” என்று பிரைவேட் ஆன விஷயங்கள் அனைத்தையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டே வந்தான். திடீரென்று ஒரு ரூமிலிருந்து ஆஹ்…ம்..ஸ்..ஆ…என்று சத்தம் வந்தது.
கார்த்தியும் திவ்யாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.
கார்த்திக் : உங்களுக்கு அந்த சத்தம் கேட்குதா
திவ்யா : ஆமா ஏதோ முனகல் சத்தம் கேட்குது என்று மெதுவாக சொன்னாள்
கார்த்திக் : இந்த ரூம்ல இருந்து தாங்க வருது. இருங்க நான் போய் பார்க்கிறேன் நீங்க இங்கேயே நில்லுங்கள் என்று சொல்ல
திவ்யா : சரி என்பது போல் தலை ஆட்டினாள்.
பின் கார்த்திக் மெதுவாக அந்த ரூம் ஜன்னல் வழியாக மூடியிருந்த சின்ன கதவை திறந்து எட்டிப் பார்க்க அங்கே அவன் கண்ட காட்சி உண்மையிலேயே அவனை சிலிர்க்க வைத்தது. மேலும் அவனது தடியை எழும்பி சுவற்றில் முட்டியது.
வைத்த கண் வாங்காமல் அப்படியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கார்த்திக் .திவ்யாவிற்கு அப்படி இவன் என்ன பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று கார்த்தியை பார்த்தாள் அதே நேரத்தில் உள்ளிருந்து வந்த சத்தமும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது.பின் கார்த்திக்கின் முதுகை தட்ட கார்த்தி சுயநினைவுக்கு திரும்பி திவ்யாவின் வாயை மூடி “சத்தம் போடாதீங்க” என்று சொல்லி அவளை கொஞ்சம் தள்ளி நகர்த்தி சென்றான். தன் கணவன் அல்லாத வேறு ஒருவன் தன் மேல் கை வைப்பதை இதுவே முதல் முறையாக திவ்யா உணர்ந்தாள். பின் வாயில் இருந்து கையை எடுத்தான்.
திவ்யா : அங்க என்ன பார்த்தீங்க தினேஷ் என்றாள்
கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க
திவ்யா : சொல்ல முடியாத விஷயத்த அவ்ளோ நேரம் நின்னு பார்த்துட்டு இருந்தீங்க
கார்த்திக் : எவ்வளவு நேரம் பாத்தேன்.. நா பாத்த அடுத்த நிமிஷமே நீங்க வந்து கூப்பிட்டேங்களே
திவ்யா : என்னது பார்த்த அடுத்த நிமிஷமா.. நீங்க கிட்டத்தட்ட அஞ்சு நிமிஷமா பார்த்துட்டு இருந்தீங்க.அப்புறம்தான் நான் உங்கள கூப்பிட்டேன்
கார்த்திக் : அவ்வளவு நேரமா பார்த்துட்டு இருந்தேன்.சரி விடுங்க வாங்க நம்ம கீழ போலாம்
திவ்யா : ஏங்க அங்க என்ன பார்த்தீங்கனு சொல்லவே இல்ல. நம்ம பூஜா அக்காவ தான தேடி வந்தோம்.இப்போ கீழ போலாம்னு சொல்றீங்க.
கார்த்திக் : பூஜா அக்கா கொஞ்ச நேரத்துல கீழே வந்துருவாங்க.வாங்க நாம போலாம்
திவ்யா : கீழே வந்துருவாங்கலா. அப்போ அக்கா மேல இருக்காங்களா
கார்த்திக் : அய்யோ சொன்னா புரிஞ்சுக்கோங்க வாங்க போகலாம் காரியம் கெட்ரும் போலயே
திவ்யா : இப்ப நீங்க அங்க என்ன பாத்தீங்கனு சொல்ல போறீங்களா இல்லையா
கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க வாங்க போலாம்
திவ்யா : என்ன நீங்க? உங்கள ஒரு ஃபிரண்ட் மாதிரி நினைச்சேன் நீங்க என்னடான்னா இப்படி மறைக்கிறீங்களே
கார்த்திக் : மறைக்கிற விஷயத்தை மறைச்சு தானே ஆகணும்
திவ்யா : இது சரிபட்டு வராது நானே போய் பாத்துக்கிறேன். என்று சொல்லி திரும்பி நடக்க முற்பட கார்த்திக் திவ்யாவின் கையை பிடித்துக்கொண்டு “ஏங்க சொன்னா கேளுங்க வேண்டாம்” என்று சொல்ல திவ்யா “கைய விடுங்க” என்று சொல்லி அந்த இடத்திற்கு மெதுவாக நடந்து சென்று, கார்த்திக்கு எட்டிப்பார்த்த அந்த ஜன்னல் கதவு வழியாக இப்போது திவ்யாவும் பார்த்தாள். அவள் பார்க்கவும் அவளது கண்கள் விரிந்து தன்னையே மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் பார்ப்பதை அவளாளே நம்ப முடியவில்லை.அங்கே உள்ள பூஜாவை சிறிது நேரம் முன் சந்தித்த சுதர்சன் ஒத்து க்கொண்டிருந்தான். ஜாக்கெட் அவுந்து கிடக்க சுதர்சனின் வேஷ்டி டேபிளில் இருக்க சேலையை அவள் இடுப்பு வரை தூக்கி கொண்டு உதட்டில் முத்தம் பதித்துக் கொண்டே அவள் புண்டையில் அவனது சிவந்த தடியை விட்டு ஆட்டிக் கொண்டு இருந்தான் சுதர்சன்.
பூஜா ஒவ்வொரு குத்துக்கும் “ஆ.. ஆ” என்று சத்தம் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தாள். முத்தத்தை நிறுத்திவிட்டு “நீ ரியூனியன் வராம போயிருவியோனு நெனச்சேன் நல்லவேளை வந்துட்ட
பூஜா : நானே உனக்காகத்தான் வந்தேன். அதை எப்படி வராம இருப்பேன். என் புருஷன் இப்போலான் வெளியில போன சீக்கிரமே வந்துருறாரு மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி நீ என்னை ஓத்ததுக்கு அப்புறம் டெய்லி உன் நினைப்புதான். இந்த ரியூனியன் நீ வருவனு நினைச்சேன் அதே மாதிரி வந்துட்ட. என் புருஷன் என்ன சந்தேகப்படுறாருனு நினைக்கிறேன். என் ஃபோன்லான் எடுத்து செக் பண்றாரு.
சுதர்சன் : அவன் பட்டா பட்டுட்டு போட்டும். நம்ம ரெண்டு பேரும் நல்லா பண்ணலாம் என்று அவளது முலையை சப்பி கொண்டே அவள் மேல் படுத்துக்கொண்டு மிஷனரில் ஓத்தான்.
அவர்கள் பேசுவதை கேட்டவுடன் திவ்யாவின் காம்புகள் விரைக்க தொடங்கியது. யாரோ அவள் இடுப்பில் கை வைப்பது போல் உணர்ந்தாள்.அது அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது.
பின்னாடி இருந்து கார்த்திக் அப்படியே அவளது இடுப்பை சுற்றி பிடித்து அவளது வாயை போற்றி அப்படியே பின்னே தூக்கிக் கொண்டு வந்தான். அவன் தூக்கிக் கொண்டு வரும்பொழுது திவ்யாவின் குண்டியில் கார்த்திக்கின் தடி உரசுவதை திவ்யா உணர்ந்தாள். கார்த்திக் அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு அவர்கள் நின்ற இடத்திற்கு வந்தான் பின் அவளை அப்படியே இறக்கி விட்டான் அவன் இறுகி விடும் பொழுது கார்த்திக்கின் தடியில் திவ்யாவின் குண்டிப்பிளவை உரசிக் கொண்டு அப்படியே இறங்கினாள் . சிறிது நேரம் இருவரும் ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டனர்.
கார்த்திக் : ஏங்க என்ன சொல்லிட்டு நீங்க பார்த்துட்டு இருக்கீங்க ?
திவ்யா : பார்த்தேனா. நான் பாக்குறதுக்கு முன்னாடி தான் நீங்க கூட்டிட்டு வந்திட்டேன்களே
கார்ததி : என்னது பாக்கல்லையா நீங்க கிட்டத்தட்ட ரெண்டு நிமிஷம் பார்த்துட்டு இருக்கீங்க
திவ்யா : என்னங்க பூஜாக்கா இப்படி பண்றாங்க ?
கார்த்திக் : சரி விடுங்க அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ள அபேர் இருக்குதுன்னு நினைக்கிறேன் அதனால தான் இப்படி பண்றாங்க
திவ்யா : நான் கொஞ்சம் கூட பூஜா அக்காவ இப்படி நினைச்சு பாக்கல
கார்த்திக் : எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குன்னு சொல்ல முடியாதுங்க
திவ்யா : புருஷன கீழே வச்சுட்டு மேல இன்னொருத்தன் கூட
கார்த்திக் : சரி விடுங்க.. நம்ம இருக்கிறது அவங்களுக்கு தெரிஞ்சா ரொம்ப சங்கடமாயிரும் வாங்க கீழ போலாம்
திவ்யா : ஆமா இதுக்கு மேல இங்க நின்னு என்ன பண்ண போறோம்.வாங்க கீழ போலாம்.அவங்க எல்லாத்தையும் முடிச்சிட்டு வரட்டும்
கார்த்திக் : சரி என்று முன்னே பார்த்து நடக்க பின்னே அவனை பின்தொடர்ந்தாள் திவ்யா. கார்த்திக் நடந்துசென்று மூன்றாவது மாடியிலிருந்து இரண்டாவது மாடிக்கு செல்லும் படியில் இறங்கி கொண்டு பின் அப்படியே அந்த படியில் அமர்ந்தான்.
திவ்யா : என்னாச்சுங்க இங்கேயே உட்காந்துட்டீங்க
கார்த்திக் : இல்ல என்னால அந்த விஷயத்தை மைண்டுல இருந்து எடுக்கவே முடியல
திவ்யா : விடுங்க இரண்டுபேரும் இந்த காலேஜ்ல படிச்சவங்க தான
கார்த்திக் : உங்களுக்கு சுதர்சன தெரியுமா?
திவ்யா : இல்ல தெரியாது.நாங்க பூஜா அக்கா கிளாஸ்ல உக்காந்து பேசிட்டு இருக்கும்போது .திடீர்னு வந்தாரு அப்புறம் ஏதோ பூஜாவ பார்த்து கண் ஜாடை காட்டிட்டு வெளியே போனாரு. அத நான் பாத்துட்டேன். அப்றோம் இப்போ மேல…
கார்த்திக் : (ஆஹா பார்ட்டி செம உஷார் தான் போல) அப்போ இவங்க பிளான் பண்ணி தான் பண்றாங்க போல
திவ்யா : இந்த காலேஜ்ல இதெல்லாம் சகஜம் தானங்க என்று சொல்லி கார்த்திக் பக்கத்தில் படியில் அமர்ந்தாள்
கார்த்திக் : என்ன சொல்றீங்க இதுக்கு முன்னாடி இதே மாதிரி ஏதாவது விஷயத்தை பார்த்தீங்களா
திவ்யா : ஆமா எனக்கு இதான் வேல ஒவ்வொரு ப்ளாக்கா போய் இந்த மாதிரி ஏதாவது பண்றாங்களா-னு பார்க்கிறததுக்கு
கார்த்திக் : இந்த காலேஜ்ல இதெல்லாம் சகஜம் தான் சொன்னீங்களே இதுக்கு முன்னாடி இதே மாதிரி இந்த காலேஜ்ல நடந்துச்சானு கேட்டேன்
திவ்யா : உங்களுக்கு தெரியாதா தினேஷ்
கார்த்திக் : எனக்கு தெரியாதுங்க?
“இந்த விஷயம் கார்த்திக் மற்றும் அவனது நண்பர்கள், கிஷோர், சுரேஷ் அப்புறம் எனக்கு, இப்போ உனக்கு தெரியும் வேற யாருக்கும் தெரியாது என்று சொன்னது திவாயாவிற்கு ஞாபகம் வந்தது.
திவ்யா : அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல விடுங்க
கார்த்திக் : ( நானும் மஞ்சுளாவும் பண்ணத கிஷோர் இவ கிட்ட சொல்லி இருக்கான் போல ,அதனாலதான் தான் புருஷன் அசிங்கப்பட்டது வெளியே தெரியக்கூடாதுனு மறைக்கிறா .சரி கேட்டுப் பார்ப்போம்)பாத்தீங்களா என்ன ப்ரெண்ட் மாதிரி ன்னு சொல்லிட்டு இப்போ மறைக்கீறீங்க
திவ்யா : இல்லங்க நான் எதோ பேச்சுக்கு சொன்னேன்
கார்த்திக் : சும்மா சொல்லாதீங்க ஏதோ இருக்கு. நான் இந்த காலேஜ் ஸ்டூடண்ட் தாங்க. என் கிட்ட சொல்லுங்க நான் யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டேன்
திவ்யா : ஐயோ இது என்னோட பர்சனல்
கார்த்திக் : சரி ஓகே பர்சனல்னா வேண்டாம்
திவ்யா : சரி நானும் கவனிச்சேன். அங்கு நடந்தது ரொம்ப நேரமா பார்த்து இருந்தீங்க
கார்த்திக் : ஏங்க நான் எதோ கொஞ்ச நேரம் பார்த்த மாதிரி தான் இருந்துச்சு.இத போய் இவ்ளோ பெரிய தப்பா சொல்றீங்க
திவ்யா : இதெல்லாம் உங்க தப்பு இல்ல உங்களுக்கு கல்யாணம் பண்ணாம இருக்காங்கல்ல உங்க அப்பா அம்மா அவங்க தப்பு
கார்த்திக் : நான் இப்பவே எங்க அப்பா அம்மாக்கு ஃபோன் பண்ணித் தர்றேன்.இத சொல்றீங்களா
திவ்யா : (நல்ல வாய் விட்டு சிரித்தாள், பின் கார்த்தியின் தோளில் தட்டி) பயங்கரமாக ஜோக் அடிக்கிறீங்க உங்க வைஃப் எல்லாம் சிரிச்சு சிரிச்சு செத்துடுவாங்க பாருங்க
கார்த்திக் : அட நீங்க வேற.. இன்னும் கல்யாணமே ஆகல அதுக்குள்ள செத்துடுவாங்கனு சொல்றீங்க
திவ்யா : (மீண்டும் சிரித்தாள்)உங்களால ஒரே காமெடி தான்.நா என் லைப்புல இப்படி சிரிச்சதே இல்லை
கார்த்திக் : என் கஷ்டத்தை சொன்னா உங்களுக்கு சிரிப்பா இருக்குல்ல. அது சரி எனக்கும் கல்யாணம் ஆயிருந்துச்சுன்னா என் வைஃப் கிட்ட சொல்லி ஜாலியா இருந்துருப்பேன்
திவ்யா : கவலை படாதீங்க ஒரு நல்ல பொண்ணா சீக்கிரமே கிடைக்கும்
கார்த்திக் : நல்ல பொண்ணுங்க எல்லாம் வேண்டாங்க.உங்கள மாதிரி கிடைச்சாலே போதும்
திவ்யா : அது என்ன அப்பவே இருந்து என்ன மாதிரி என்ன மாதிரி னு சொல்றீங்க…
கார்த்திக் : இல்லங்க.. நல்ல பிரண்ட்லியா பழகுறீங்க.. ஃப்ரீயா பேசுறீங்க ..பார்க்க செமையா இருக்கீங்க இந்த மாதிரி ஒரு பொண்ணு தாங்க எல்லாருக்கும் கிடைக்கணும் எதிர்பாப்பாங்க. கிஷோர் அதிர்ஷ்டசாலி
திவ்யா : சற்று தன்னை பார்த்து பெருமைப்பட்டுக் கொண்டாள்
கார்த்திக் : ஒரு உண்மையை சொல்லட்டுமா
திவ்யா : சொல்லுங்க
கார்த்திக் : உங்கள பாத்தா கல்யாணம் ஆனா பொண்ணு மாதிரியே தெரியல.நீங்க மட்டும் அன்மேரிடா இருந்தீங்கன்னா நானே கண்டிப்பா உங்கள கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன்
திவ்யா : இப்போது கார்த்தியை ஒரு மாதிரியான ஒரு பார்வையில் பார்த்தாள்
கார்த்திக் : என்னங்க இப்படி பாக்கறீங்க?
திவ்யா : இல்ல ப்ரெண்டு இப்படி சைட்டடிக்கிறீங்களே அப்ப மத்த பொண்ணுங்க எல்லாம் எப்படி சைட் அடிப்பீங்க
கார்த்திக் : காலா காலத்துல ஒரு கல்யாணம் பண்னி வச்சிருந்தா.நா ஏங்க தாங்க மத்தவன் பொண்டாட்டி எல்லாம் பாக்க போறேன்
திவ்யா : கல்யாண எல்லாம் ஒரு மேட்டரா ?
கார்த்திக் : எனக்கு மேட்டரே கல்யாணம் தாங்க
திவ்யா : கண்டிப்பா உங்களுக்கு என்ன மாதிரி ஒரு நல்ல பொண்ணு கிடைக்கும் ஓகேவா கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடுவீங்கல்ல
கார்த்திக் : என்கிட்ட கிஷோர் நம்பரும் இல்ல உங்க நம்பரும் இல்ல எப்படி நான் உங்கள கூப்பிடுறது
திவ்யா : ஓ அப்படி சொல்றீங்களா.. சரி உங்க நம்பர் தாங்க நானே உங்களுக்கு கால் பண்றேன்
கார்த்திக் : நோட் பண்ணிக்கோங்க 9……..5
திவ்யா : நான் கிஷோர் கிட்ட சொல்லி உங்களுக்கு கால் பண்ண சொல்றேன்.அவர் நம்பர் நீங்க சேவ் பண்ணி வச்சிக்கோங்க கிஷோர் நம்பரை சொன்னாள்
கார்த்திக் : (ரொம்ப உஷாரா இருக்காளே இவ கிட்ட நம்ம பருப்பு வெகாதோ)
திவ்யா : என்ன யோசிக்கிறீங்க?
கார்த்திக் : கிஷோர் கிட்ட சொல்லி எனக்கு போன் பண்ண சொல்லுங்க இப்ப கீழ போலாமா
திவ்யா : சரி வாங்க என்று சொல்லி இருவரும் கீழே சென்றனர் கிரவுண்ட் ஃப்ளோர் வந்தவுடன்
கார்த்திக் : சரிங்க அப்படியே நேரா போனீங்கன்னா அங்க மதிய சாப்பாடு ஆரம்பிச்சிருப்பாங்க. கிஷோர் க்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லி ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டு போங்க .ஓகேவா
திவ்யா : ஓகேங்க நீங்க எங்க போறீங்க
கார்த்திக் : நான் அப்படியே என் பிரெண்ட்ஸ்ஸ பார்த்துட்டு பேசிட்டு இருப்பேன்
திவ்யா : ஓகே பாய் தினேஷ்
கார்த்திக் : ஹலோ திவ்யா ஒரு நிமிஷம்
திவ்யா : என்ன சொல்லுங்க
கார்த்திக் : இல்ல பூஜா கிட்ட மேல பார்த்தத பத்தி எதுவும் கேட்காதீங்க. இத யாருகிட்டயும் சொல்லாதீங்க .இது நமக்குள்ளே இருக்கட்டும். வெளியில தெரிஞ்சா அவங்க ரெண்டு பேரு லைப்பும் ஸ்பாயில் ஆயிடும்
திவ்யா : ஓகேங்க
கார்த்திக் : அப்புறம் இன்னொரு விஷயங்க
திவ்யா : சொல்லுங்க தினேஷ்
கார்த்திக் : நீங்க உண்மையாவே ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க
திவ்யா : (கீழே பார்த்து வெட்கப்பட்டு சிரித்து கொண்டு, பின் கார்த்திக்கை பார்த்து) தேங்க்யூ தினேஷ் உங்க கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடுங்க என்று சொல்லி விடை பெற்று திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.
கார்த்திக் அவள் செல்லும் பொழுது அவளது குண்டி ஆட்டத்தையும் அகண்ட முதுகையும் பார்த்துக் கொண்டு அப்படியே அவன் போக்கை பார்த்து நடந்து சென்றான்…..
எதிர்பாரா சந்திப்பு & சுகம்! – 2
சுரேஷ் : டேய் உங்க நம்பர் எல்லாம் எங்கடா இருக்கு.அவன் என்னை எல்லாம் கூப்பிட தான் செஞ்சான் .போயிட்டு வந்தேன்
நண்பன் 1 : நீங்க ரெண்டு பேரும் எவ்வளவு கிளோஸ்னு காலேஜ்கே தெரியும் அதான் உன்ன மட்டும் கூப்பிட்டுருக்கான்.
கிஷோர் : டேய் கூப்பிடக் கூடாதுனு ஒன்னும் இல்லடா அவசரஅவசரமா மேரேஜ் நடந்துச்சு .அதனால கூப்பிடல
நண்பன் 2 : உன் wife எங்கடா
கிஷோர் : பூஜா கூட விட்டுட்டு வந்திருக்கேன் டா
கிஷோர் : உங்க வைஃப் குழந்தைங்க எல்லாம் எங்க டா?
நண்பன் 2 : என் ஒயிஃப் குழந்தைங்க எல்லாரும் இவன் ஒயிஃப் குழந்தைங்க கூட இருக்காங்க. கீழே கிரவுண்ட் ப்லோர்ல இருங்கனு சொல்லிட்டு வந்து இருக்கேன் டா
கிஷோர் : ஓ..ஒகே ஒகே
பின்னாலிருந்து
ப்ரொபசர் : எப்படி இருக்கீங்க மை டியர் பாய்ஸ்?
கிஷோர் : சார் நல்லா இருக்கேன் சார். நீங்க எப்படி சார் இருக்கீங்க?
ப்ரொபசர் : நல்லா இருக்கேன் மை டியர்ஸ். என்ன பண்றீங்க எல்லாம்?
அனைவரும் அவர்களது தொழில் மற்றும் வாழ்க்கை முறையை சொல்லிக் கொண்டிருக்க ப்ரொபசர் அதைக் கேட்டு மிகவும் சந்தோஷம் அடைந்தார்.
கிஷோர் : சார் மத்த ப்ரொபசர்ஸ் எங்க சார் இருக்காங்க?
ப்ரொபசர் : அவங்க இரண்டு ரூம் தள்ளி தான் இருக்காங்க
கிஷோர் : சரி சார் நாங்க போய் பார்க்கிறோம்
ப்ரொபசர் : ஓகே கேரி ஆன்
கிஷோர் : டேய் வாங்கடா போய் பார்க்கலாம்
சுரேஷ் : டேய் போடா எப்ப பார்த்தாலும் ப்ரொபஸர். அது இதுனு.. நீ வேணா போய் பாரு நாங்க இங்கயே இருக்கோம்
கிஷோர் : போங்கடா…. நானே போய் பார்த்துக்கிறேன்
சுரேஷ் : டேய் பார்த்துட்டு நேரா இங்கயே வா எங்கேயும் போயிடாத
கிஷோர் : ம்..ம்..என்று சொல்லிவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே நடந்து சென்றான்.
அப்போது இரண்டு ரூம் தாண்டி சென்று பார்க்க யாரும் இல்ல. பின் மீண்டும் கொஞ்ச தூரம் நடந்து சென்று அடுத்த பிளாக்கிற்கு சென்றான். அப்போது எதிரில் மஞ்சுளா அவளது தோழிகளோடு வந்து கொண்டிருந்தாள். மஞ்சுளா பக்கத்தில் ஒரு குட்டி பையன் ஒருவன் நின்றான்.அவனுக்கு வயது 3 இருக்கும்.
கிஷோரை கண்டதும் மஞ்சுளாவின் தோழிகள் “ஹாய் கிஷோர் எப்படி இருக்க ஆளே மாறிட்ட என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர்
கிஷோர் : என்ன பண்றது வயசாயிடுச்சு.நீங்க எப்படி இருக்கீங்க உங்க ஹஸ்பண்ட் எல்லாம் என்ன பண்றாங்க என்று கேட்டுக்கொண்டிருக்க, மஞ்சுளாவை மட்டும் திரும்பி கூட பார்க்கவில்லை. பின் அந்த இருவரும் கிஷோரிடம் பேசிவிட்டு “சரி மஞ்சுளா நீ கிஷோர் கூட பேசிட்டு வா நாங்க நம்ம கிளாஸ் ரூம்ல இருக்கோம் ஓகேவா
மஞ்சுளா : சரி நீங்க போங்கடி வற்றேன்
கிஷோரும் மஞ்சுளாவும் இப்போது யார் முதலில் பேசுவது என்று எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவளிடம் பேசவே கூடாது என்று ஒரு முடிவில் நின்று கொண்டிருந்தான் கிஷோர்
மஞ்சுளா அவனை பார்த்து நட்பாக சிரித்தாள் கிஷோருக்கு அதை பார்த்தவுடன் கோபம் தலைக்கு ஏறி விட்டது. ஆனால் கோபத்தை வெளிக்காட்டி கொள்ளாமல் வரும் வார்த்தைகளை நாக்கிலேயே அடக்கி முழுங்கினான்.
மஞ்சுளா
மஞ்சுளா : ஹாய் கிஷோர் எப்படி இருக்க?
கிஷோர் : நல்லா இருக்கேன் காலேஜில இருந்ததை விட இப்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கேன்.
மஞ்சுளா : நீ இன்னும் அதெல்லாம் மறக்கவே இல்லையா
கிஷோர் : மறக்குற மாதிரியான விஷயத்தையா நீ பண்ணுன
மஞ்சுளா : இங்க பாரு நீ என்ன சந்தேகப்பட்ட அதனால தான் அப்படி நடந்துருச்சு
கிஷோர் : உங்களுக்குள்ள அப்படி நடந்ததுனால தான் நான் சந்தேகமே பட்டேன்.
மஞ்சுளா : நான் சண்டை போடுறதுக்குகாக இங்க வரல கிஷோர்
கிஷோர் : நானும் வரல. நீ கேட்டனு தான் பதில் சொன்னேன்
மஞ்சுளா : இட்ஸ் ஒகே…லீவிட் கல்யாணம் ஆயிடுச்சா ?
கிஷோர் : ஆயிடுச்சு உன்ன விட ரொம்ப அழகான பொண்ணு கூட
மஞ்சுளா : (பல்லை கடித்துக் கொண்டு அமைதியாக நின்றாள்,அவனை முறைத்துப் பார்த்தாள்)
கிஷோர் : என்ன பாக்குற அவ வரலேன்னா.பூஜா கூட இருக்கா. நீ அவள பார்க்கலல்ல இரு காட்டுறேன் என்று சொல்லி போனில் அவர்கள் இருவரும் ஹனிமூன் சென்று இருந்தபோது எடுத்த போட்டோவை காட்டினான். மஞ்சுளா அதைப் பார்த்தால் உண்மையிலேயே அவள் மஞ்சுளாவை விட அழகாகவும் எடுப்பாகவும் இருந்தாள்.
மஞ்சுளா : நல்ல அழகா இருக்கா.அப்புறம் மேரேஜ் லைப் எல்லாம் எப்படி போகுது
கிஷோர் : உண்மைய சொல்லனும்னா அவ உன்ன மாதிரி இல்ல. அதனால ரொம்ப நல்லாவே போகுது
மஞ்சுளா : கிஷோர் நீ என்னோட ஈகோவ ரொம்ப டச் பண்ற
கிஷோர் : ஆமா அப்படித்தான் பண்ணுவேன்.ஏன் எரியுதா உன்ன விட அழகான ஒரு பொண்ணு பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிட்டேன்னு
மஞ்சுளா : கிஷோர் திஸ் இஸ் லிமிட்
கிஷோர் : ஏய்.. அப்படிதான் பேசுவேன்.இந்த பையன் யாரு கார்த்திக்கு பிறந்தவனா
மஞ்சுளா : ஷட் அப் கிஷோர்… மரியாதையா போயிடு
கிஷோர் : என்ன ஏதோ பத்தினி மாதிரி பேசுற.இதே காலேஜ் மொட்டை மாடியில தான கார்த்தி கூட படுத்த. அப்போ இவன் அவனுக்கு பிறந்தவன்தான இல்ல அதுக்கப்புறம் நிறைய பேர் கூட படுத்தியா
மஞ்சுளா : (கண்ணில் கண்ணீர் பொங்கி வந்தது அதை அடக்கிக்கொண்டு) மரியாதையா போயிடு கிஷோர் இல்ல இங்க நடக்குறதே வேற
கிஷோர் : தேவிடியாத்தனம் பண்ணிட்டு என்னடி உனக்கு கோபம் வேண்டியிருக்கு
மஞ்சுளா : கவின் வா போலாம் என்று அந்த சிறு பையனை கையை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு வேகமாக சென்றாள். அப்போது கிஷோர் பின்னாடி நின்று கார்த்திக்காக தான அந்த பையனுக்கு கவின்னு பேரு வச்சிருக்கியா என்று கத்தி அவளை மேலும் அசிங்கப்படுத்தி விட்டான்.
அவளை அசிங்கப்படுத்தி விட்டு கிஷோர் நேரே அவரது நண்பர்கள் இருக்கும் அறைக்கு சென்றான். அங்கே சுரேஷ் மற்றும் மேலும் பல நண்பர்கள் நின்று பேசிக்கொண்டு இருந்தார்கள்.இப்போது நடந்ததை இங்கு வைத்து சொன்னால் அது நன்றாக இருக்காது என்று அனைவரிடமும் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு பின் சுரேஷின் தோளில் கைபோட்டு அவனை வெளியே அழைத்து வந்து அவனிடம் விஷயத்தை சொன்னான்.
சுரேஷ் : டேய் என்னடா இப்படி பண்ணிட்ட
கிஷோர் : நான் என்னடா பண்றது அவள பாத்த உடனே கோபம் தலைக்கேறிடுச்சு
சுரேஷ் : சரிடா அதுக்குன்னு இப்படியா பேசுவ
கிஷோர் : சரி விடு நடந்தது நடந்து போச்சு
சுரேஷ் : அவ பாட்டுக்கு அமைதியா போயிருப்பா. ஏன்டா இப்படி பிரச்சனைய விலை குடுத்து வாங்கிட்டு வர்ற
கிஷோர் : அவ பண்ணது மட்டும் கரெக்டா
சுரேஷ் : டேய் அது பத்து வருஷத்துக்கு முன்னாடி டா. இப்போது திட்டி என்னடா ஆகப்போகுது
கிஷோர் : நான் அதெல்லாம் யோசிக்கல மச்சி .அப்ப என்னால முடியல இப்ப திட்டிட்டேன்
சுரேஷ் : சரி விடு பாத்துக்கலாம். அப்போது சுரேஷ்க்கு போன் வர அது அவனது மனைவியிடம் இருந்து வருகிறது என்று கிஷோர் புரிந்துகொண்டான். போன் பேசி முடித்தான்.
சுரேஷ் : மச்சான் நீ பசங்களோட இரு. என் ஒய்ஃப் கூப்பிடுற என்னன்னு கேட்டு வரேன்
கிஷோர் : சரி மச்சி பார்த்து போ என்று சொல்லிவிட்டு அவன் நண்பர்களுடன் பேசுவதற்கு உள்ளே சென்றான்.
இப்போது பூஜாவும் திவ்யாவும் இருக்கும் இடத்திற்கு செல்வோம்.
திவ்யாவை பூஜா அவளது கல்லூரி தோழிகளிடம் அனைவரிடமும் கிஷோரின் மனைவி என்று அறிமுகப்படுத்தி வைத்தாள். அப்படியே அவர்கள் அனைவரும் திவ்யாவிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது திவ்யா சற்று அதிருப்தியாக உணர்ந்தாலள். காரணம் அங்கு இருப்பவர்கள் அனைவரும் மிடில் கிளாஸ் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்கள் ,ஒருவகையாக தொட்டுப்பேசி சிரித்து கொண்டிருப்பது திவ்யாவிற்கு பிடிக்கவில்லை. அதை அவள் முகத்தில் காட்டிக் கொள்ளாமல் இருந்தாலும் அவளது அகத்தின் அழகு முகத்தில் லேசாக தெரிய வந்தது. பின் அதில் ஒரு பெண் திவ்யாவின் சேலை நன்றாக உள்ளதாகவும் அவள் அழகாக இருப்பதாகவும் புகழ்ந்து கூற அவளிடம் மட்டும் தனியாக அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது “ஹேய் பூஜா” என்று ஒரு சத்தம் வகுப்பறையின் வாசலில் இருந்து வர பூஜா மற்றும் அனைவரும் திரும்பி பார்க்க அங்கே சுதர்சன் நின்று கொண்டிருந்தான். அவன் வேறு யாருமல்ல பூஜாவின் கல்லூரி நண்பன் கிஷோருக்கும் நண்பன்தான். அங்கிருக்கும் பெண்கள் அனைவரும் “சுதர்சன், எப்படி இருக்க பாக்கவே முடியல, உள்ள வாடா” என்று சொல்ல அவனும் உள்ளே வந்து அனைவரிடமும் பேசி சிரித்துக் கொண்டிருந்தான். பின் சிறிது நேரம் கழித்து, சுதர்சன் பூஜாவை பார்த்து கண்களால் ஏதோ சைகை செய்ய அதை திவ்யா பார்த்துக் கொண்டால், பின் சுதர்சன் “ஓகே பாய் கேள்ஸ்” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த அறையை விட்டு வெளியே செல்ல
பூஜா : “ஓகே திவ்யா நான் இதோ ரெஸ்ட்டு ரூம் போய்ட்டு வரேன்” என்று சொல்லிவிட்டு அந்த வகுப்பறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.
திவ்யாவிற்கு இவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஏதோ இருக்கிறது என்று புரிந்து கொண்டாள். பெங்களூரில் வளர்ந்த பெண்ணல்லவா கண் செய்கை செய்து என்று அனைத்தையும் புரிந்துகொண்டாள் அப்படி என்னதான் இவர்களுக்கு நடக்கிறது என்று பார்ப்பதற்காக அவளுடன் பேசிக் கொண்டிருந்த பெண்ணிடம் “நான் ரெஸ்ட் ரூம் போய்டு வறேன்னு” சொல்லிட்டு அங்கிருந்து புறப்பட்டாள்.
அவள் அந்த ரூமை விட்டு வெளியே நடந்து வந்து கொண்டிருந்தாள். அப்போது எதிரில் சிலபேர் தம்பதிகளுக்கும் தனியாகவும் ஒரு பெண்-ஒரு ஆண் என நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் பூஜா எங்கே சென்றால் என்று அவளுக்கு தெரியவில்லை. ஆனாலும் ஒவ்வொரு ரூமிற்குள் எட்டி எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால். ஒவ்வொரு ரூமிலும் 5,6 பேர் குழுவாக அமர்ந்து பேசி சிரித்துக்கொண்டு ஆங்காங்கே சிறு குழந்தைகள் ஒடிக்கொண்டும், கை குழந்தைகள் அழுது கொண்டும் இருந்தனர் .ஆனாலும் அவர்கள் இருவரும் திடீரென எங்கே சென்றார்கள் என்று தெரியாமல் நடந்து போய்க்கொண்டே இருந்தாள்.அப்போது எதிரே ஒருவர் “ஹலோ மேடம் யாரை தேடுறீங்க ?”என்று குரல் வந்தது.இதுவரை சைடு வழியாக ரூம்களை மட்டுமே பார்த்து வந்து கொண்டிருந்த திவ்யா எதிரில் ஒரு ஆண் நிப்பதை அப்போது தான் பார்த்தால்.
அது வேறு யாருமல்ல கார்த்திக் தான் அவன் முகம் திவ்யாவிற்கு லேசாக ஞாபகம் இருந்தது. காலையில் ரெஸ்ட் ரூம் பக்கத்தில் சுரேஷை கூப்பிடும் பொழுது அவன் திரும்புவதற்கு முன்பே கார்த்திக் தலையை சாய்த்து பார்க்கும் போது திவ்யா முதலில் பார்த்தது கார்த்திக்கின் முகத்தைத்தான். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்க கார்த்திக் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.
கார்த்திக் : ஹலோ மேடம் என்ன தேடுறீங்க ?
திவ்யா : அது வந்து என்னோட பிரண்ட
கார்த்திக் : ஃபிரண்டையா?
திவ்யா : எனக்கு தெரிஞ்ச அக்கா ஒருத்தங்கள தேடுறேன்.
கார்த்திக் : நீங்க முதல்ல இந்த காலேஜா?
திவ்யா : இல்ல. நான் என் ஹஸ்பண்ட் கூட வந்தேன். அவங்க ப்ரெண்ட தான் தேடிட்டு இருக்கேன்
கார்த்திக் : (இவ பூஜாவ தான் தேடுறா போல இது தான் சாக்கு இவ கூட கொஞ்ச நேரம் அப்படியே பேச வேண்டியதுதான்) நீங்க யாரோட ஒய்ஃப் நானும் இந்த காலேஜ்ல படிச்ச பையன் தான் என்று பேச்சை வளர்த்தான்
திவ்யா : என்னோட ஹஸ்பண்ட் பெயர் கிஷோர். அவங்க ப்ரெண்டு பேரு பூஜா
கார்த்திக் : ஓஹோ நீங்க கிஷோர் ஒய்ப்பா .அவன் அந்த பிளாக்குல இருக்கான் வாங்க கூட்டிட்டு போறேன்
திவ்யா : இல்ல இட்ஸ் ஒகே. நான் பூஜா அக்காவ தான் தேடி வந்தேன் .நான் பாத்துகிறேன்.
கார்த்திக் : இது ரொம்ப பெரிய காலேஜ்ங்க. தேட ஆரம்பிச்சா தேடிடே இருக்க வேண்டியது தான்.சரி அவங்க எங்க போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க
திவ்யா : ரெஸ்ட்டு ரூம் போறதா சொல்லிட்டு போனாங்க
கார்த்திக் : ரெஸ்ட் ரூமா இந்தப் ப்லோர்ல ரெஸ்ட் ரூமே கிடையாதுங்க
திவ்யா : என்னங்க சொல்றீங்க கிடையாதா. அவங்க அப்படித்தான் சொல்லிட்டு போனாங்க
கார்த்திக் : சரி அவங்களுக்கு கால் பண்ணுங்க எங்க இருக்காங்கன்னு கேளுங்க நான் உங்கள அங்க கொண்டு போய்விட்டுற்றேன்.
திவ்யா : (வந்ததிலிருந்து நல்ல தெளிவான ஆள் மாதிரி தான் பேசுறான், நல்ல ஐடியா கொடுக்கிறான், பூஜா வர்ற வரைக்கும் இவன் கூட பேசிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான். அவங்க வேற பிரண்ட்சுங்ககிட்ட கூட்டிட்டு போய் மொக்கை போடுறாங்க.கொஞ்ச நேரம் இவன்கூட காலேஜ் சுத்தி பாப்போம்) என்கிட்ட அவங்க நம்பர் இல்லையே
கார்த்திக் : இது வேறயா. இப்ப என்ன பண்ணலாம் நீங்களே சொல்லுங்க
திவ்யா : பேசாம அவங்கள நம்ம இரண்டு பேரும் தேடலாமா
கார்த்திக் : (ஆஹா பழம் நழுவி பால்ல தானா விழுகுது) சரி வாங்க தேடலாம் பின்னாடியே வாங்க. அப்றோம் என்னையும் தொலைச்சிட்டு தேடாதீங்க என்று சொல்ல திவ்யா சிரிக்க ஆரம்பித்தாள்
திவ்யா : நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க என்று சொல்லிவிட்டு அவனை பின்னே நடந்து சென்றாள்.
அவர்கள் இரண்டாவது மாடிப்படியில் ஏறி இரண்டாவது மாடிக்கு ஏறி நடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர்.அங்கே ஒரு சில பேர் வகுப்பறையில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர்
திவ்யா : உங்க பெயர் என்ன?
கார்த்திக் : ( ஆஹா பேர் என்னனு கேக்குறாலே, கிஷோர் கண்டிப்பா இவகிட்ட மஞ்சுளா பத்தி சொல்லி இருந்தா, என்னைய பத்தியும் சொல்லி இருப்பான், பேசாம வேற ஏதாவது சொல்லி சமாளிக்க வேண்டியதுதான்) நீங்களே ஏதாவது ஒரு பேரு வச்சி கூப்பிடுங்க
திவ்யா : (மீண்டும் சிரித்தாள்) நல்ல காமெடியா பேசுறீங்க. சொல்லுங்க உங்க நேம் என்ன? பேர் தெரியாதவங்க கூட பேச கூடாதுன்னு எங்க வீட்டுல சொல்லி இருக்காங்க
கார்த்திக் : அப்படியா அப்ப முதல்ல உங்க பேர் சொல்லுங்க
திவ்யா : என் பெயர் திவ்யா உங்க பேரு
கார்த்திக் : (என்ன பேரு சொல்லலாம்,பைசாம கிஷோர் ஃப்ரெண்டு பேர் சொல்ல வேண்டியது தான்) என் பேரு தினேஷ்
திவ்யா : (ஆச்சரியத்தில்) என்னது தினேஷா
கார்த்திக் : (ஐயையோ போட்டோல தினேஷ காமிச்சிருப்பானோ) சரி சமாளிப்போம்.ஆமாங்க என் பெயர் தினேஷ் தான். அதுக்கு ஏன் இவ்வளவு ஷாக் ஆகுறீங்க
திவ்யா : இல்ல சும்மாதான். நீங்க உங்க ஒய்ப்ப கூட்டிட்டு வரலையா
கார்த்திக் : எனக்கு இன்னும் கல்யாணமே ஆகலங்க
திவ்யா : என்ன சொல்றீங்க கல்யாணம் ஆகலையா? ஏன்?
கார்த்திக் : எந்த பொண்ணும் பிடிக்கலங்க?
திவ்யா : ஏன் பிடிக்கல?
கார்த்திக் : (இவ பேச ஆரம்பிச்சா நல்லா கம்பெனி குடுப்பா போலயே, நம்ம வேலை முடிதானு பாப்போம்) உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க அம்மா அப்பா பார்க்க மாட்றாங்க
திவ்யா : (சற்று பெருமிதமாக சிரித்துவிட்டு) என்ன மாதிரியா?
கார்த்திக் : ஆமாங்க நல்லா நெய் கொழுந்து மாதிரி இருக்கீங்க .உங்கள மாதிரி எந்த பொண்ணையும் எங்க வீட்ல காட்டமாட்றாங்களே. காட்டினா அடுத்தவாரமே கல்யாணம் பண்ணிடுவேன்
திவ்யா : (சற்று சிரித்துவிட்டு) ஹலோ என்ன கொஞ்சம் விட்டா ரொம்ப வருனிக்கிறீங்க
கார்த்திக் : ஐயோ சாரிங்க கிஷோர் கிட்ட சொல்லிடாதீங்க அப்புறம் வந்து சண்டை போடுவான்
திவ்யா : என் ஹஸ்பண்ட் தானே. நல்லா சண்ட போட்டுவாரு
கார்த்திக் : ஏன் அப்படி சொல்றீங்க அவன் ரொம்ப கோபக்காரன் தெரியுமா.
திவ்யா : ஆமா ஆமா ரொம்ப கோபக்காரர் தான்.நீங்க வேற இது வரைக்கும் அவரு என்கூட கூட சண்டை போட்டது இல்ல இதுல எப்படி உங்க கூட சண்டை போடுவாரு
கார்த்திக் : நீங்க அவரோட மதிப்பிற்குரிய மனைவி.உங்க கிட்ட எப்படி சண்டை போடுவான்.அவன் மனைவிய பத்தி யாராவது தப்பா பேசினா அவன் சண்டை போட தான் செய்வான் .
திவ்யாவிற்கு, கார்த்திக்கும் மஞ்சுளாவும் உறவு கொள்ளும்போது கிஷோர் அதை பார்த்து விட்டு அழுது கொண்டு வந்ததாக பூஜா சொல்லியது தான் அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது.
பின் தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டே கார்த்திக்கிற்கு சைடாக நடந்து வந்தாள் .கார்த்திக் சற்று சைடில் திரும்பிப் பார்க்க அதே நேரத்தில் காற்றடிக்க திவ்யாவின் சேலை விலகி அவளது இடுப்பு மற்றும் ஒரு பகுதி முழுவதுமாக தெரிந்தது.
அதை பார்த்து ஒரு நிமிடம் கண்ணை மூடி அனுபவித்து விட்டு நேரே பார்த்து நடக்க ஆரம்பித்தான். ஆனால் ஜட்டி போடாத அவனது தடி வேட்டியை முட்டிக்கொண்டு வந்தது அதை மறைப்பதற்காக வேஷ்டியை தூக்கி கட்டினான் கார்த்திக். அவன் தனது இடுப்பையுள் அங்கங்களையும் பார்த்ததை திவ்யா பார்க்க தவறவில்லை. எனினும் அழகு இருந்தால் ரசிக்கத்தானே செய்வார்கள் என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு சேலையை சரி செய்து கொண்டு நடந்தாள்.
பின் அவர்கள் அப்படியே நடந்து மூன்றாவது மாடிக்கு சென்றனர். அங்கே யாரும் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. இருந்தாலும் கார்த்திக் பேச்சை வளப்பதற்காக “இங்கேயும் ஒரு வாட்டி பார்த்திடலாம்” என்று சொல்லி நடக்க ஆரம்பிக்க அவனுக்கு பக்கத்தில் அப்படியே திவ்யாவும் நடக்க ஆரம்பித்தாள். கார்த்தி ஒவ்வொரு திவ்யாவைப் பார்த்து பேசிக் கொண்டே வர அப்படியே அவளது தொப்புளையும் முலையையும் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டே வந்தான். திவ்யாவிற்கும் அவன் தன்னை ரசிக்கிறான் என்று தெரியும் இருந்தும் இப்போது நமக்கு கிடைத்த டைம் பாஸ் இவன் ஒருவன் தான் இவளையும் விட்டு விட்டால் மறுபடியும் போராக போய் உட்கார வேண்டியது இருக்கும் என்று மனதில் யோசித்துக்கொண்டு “தினேஷ் என்ன வேலை பார்க்கிறான்? எங்கிருக்கிறான்” என்று பேசிக்கொண்டே வந்தாள். கார்த்திக்கும் உங்க ஹாபீஸ் என்ன உங்களுக்கு எந்த கலர் பிடிக்கும் என்று கேட்டுக் கொண்டே நடந்து வந்தான். முன்ன பின்ன தெரியாத ஒரு நபரிடம் இவள் இவ்வளவு ஃப்ரீயாக பழகுவாளா என்று கார்த்திக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. இருந்தும் தன் வேலை நடந்தால் போதும் என்று “திவ்யாவிடம் உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகி எத்தனை மாசம் ஆச்சு” என்று பிரைவேட் ஆன விஷயங்கள் அனைத்தையும் கேட்டு தெரிந்து கொண்டே வந்தான். திடீரென்று ஒரு ரூமிலிருந்து ஆஹ்…ம்..ஸ்..ஆ…என்று சத்தம் வந்தது.
கார்த்தியும் திவ்யாவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.
கார்த்திக் : உங்களுக்கு அந்த சத்தம் கேட்குதா
திவ்யா : ஆமா ஏதோ முனகல் சத்தம் கேட்குது என்று மெதுவாக சொன்னாள்
கார்த்திக் : இந்த ரூம்ல இருந்து தாங்க வருது. இருங்க நான் போய் பார்க்கிறேன் நீங்க இங்கேயே நில்லுங்கள் என்று சொல்ல
திவ்யா : சரி என்பது போல் தலை ஆட்டினாள்.
பின் கார்த்திக் மெதுவாக அந்த ரூம் ஜன்னல் வழியாக மூடியிருந்த சின்ன கதவை திறந்து எட்டிப் பார்க்க அங்கே அவன் கண்ட காட்சி உண்மையிலேயே அவனை சிலிர்க்க வைத்தது. மேலும் அவனது தடியை எழும்பி சுவற்றில் முட்டியது.
வைத்த கண் வாங்காமல் அப்படியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். கார்த்திக் .திவ்யாவிற்கு அப்படி இவன் என்ன பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று கார்த்தியை பார்த்தாள் அதே நேரத்தில் உள்ளிருந்து வந்த சத்தமும் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தது.பின் கார்த்திக்கின் முதுகை தட்ட கார்த்தி சுயநினைவுக்கு திரும்பி திவ்யாவின் வாயை மூடி “சத்தம் போடாதீங்க” என்று சொல்லி அவளை கொஞ்சம் தள்ளி நகர்த்தி சென்றான். தன் கணவன் அல்லாத வேறு ஒருவன் தன் மேல் கை வைப்பதை இதுவே முதல் முறையாக திவ்யா உணர்ந்தாள். பின் வாயில் இருந்து கையை எடுத்தான்.
திவ்யா : அங்க என்ன பார்த்தீங்க தினேஷ் என்றாள்
கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க
திவ்யா : சொல்ல முடியாத விஷயத்த அவ்ளோ நேரம் நின்னு பார்த்துட்டு இருந்தீங்க
கார்த்திக் : எவ்வளவு நேரம் பாத்தேன்.. நா பாத்த அடுத்த நிமிஷமே நீங்க வந்து கூப்பிட்டேங்களே
திவ்யா : என்னது பார்த்த அடுத்த நிமிஷமா.. நீங்க கிட்டத்தட்ட அஞ்சு நிமிஷமா பார்த்துட்டு இருந்தீங்க.அப்புறம்தான் நான் உங்கள கூப்பிட்டேன்
கார்த்திக் : அவ்வளவு நேரமா பார்த்துட்டு இருந்தேன்.சரி விடுங்க வாங்க நம்ம கீழ போலாம்
திவ்யா : ஏங்க அங்க என்ன பார்த்தீங்கனு சொல்லவே இல்ல. நம்ம பூஜா அக்காவ தான தேடி வந்தோம்.இப்போ கீழ போலாம்னு சொல்றீங்க.
கார்த்திக் : பூஜா அக்கா கொஞ்ச நேரத்துல கீழே வந்துருவாங்க.வாங்க நாம போலாம்
திவ்யா : கீழே வந்துருவாங்கலா. அப்போ அக்கா மேல இருக்காங்களா
கார்த்திக் : அய்யோ சொன்னா புரிஞ்சுக்கோங்க வாங்க போகலாம் காரியம் கெட்ரும் போலயே
திவ்யா : இப்ப நீங்க அங்க என்ன பாத்தீங்கனு சொல்ல போறீங்களா இல்லையா
கார்த்திக் : அதெல்லாம் சொல்ல முடியாதுங்க வாங்க போலாம்
திவ்யா : என்ன நீங்க? உங்கள ஒரு ஃபிரண்ட் மாதிரி நினைச்சேன் நீங்க என்னடான்னா இப்படி மறைக்கிறீங்களே
கார்த்திக் : மறைக்கிற விஷயத்தை மறைச்சு தானே ஆகணும்
திவ்யா : இது சரிபட்டு வராது நானே போய் பாத்துக்கிறேன். என்று சொல்லி திரும்பி நடக்க முற்பட கார்த்திக் திவ்யாவின் கையை பிடித்துக்கொண்டு “ஏங்க சொன்னா கேளுங்க வேண்டாம்” என்று சொல்ல திவ்யா “கைய விடுங்க” என்று சொல்லி அந்த இடத்திற்கு மெதுவாக நடந்து சென்று, கார்த்திக்கு எட்டிப்பார்த்த அந்த ஜன்னல் கதவு வழியாக இப்போது திவ்யாவும் பார்த்தாள். அவள் பார்க்கவும் அவளது கண்கள் விரிந்து தன்னையே மறந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.அவள் பார்ப்பதை அவளாளே நம்ப முடியவில்லை.அங்கே உள்ள பூஜாவை சிறிது நேரம் முன் சந்தித்த சுதர்சன் ஒத்து க்கொண்டிருந்தான். ஜாக்கெட் அவுந்து கிடக்க சுதர்சனின் வேஷ்டி டேபிளில் இருக்க சேலையை அவள் இடுப்பு வரை தூக்கி கொண்டு உதட்டில் முத்தம் பதித்துக் கொண்டே அவள் புண்டையில் அவனது சிவந்த தடியை விட்டு ஆட்டிக் கொண்டு இருந்தான் சுதர்சன்.
பூஜா ஒவ்வொரு குத்துக்கும் “ஆ.. ஆ” என்று சத்தம் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தாள். முத்தத்தை நிறுத்திவிட்டு “நீ ரியூனியன் வராம போயிருவியோனு நெனச்சேன் நல்லவேளை வந்துட்ட
பூஜா : நானே உனக்காகத்தான் வந்தேன். அதை எப்படி வராம இருப்பேன். என் புருஷன் இப்போலான் வெளியில போன சீக்கிரமே வந்துருறாரு மூணு மாசத்துக்கு முன்னாடி நீ என்னை ஓத்ததுக்கு அப்புறம் டெய்லி உன் நினைப்புதான். இந்த ரியூனியன் நீ வருவனு நினைச்சேன் அதே மாதிரி வந்துட்ட. என் புருஷன் என்ன சந்தேகப்படுறாருனு நினைக்கிறேன். என் ஃபோன்லான் எடுத்து செக் பண்றாரு.
சுதர்சன் : அவன் பட்டா பட்டுட்டு போட்டும். நம்ம ரெண்டு பேரும் நல்லா பண்ணலாம் என்று அவளது முலையை சப்பி கொண்டே அவள் மேல் படுத்துக்கொண்டு மிஷனரில் ஓத்தான்.
அவர்கள் பேசுவதை கேட்டவுடன் திவ்யாவின் காம்புகள் விரைக்க தொடங்கியது. யாரோ அவள் இடுப்பில் கை வைப்பது போல் உணர்ந்தாள்.அது அவளுக்கு சுகமாக இருந்தது.
பின்னாடி இருந்து கார்த்திக் அப்படியே அவளது இடுப்பை சுற்றி பிடித்து அவளது வாயை போற்றி அப்படியே பின்னே தூக்கிக் கொண்டு வந்தான். அவன் தூக்கிக் கொண்டு வரும்பொழுது திவ்யாவின் குண்டியில் கார்த்திக்கின் தடி உரசுவதை திவ்யா உணர்ந்தாள். கார்த்திக் அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு அவர்கள் நின்ற இடத்திற்கு வந்தான் பின் அவளை அப்படியே இறக்கி விட்டான் அவன் இறுகி விடும் பொழுது கார்த்திக்கின் தடியில் திவ்யாவின் குண்டிப்பிளவை உரசிக் கொண்டு அப்படியே இறங்கினாள் . சிறிது நேரம் இருவரும் ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டனர்.
கார்த்திக் : ஏங்க என்ன சொல்லிட்டு நீங்க பார்த்துட்டு இருக்கீங்க ?
திவ்யா : பார்த்தேனா. நான் பாக்குறதுக்கு முன்னாடி தான் நீங்க கூட்டிட்டு வந்திட்டேன்களே
கார்ததி : என்னது பாக்கல்லையா நீங்க கிட்டத்தட்ட ரெண்டு நிமிஷம் பார்த்துட்டு இருக்கீங்க
திவ்யா : என்னங்க பூஜாக்கா இப்படி பண்றாங்க ?
கார்த்திக் : சரி விடுங்க அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ள அபேர் இருக்குதுன்னு நினைக்கிறேன் அதனால தான் இப்படி பண்றாங்க
திவ்யா : நான் கொஞ்சம் கூட பூஜா அக்காவ இப்படி நினைச்சு பாக்கல
கார்த்திக் : எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குன்னு சொல்ல முடியாதுங்க
திவ்யா : புருஷன கீழே வச்சுட்டு மேல இன்னொருத்தன் கூட
கார்த்திக் : சரி விடுங்க.. நம்ம இருக்கிறது அவங்களுக்கு தெரிஞ்சா ரொம்ப சங்கடமாயிரும் வாங்க கீழ போலாம்
திவ்யா : ஆமா இதுக்கு மேல இங்க நின்னு என்ன பண்ண போறோம்.வாங்க கீழ போலாம்.அவங்க எல்லாத்தையும் முடிச்சிட்டு வரட்டும்
கார்த்திக் : சரி என்று முன்னே பார்த்து நடக்க பின்னே அவனை பின்தொடர்ந்தாள் திவ்யா. கார்த்திக் நடந்துசென்று மூன்றாவது மாடியிலிருந்து இரண்டாவது மாடிக்கு செல்லும் படியில் இறங்கி கொண்டு பின் அப்படியே அந்த படியில் அமர்ந்தான்.
திவ்யா : என்னாச்சுங்க இங்கேயே உட்காந்துட்டீங்க
கார்த்திக் : இல்ல என்னால அந்த விஷயத்தை மைண்டுல இருந்து எடுக்கவே முடியல
திவ்யா : விடுங்க இரண்டுபேரும் இந்த காலேஜ்ல படிச்சவங்க தான
கார்த்திக் : உங்களுக்கு சுதர்சன தெரியுமா?
திவ்யா : இல்ல தெரியாது.நாங்க பூஜா அக்கா கிளாஸ்ல உக்காந்து பேசிட்டு இருக்கும்போது .திடீர்னு வந்தாரு அப்புறம் ஏதோ பூஜாவ பார்த்து கண் ஜாடை காட்டிட்டு வெளியே போனாரு. அத நான் பாத்துட்டேன். அப்றோம் இப்போ மேல…
கார்த்திக் : (ஆஹா பார்ட்டி செம உஷார் தான் போல) அப்போ இவங்க பிளான் பண்ணி தான் பண்றாங்க போல
திவ்யா : இந்த காலேஜ்ல இதெல்லாம் சகஜம் தானங்க என்று சொல்லி கார்த்திக் பக்கத்தில் படியில் அமர்ந்தாள்
கார்த்திக் : என்ன சொல்றீங்க இதுக்கு முன்னாடி இதே மாதிரி ஏதாவது விஷயத்தை பார்த்தீங்களா
திவ்யா : ஆமா எனக்கு இதான் வேல ஒவ்வொரு ப்ளாக்கா போய் இந்த மாதிரி ஏதாவது பண்றாங்களா-னு பார்க்கிறததுக்கு
கார்த்திக் : இந்த காலேஜ்ல இதெல்லாம் சகஜம் தான் சொன்னீங்களே இதுக்கு முன்னாடி இதே மாதிரி இந்த காலேஜ்ல நடந்துச்சானு கேட்டேன்
திவ்யா : உங்களுக்கு தெரியாதா தினேஷ்
கார்த்திக் : எனக்கு தெரியாதுங்க?
“இந்த விஷயம் கார்த்திக் மற்றும் அவனது நண்பர்கள், கிஷோர், சுரேஷ் அப்புறம் எனக்கு, இப்போ உனக்கு தெரியும் வேற யாருக்கும் தெரியாது என்று சொன்னது திவாயாவிற்கு ஞாபகம் வந்தது.
திவ்யா : அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல விடுங்க
கார்த்திக் : ( நானும் மஞ்சுளாவும் பண்ணத கிஷோர் இவ கிட்ட சொல்லி இருக்கான் போல ,அதனாலதான் தான் புருஷன் அசிங்கப்பட்டது வெளியே தெரியக்கூடாதுனு மறைக்கிறா .சரி கேட்டுப் பார்ப்போம்)பாத்தீங்களா என்ன ப்ரெண்ட் மாதிரி ன்னு சொல்லிட்டு இப்போ மறைக்கீறீங்க
திவ்யா : இல்லங்க நான் எதோ பேச்சுக்கு சொன்னேன்
கார்த்திக் : சும்மா சொல்லாதீங்க ஏதோ இருக்கு. நான் இந்த காலேஜ் ஸ்டூடண்ட் தாங்க. என் கிட்ட சொல்லுங்க நான் யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டேன்
திவ்யா : ஐயோ இது என்னோட பர்சனல்
கார்த்திக் : சரி ஓகே பர்சனல்னா வேண்டாம்
திவ்யா : சரி நானும் கவனிச்சேன். அங்கு நடந்தது ரொம்ப நேரமா பார்த்து இருந்தீங்க
கார்த்திக் : ஏங்க நான் எதோ கொஞ்ச நேரம் பார்த்த மாதிரி தான் இருந்துச்சு.இத போய் இவ்ளோ பெரிய தப்பா சொல்றீங்க
திவ்யா : இதெல்லாம் உங்க தப்பு இல்ல உங்களுக்கு கல்யாணம் பண்ணாம இருக்காங்கல்ல உங்க அப்பா அம்மா அவங்க தப்பு
கார்த்திக் : நான் இப்பவே எங்க அப்பா அம்மாக்கு ஃபோன் பண்ணித் தர்றேன்.இத சொல்றீங்களா
திவ்யா : (நல்ல வாய் விட்டு சிரித்தாள், பின் கார்த்தியின் தோளில் தட்டி) பயங்கரமாக ஜோக் அடிக்கிறீங்க உங்க வைஃப் எல்லாம் சிரிச்சு சிரிச்சு செத்துடுவாங்க பாருங்க
கார்த்திக் : அட நீங்க வேற.. இன்னும் கல்யாணமே ஆகல அதுக்குள்ள செத்துடுவாங்கனு சொல்றீங்க
திவ்யா : (மீண்டும் சிரித்தாள்)உங்களால ஒரே காமெடி தான்.நா என் லைப்புல இப்படி சிரிச்சதே இல்லை
கார்த்திக் : என் கஷ்டத்தை சொன்னா உங்களுக்கு சிரிப்பா இருக்குல்ல. அது சரி எனக்கும் கல்யாணம் ஆயிருந்துச்சுன்னா என் வைஃப் கிட்ட சொல்லி ஜாலியா இருந்துருப்பேன்
திவ்யா : கவலை படாதீங்க ஒரு நல்ல பொண்ணா சீக்கிரமே கிடைக்கும்
கார்த்திக் : நல்ல பொண்ணுங்க எல்லாம் வேண்டாங்க.உங்கள மாதிரி கிடைச்சாலே போதும்
திவ்யா : அது என்ன அப்பவே இருந்து என்ன மாதிரி என்ன மாதிரி னு சொல்றீங்க…
கார்த்திக் : இல்லங்க.. நல்ல பிரண்ட்லியா பழகுறீங்க.. ஃப்ரீயா பேசுறீங்க ..பார்க்க செமையா இருக்கீங்க இந்த மாதிரி ஒரு பொண்ணு தாங்க எல்லாருக்கும் கிடைக்கணும் எதிர்பாப்பாங்க. கிஷோர் அதிர்ஷ்டசாலி
திவ்யா : சற்று தன்னை பார்த்து பெருமைப்பட்டுக் கொண்டாள்
கார்த்திக் : ஒரு உண்மையை சொல்லட்டுமா
திவ்யா : சொல்லுங்க
கார்த்திக் : உங்கள பாத்தா கல்யாணம் ஆனா பொண்ணு மாதிரியே தெரியல.நீங்க மட்டும் அன்மேரிடா இருந்தீங்கன்னா நானே கண்டிப்பா உங்கள கல்யாணம் பண்ணி இருப்பேன்
திவ்யா : இப்போது கார்த்தியை ஒரு மாதிரியான ஒரு பார்வையில் பார்த்தாள்
கார்த்திக் : என்னங்க இப்படி பாக்கறீங்க?
திவ்யா : இல்ல ப்ரெண்டு இப்படி சைட்டடிக்கிறீங்களே அப்ப மத்த பொண்ணுங்க எல்லாம் எப்படி சைட் அடிப்பீங்க
கார்த்திக் : காலா காலத்துல ஒரு கல்யாணம் பண்னி வச்சிருந்தா.நா ஏங்க தாங்க மத்தவன் பொண்டாட்டி எல்லாம் பாக்க போறேன்
திவ்யா : கல்யாண எல்லாம் ஒரு மேட்டரா ?
கார்த்திக் : எனக்கு மேட்டரே கல்யாணம் தாங்க
திவ்யா : கண்டிப்பா உங்களுக்கு என்ன மாதிரி ஒரு நல்ல பொண்ணு கிடைக்கும் ஓகேவா கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடுவீங்கல்ல
கார்த்திக் : என்கிட்ட கிஷோர் நம்பரும் இல்ல உங்க நம்பரும் இல்ல எப்படி நான் உங்கள கூப்பிடுறது
திவ்யா : ஓ அப்படி சொல்றீங்களா.. சரி உங்க நம்பர் தாங்க நானே உங்களுக்கு கால் பண்றேன்
கார்த்திக் : நோட் பண்ணிக்கோங்க 9……..5
திவ்யா : நான் கிஷோர் கிட்ட சொல்லி உங்களுக்கு கால் பண்ண சொல்றேன்.அவர் நம்பர் நீங்க சேவ் பண்ணி வச்சிக்கோங்க கிஷோர் நம்பரை சொன்னாள்
கார்த்திக் : (ரொம்ப உஷாரா இருக்காளே இவ கிட்ட நம்ம பருப்பு வெகாதோ)
திவ்யா : என்ன யோசிக்கிறீங்க?
கார்த்திக் : கிஷோர் கிட்ட சொல்லி எனக்கு போன் பண்ண சொல்லுங்க இப்ப கீழ போலாமா
திவ்யா : சரி வாங்க என்று சொல்லி இருவரும் கீழே சென்றனர் கிரவுண்ட் ஃப்ளோர் வந்தவுடன்
கார்த்திக் : சரிங்க அப்படியே நேரா போனீங்கன்னா அங்க மதிய சாப்பாடு ஆரம்பிச்சிருப்பாங்க. கிஷோர் க்கு போன் பண்ணி வரச் சொல்லி ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டு போங்க .ஓகேவா
திவ்யா : ஓகேங்க நீங்க எங்க போறீங்க
கார்த்திக் : நான் அப்படியே என் பிரெண்ட்ஸ்ஸ பார்த்துட்டு பேசிட்டு இருப்பேன்
திவ்யா : ஓகே பாய் தினேஷ்
கார்த்திக் : ஹலோ திவ்யா ஒரு நிமிஷம்
திவ்யா : என்ன சொல்லுங்க
கார்த்திக் : இல்ல பூஜா கிட்ட மேல பார்த்தத பத்தி எதுவும் கேட்காதீங்க. இத யாருகிட்டயும் சொல்லாதீங்க .இது நமக்குள்ளே இருக்கட்டும். வெளியில தெரிஞ்சா அவங்க ரெண்டு பேரு லைப்பும் ஸ்பாயில் ஆயிடும்
திவ்யா : ஓகேங்க
கார்த்திக் : அப்புறம் இன்னொரு விஷயங்க
திவ்யா : சொல்லுங்க தினேஷ்
கார்த்திக் : நீங்க உண்மையாவே ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க
திவ்யா : (கீழே பார்த்து வெட்கப்பட்டு சிரித்து கொண்டு, பின் கார்த்திக்கை பார்த்து) தேங்க்யூ தினேஷ் உங்க கல்யாணத்துக்கு கூப்பிடுங்க என்று சொல்லி விடை பெற்று திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தாள்.
கார்த்திக் அவள் செல்லும் பொழுது அவளது குண்டி ஆட்டத்தையும் அகண்ட முதுகையும் பார்த்துக் கொண்டு அப்படியே அவன் போக்கை பார்த்து நடந்து சென்றான்…..
தொடரும்…
என் mail id : rameshkumarcool143007@gmail.com .
இந்தக் கதைகள் என்னுடையது அல்ல, ஆனால் பலரிடமிருந்து வந்தவை!
படித்ததற்கு நன்றி உங்கள் கருத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள் (குறிப்பாக தமிழ்நாடு பெண்கள் அண்ட் ஆன்ட்டிஸ் என்னை தொடர்பு கொள்ளவும்) மின்னஞ்சல் மற்றும் ஹேங்கவுட்கள் மூலம் நான் தொடர்பில் இருப்பேன்.
புடிச்சா மீட் பண்ணலாம்,உங்கள் ரகசியம் காக்கப்படும்.
The post எதிர்பாரா சந்திப்பு & சுகம்! – 2 appeared first on Tamil Sex Stories.
