உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் எனக்கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
அருணின் பட்டப்படிப்பு முடிந்து சில மாதங்களாகிவிட்டன. அரசுப் பணிக்கான போட்டித் தேர்வுக்குத் தயாராக, அவனுக்கு ஒரு அமைதியான சூழல் தேவைப்பட்டது. அவனது பால்ய கால நண்பன் சுரேஷ், தனது வீட்டுக்கு வந்து தங்குமாறு அழைத்திருந்தான். சுரேஷின் வீடு, நகரத்தின் பரபரப்பில் இருந்து சற்றுத் தள்ளியிருந்தது. அதுவே அருணுக்கு உகந்த சூழல். ஆனால், அந்த அழைப்பு அவனது வாழ்க்கையை, ஒரு எதிர்பாராத திசையில் திருப்பும் என்று அவன் அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை.
சுரேஷின் வீடு அவனை வரவேற்றது. சுரேஷின் அப்பா, அம்மா, சுரேஷ், மற்றும் அவனது அக்கா மீனா, அவளது இரண்டு பிள்ளைகள் என்று ஒரு பெரிய குடும்பம். மீனாவின் கணவன் ஒரு குடிகாரன். அவன் பெரும்பாலும் வீட்டுக்கு வருவதில்லை, வந்தாலும் ரகளை செய்துவிட்டுப் போவான் என்று சுரேஷ் முன்னரே சொல்லியிருந்தான். அருண் மீனாவைப் பார்த்ததும் அவனது கண்கள் அகல விரிந்தன. சுரேஷ் அக்கா என்று சொன்னதும், அவளுக்குக் கண்டிப்பாக முப்பது வயதுக்கு மேல் இருக்கும் என்று நினைத்திருந்தான். ஆனால், மீனா பார்ப்பதற்கு இருபத்து ஐந்து வயதுப் பெண் போல, சிறிய உருவம், மெலிந்த தேகம், ஆனால் எடுப்பான மார்புகளும், அகன்ற இடுப்பும் கொண்ட ஒரு கட்டுக்கோப்பான உடல் வாகு. அவளது கண்கள் சோகத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், அதில் ஒருவிதக் காந்த சக்தி இருந்தது. அவளது உடை, வீட்டுக்குள்ளேயே அணிந்திருக்கும் சாதாரண சேலையாக இருந்தாலும், அது அவளது உடலின் வளைவுகளை அழகாக எடுத்துக் காட்டியது.
அருண் தனது படிப்பை ஆரம்பித்தான். பகல் முழுக்க புத்தகங்களுக்குள் மூழ்கியிருப்பான். சுரேஷ் வேலைக்குச் சென்றுவிடுவான். சுரேஷின் பெற்றோர்கள் வயதானவர்கள், அவர்கள் பெரும்பாலும் கோவிலோ அல்லது உறவினர் வீடுகளுக்கோ சென்றுவிடுவார்கள். மீனா வீட்டு வேலைகளைச் செய்துகொண்டிருப்பாள். அவளது குழந்தைகள் பள்ளிக்குச் சென்றுவிடுவார்கள். வீட்டில் அருணும், மீனாவும் மட்டுமே இருக்கும் நேரம் அதிகம். ஆரம்பத்தில் இருவரும் சம்பிரதாயமாகப் பேசிக்கொண்டார்கள். அருண், மீனாவின் பரிதாபகரமான நிலையைக் கண்டான். கணவனால் கைவிடப்பட்டு, இரண்டு பிள்ளைகளுடன் வாழும் ஒரு பெண். அவளது முகத்தில் நிரந்தரமான சோர்வு படிந்திருந்தது. ஆனால், அவளது கண்கள், ஏதோ ஒரு ஏக்கத்தை வெளிப்படுத்துவது போல் இருந்தது.
ஒரு நாள், அருண் இரவு உணவுக்காகக் காத்திருந்தான். மீனா சமையல் அறையில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் குனிந்து பாத்திரங்களைக் கழுவிக் கொண்டிருக்கும் போது, அவளது சேலை சற்று விலகி, அவளது மென்மையான இடுப்புத் தசைகள் தெரிந்தன. அருணின் கண்கள் அங்கேயே நிலைத்துவிட்டன. அவனது உடலில் ஒருவிதச் சூடு பரவியது. அவன் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை அவள் அறியவில்லை. அவள் நிமிர்ந்ததும், அருண் அவசரமாகப் பார்வையைத் திருப்பினான்.
“என்ன அருண், சாப்பிடலையா?” என்று மென்மையான குரலில் கேட்டாள்.
“இல்லை அக்கா, பசிக்குது. அதான் என்ன சமைக்கிறீங்கன்னு பார்க்க வந்தேன்,” என்று பொய் சொன்னான்.
அவள் மெல்லியதாகச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பு, அவளது முகத்தில் ஒரு புதிய ஒளியைக் கொண்டு வந்தது. “பசிக்குதா? இன்னும் கொஞ்ச நேரம் வெயிட் பண்ணு. தோசை சுட்டுட்டிருக்கேன்,” என்றாள்.
அருண் அங்கேயே நின்றான். அவள் தோசை ஊற்றும் போது, அவளது கைகள் அசைந்தன. அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவும் அருணுக்குள் ஒருவித ஆசையைத் தூண்டியது. அவனது கண்களில் ஒருவிதப் பசி தெரிந்தது. அவளை எப்படி அணுகுவது என்று தெரியாமல் தவித்தான்.
நாட்கள் சென்றன. அருண் படிப்பது போலப் பாசாங்கு செய்துவிட்டு, மீனாவின் அசைவுகளைக் கவனிக்க ஆரம்பித்தான். அவள் துணி துவைக்கும் போதும், குளித்துவிட்டு வரும் போதும், தலை துவட்டும் போதும், அவனது கண்கள் அவளை அலகுகள் போலத் தொடர்ந்தன. அவளது மெலிந்த உடல், அவனது மனதை என்னவோ செய்தது. அவளது சேலையின் மடிப்புகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் அவளது மார்பகங்களை நினைத்து அவனது சுன்னி சிலிர்த்தது.
ஒரு நாள் இரவு, மின்சாரம் தடைப்பட்டது. வீட்டுக்குள் ஒருவித இருட்டு சூழ்ந்தது. மெழுகுவர்த்தி வெளிச்சத்தில் அனைவரும் அமர்ந்திருந்தனர். சுரேஷ் வெளியூர் சென்றிருந்தான். பிள்ளைகள் உறங்கிவிட்டார்கள். அருணும், மீனாவும் மட்டும் ஹாலில் அமர்ந்திருந்தனர்.
“அக்கா, பயமா இருக்கா?” என்று கேட்டான் அருண், அவளது முகத்தைப் பார்த்தவாறு.
“இல்லை அருண். இதெல்லாம் பழகிப்போச்சு,” என்றாள், ஒரு பெருமூச்சுடன்.
அவனது மனதுக்குள் ஒரு திட்டம் உருவானது. “அக்கா, உங்களுக்கு என்ன கஷ்டம்னு எனக்குத் தெரியும். சுரேஷ் எல்லாமே சொல்லியிருக்கான்,” என்றான், அவளது தோளைத் தொட்டவாறு. அவளது தோள், அவனது விரல் நுனியில் மென்மையாக உணர்ந்தது.
மீனா அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் நீர் திரண்டிருந்தது. “என்ன சொல்றது அருண்? இந்த வாழ்க்கை எனக்கு ஒரு சாபமா போச்சு. வாழவும் முடியல, சாகவும் முடியல,” என்றாள், அவளது குரல் தழுதழுத்தது.
அருண் அவளது தோளை மென்மையாகத் தடவினான். “அப்படிச் சொல்லாதீங்க அக்கா. உங்களுக்கு என்ன வேணும்னு சொல்லுங்க. நான் இருக்கேன்,” என்றான், அவனது குரலில் ஒருவித மயக்கம் இருந்தது.
அவள் அவனது கையைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது கைகள் குளிர்ந்திருந்தன. “நீங்க இருக்கீங்களா அருண்?” என்று கேட்டாள், அவளது குரலில் ஒருவித நம்பிக்கை துளிர்த்தது.
“ஆமா அக்கா. உங்களுக்காக நான் என்ன வேணாலும் செய்வேன்,” என்றான். அவனது கை அவளது கையை அழுத்தமாகப் பற்றிக்கொண்டது. அவனது கட்டைவிரல் அவளது உள்ளங்கையை மெதுவாகத் தடவியது. அவளது கண்களில் ஒருவித ஒளி மின்னியது. அந்த இருட்டிலும், அவனது கண்கள் அவளது உதடுகளைப் பசித்தன.
அடுத்த சில நாட்களில், அருணின் பிடிவாதம் அதிகரித்தது. அவன் அவளை மேலும் மேலும் நெருங்க ஆரம்பித்தான். அவள் வீட்டு வேலை செய்யும் போது, அவளுக்கு அருகில் சென்று நிற்பான். அவனது வாசம் அவளைச் சூழ்ந்தது. அவனது உடல் அவளை உரசிச் சென்றது.
ஒரு நாள், அவள் சமையலறையில் நின்று பாத்திரங்களைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தாள். அருண் பின்னால் வந்து நின்றான். அவனது உடல் அவளது உடலை மெதுவாக உரசிக் கொண்டிருந்தது. அவள் சற்றுத் திடுக்கிட்டாள்.
“அக்கா, ஏதாவது உதவி வேணுமா?” என்று கேட்டான், அவனது குரலில் ஒருவித குறும்புத்தனம்.
“இல்லை அருண். நீங்க போய் படிங்க,” என்றாள், அவனது தொடுதலில் ஒருவித சிலிர்ப்பை உணர்ந்தாள்.
அருண் அவளை மேலும் நெருங்கினான். அவனது மூச்சு அவளது கழுத்தில் பட்டது. அவனது சுன்னி, அவளது பிட்டத்தின் மேல் மெதுவாக உரச ஆரம்பித்தது. அவளது உடல் லேசாக நடுங்கியது.
“அக்கா, உங்க உடம்பு எவ்வளவு மென்மையா இருக்கு,” என்று மெதுவாகச் சொன்னான், அவனது கைகள் அவளது இடுப்பை மெதுவாகத் தொட்டன. அவளது சேலை விலகி, அவளது மென்மையான இடுப்பு அருணின் கைகளில் சிக்கியது.
மீனா உறைந்து போய் நின்றாள். அவளது இடுப்பில் அருணின் கைகள் ஊர்ந்து செல்வதை அவளால் தடுக்க முடியவில்லை. பல வருடங்களாக ஒரு ஆணின் ஸ்பரிசத்திற்காக ஏங்கிக் கிடந்த அவளது உடல், இப்போது அருணின் கட்டுப்பாட்டில் உருகத் தொடங்கியது.
“அருண்… வே… வேண்டாம்… யாராவது பார்த்துட போறாங்க…” என்று மெல்லிய குரலில் முனகினாள். ஆனால், அவள் அவனைத் தள்ளிவிடவில்லை.
அருண் அவளை அப்படியே திருப்பித் தன் பக்கம் இழுத்தான். அவளது சிறிய உருவம் அவனது பரந்த மார்பில் மோதியது. அவள் நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் பயமும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத காமமும் கலந்திருந்தன.
“யாரும் வரமாட்டாங்க அக்கா… இன்னைக்கு நீங்க எனக்கு வேணும்,” என்று கிசுகிசுத்த அருண், அவளது இதழ்களைச் சிறைபிடித்தான்.
ஆரம்பத்தில் திணறிய மீனா, மெல்ல மெல்ல அவனது முத்தத்திற்கு ஒத்துழைக்க ஆரம்பித்தாள். அவனது நாக்கு அவளது வாய்க்குள் புகுந்து விளையாடியது. அவனது கைகள் அவளது ஜாக்கெட்டுக்கு மேல் இருந்த மார்புகளைப் பிசைந்தன. அவளது முலைக்காம்புகள் விறைத்து ஜாக்கெட்டை முட்டின.
அருண் அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டான். அவள் மிகவும் மெலிந்தவள் என்பதால், அவனுக்கு அது சுலபமாக இருந்தது. அவளைத் தூக்கிக் கொண்டு அவளது படுக்கையறைக்குச் சென்றான். கட்டிலில் அவளைக் கிடத்தியவன், அவசர அவசரமாகக் கதவைச் சாத்தினான்.
மீனா வெட்கத்தில் நெளிந்தாள். “அருண்… இதெல்லாம் தப்பு…” என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவன் தனது சேலையை உருவுவதை அனுமதித்தாள்.
“இது தப்பில்லை அக்கா… இது தேவை,” என்றான் அருண்.
அவளது சேலை, பாவாடை, ஜாக்கெட் ஒவ்வொன்றாக கழற்றப்பட்டன. அம்மணமாக அவளைப் பார்த்த அருண் பிரமித்துப் போனான். இரண்டு குழந்தைகளுக்குத் தாயான பிறகும், அவளது உடல் கச்சிதமாக இருந்தது. அவளது சிறிய இடை, அதற்குப் பொருத்தமில்லாத அளவில் புடைத்திருந்த மார்பகங்கள், அகலமான இடுப்பு என அவள் ஒரு சிலையாகக் காட்சியளித்தாள்.
அருண் தனது ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு, முழு நிர்வாணத்துடன் அவள் மீது பாய்ந்தான். அவனது தடித்த சுன்னி அவளது தொடையை இடித்தது. அவள் அதைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். அவளது கணவன் குடித்துவிட்டு சுயநினைவின்றி எப்போதாவது வருவதற்கும், இப்போது இவன் துடிப்போடு இருப்பதற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை உணர்ந்தாள்.
அருண் அவளது மார்புக் காம்புகளைச் சப்பத் தொடங்கினான். மீனா இன்பத்தில் துடித்தாள். “ஷ்ஷ்ப்பா… அருண்… ம்ம்ம்ம்…” என்று முனகினாள். அவளது கால்கள் தாமாகவே அகன்றன. அவளது பெண்மை ஈரத்தில் ஊறிப்போய் இருந்தது.
அருண் அவளது கால்களுக்கு இடையில் அமர்ந்தான். அவளது சிவந்த இதழ்கள் கொண்ட பிளவை விரல்களால் விரித்தான். அங்கிருந்து தேன் வடிந்து கொண்டிருந்தது. அவன் தனது சுன்னியை அவளது வாசலில் வைத்து அழுத்தினான்.
“அக்கா… உள்ள போறேன்…” என்றான்.
“மெதுவா அருண்… ரொம்ப நாளாச்சு…” என்று அவள் கெஞ்சினாள்.
அருண் மெதுவாகத் தனது தடியைச் செலுத்தினான். அவளது பாதை மிகவும் இறுக்கமாக இருந்தது. அவன் உள்ளே செல்லச் செல்ல, மீனா வலியும் சுகமும் கலந்த வேதனையில் அவனது முதுகைப் பிறாண்டினாள். முழுவதுமாக உள்ளே சென்றதும், அருண் தனது இடுப்பை அசைக்க ஆரம்பித்தான்.
“ஆஹ்… அருண்… அம்மா… ஆழமா போகுதுடா…” என்று மீனா அலறினாள்.
அறையில் சதைகள் மோதும் சத்தம் தாள லயத்துடன் கேட்டது. அருண் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவளது சிறிய உடல் கட்டிலில் ஆடியது. அவளது மார்பகங்கள் மேலும் கீழும் குலுங்கின. அருண் அவளை வெறித்தனமாகப் புணர்ந்தான். மீனாவும் அவனது இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டு, அவனது ஒவ்வொரு இடிக்கும் ஈடுகொடுத்தாள்.
நீண்ட நேரப் போராட்டத்திற்குப் பிறகு, அருணுக்கு உச்சம் நெருங்கியது.
“அக்கா… எனக்கு வருது… நான் எடுக்க மாட்டேன்… உள்ளேயே விடப்போறேன்,” என்று கத்தினான்.
மீனா போதையில் இருந்தாள். “விடுடா செல்லம்… என் புண்டைல முழுசா விடு… எனக்கு வேணும்,” என்று அவளும் கதறினாள்.
அடுத்த நொடி, அருண் தனது இடுப்பை வேகமாக இயக்கி, அவளது கர்ப்பப்பையின் ஆழத்தில் தனது விந்துவை பீய்ச்சி அடித்தான். சூடான திரவம் உள்ளே பாய்வதை மீனா உணர்ந்தாள். அது அவளுக்கு ஒரு முழுமையை அளித்தது. இருவரும் கட்டிப்பிடித்தபடியே அப்படியே சோர்ந்து போய் விழுந்தார்கள்.
அருண் அவளை விட்டு விலகாமல், அவளது மார்பில் சாய்ந்து படுத்தான். அவளது வயிற்றுக்குள் தனது விதை விழுந்த திருப்தி அவனுக்கு இருந்தது. பாதுகாப்பு இல்லாமல் நடந்த அந்த உறவு, அவர்களின் விதியை மாற்றி எழுதியது.
இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகு…
மீனா காலையில் எழுந்ததும் அவளுக்குத் தலை சுற்றியது. வேகமாகச் சென்று பாத்ரூமில் வாந்தி எடுத்தாள். அவளது முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது. கடந்த மாதம் அவளுக்கு மாதவிடாய் வரவில்லை. ஏதோ உடம்பு சரியில்லை என்று நினைத்திருந்தாள். ஆனால் இப்போது இரண்டாவது மாதமும் தள்ளிப் போனதும், அவளுக்கு சந்தேகம் வலுத்தது.
அவள் நடுங்கும் கைகளுடன் காலண்டரைப் பார்த்தாள். கணவன் ஊரில் இல்லாத அந்த நாட்களில், அருணுடன் அவள் இருந்த அந்த இரவுகள் நினைவுக்கு வந்தன. பாதுகாப்பு இல்லாமல், முழுவதுமாக அவன் உள்ளே விட்டது ஞாபகம் வந்தது.
அவள் தனது தட்டையான வயிற்றைத் தடவிப் பார்த்தாள். உள்ளே ஒரு புதிய உயிர் துளிர்விடுவதை அவளால் உணர முடிந்தது. அது அவளது கணவனின் குழந்தை அல்ல, அவளது நண்பனின் தம்பியான அருணின் குழந்தை. பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அவளது முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.
“கர்ப்பமா?” என்று தனக்குத்தானே கேட்டுக்கொண்டாள். ஆம், அந்த இளைஞனின் வீரியம் அவளுக்குள் இப்போது வளர்கிறது. இனி என்ன நடக்கும் என்று தெரியவில்லை, ஆனால் இந்த புதிய உறவு அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது.
***************
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – [email protected]
நன்றி…
9199500cookie-checkஎன் நண்பனின் அக்கா: உடல் வேட்கையும் புதிய உயிரும்
