மழைக்கால ரகசியம்…
மழை கொட்டிட்டு இருந்த சாயங்காலம். திருநெல்வேலி பக்கத்துல ஒரு சின்ன லாட்ஜ் ரூம்ல ரெண்டு பேர் மட்டும்.
அவ பெயர் அனு. வெளில பார்க்கறவங்களுக்கு ஒரு அழகான பொண்ணு மாதிரி தெரியும் — நீளமா வளர்த்த முடி, கருவிழி, சிவப்பு லிப்ஸ்டிக், டைட் சுடிதார். ஆனா உள்ளுக்குள்ள அவளோட ரகசியம் வேற. அவ ஒரு t*ans w*man. ஹார்மோன் சிகிச்சை எடுத்து 2 வருஷமாச்சு, ஆனா இன்னும் S*S பண்ணல. அதனால அவ சுயத்துல இன்னும் ஒரு சின்ன மாற்றம் இருந்துச்சு — ஆனா அது அவளுக்கு பெரிய பிரச்சனையா இல்லை.
அவ கூட இருந்தவன் பெயர் கார்த்திக். 28 வயசு, ஜிம்முக்கு போய் உடம்பு செஞ்சவன், ஆனா முகத்துல கொஞ்சம் கூச்சம் உள்ள மாதிரி தெரியும். இவங்க ரெண்டு பேரும் ஆன்லைன்ல பேசிட்டு 4 மாசமா இருக்காங்க. இன்னைக்கு முதல் முறை நேரா சந்திச்சிருக்காங்க.
ரூம்ல ஏசி ஓடிட்டு இருக்கு. மழை சத்தம் வெளிய இருந்து கேக்குது.
அனு மெதுவா கார்த்திக்க கிட்ட போய் உக்கார்ந்தா. அவன் கண்ணை பார்த்து சிரிச்சா.
“பயமா இருக்கா?” அவ கேட்டா மென்மையா.
“இல்ல… கொஞ்சம் எக்சைட்மென்ட் தான் அதிகமா இருக்கு.” கார்த்திக் சிரிச்சான்.
அனு அவன் கைய பிடிச்சு தன் மார்புக்கு மேல வச்சா. “தொட்டு பாரு… உண்மையா இருக்கான்னு.”
கார்த்திக் மெதுவா தடவினான். அவ மார்பகங்கள் சாஃப்டா, வெப்பமா இருந்துச்சு. ஹார்மோன் எடுத்ததால டெவலப் ஆகியிருந்தது. அவன் விரல்கள் மேல போகும்போது அனு மெதுவா முனகினா… “ஆஹ்…”
அப்புறம் அனு எழுந்து நின்னு சுடிதார் மேல துப்பட்டாவ கழட்டினா. பிறகு டாப்ஸ-ஐயும் மெதுவா கழட்டினா. கருப்பு லேஸ் ப்ரா-ல அவ மார்பு அழகா தெரிஞ்சது. கார்த்திக் வாய் பிளந்து பார்த்தான்.
“இன்னும் பாரு…” அனு சிரிச்சா.
அவ லெகிங்ஸ-ஐயும் கீழ இறக்கினா. அதுக்குள்ள இருந்து கருப்பு பேண்டி தெரிஞ்சது. ஆனா அதோட முன்னாடி ஒரு சின்ன புடைப்பு தெரிஞ்சது — அவ இன்னும் அறுவை சிகிச்சை பண்ணலன்னு கார்த்திக்கு இப்போ புரிஞ்சது.
அவன் ஒரு நிமிஷம் தயங்கினான். ஆனா அனு கண்ணை பார்த்து சொன்னா,
“நான் உன்ன ஏமாத்தல… இதுவே நான். இத வேற மாதிரி ஏத்துக்க முடியும்னா சொல்லு. இல்லேன்னா இப்பவே போயிடு.”
கார்த்திக் ஒண்ணும் பேசாம எழுந்து அவள நெருங்கினான். அவளோட இடுப்ப பிடிச்சு இழுத்து முத்தமிட்டான் — ஆழமா, நாக்கு உள்ள போய் சுழட்டினான்.
“நீ அழகு… முழுசா அழகு.” அவன் காதுல சொன்னான்.
அனு கண்ணு நிறைஞ்சு போச்சு. ஆனா சிரிச்சா. “அப்போ என்னை இன்னும் டீஸ் பண்ணு…”
கார்த்திக் அவ பேண்டிய கீழ இறக்கினான். அவ சுயம் சின்னதா, ஆனா கடினமா நின்னுச்சு. அவன் மெதுவா அத தொட்டான். அனு முனகினா — “ஆஹ்… மெதுவா…”
அப்புறம் அவன் மண்டியிட்டு உக்கார்ந்து அத வாய்ல வச்சான். மெதுவா நாக்கால சுழட்டினான். அனு தலைய பின்னாடி சாய்ச்சி முனகினா… “கார்த்திக்… ஆஹ்… அப்படியே…”
கொஞ்ச நேரத்துல அனு அவன தூக்கி பெட்ல தள்ளினா. அவன் ஜீப்பை கழட்டி, அவன் 7 இன்ச் சுயத்த வெளிய கொண்டு வந்தா. அவ கையில எடுத்து ஆட்டினா. “இது எனக்காக தான் இவ்ளோ கடினமா இருக்கா?”
“ஆமா… உனக்காக தான்.”
அனு மெதுவா அவன் மேல ஏறி உக்கார்ந்தா. அவ சுயத்த மட்டும் பின்னாடி வச்சு, தன் புட்டத்துல வாங்க ஆரம்பிச்சா. லூப்ரிகேண்ட் போட்டிருந்ததால மெதுவா உள்ள போச்சு. ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல முனகினாங்க.
“ஆஹ்… அனு… இது… சூப்பர்…”
“உள்ள வா… இன்னும் ஆழமா…”
மெதுவா ரிதமா ஆரம்பிச்சாங்க. மழை சத்தத்துக்கு நடுவுல அவங்க முனகல், தோல் தோலோடு உரசற சத்தம், படுக்கை கீச்சுன்னு சத்தம் எல்லாம் கலந்துச்சு.
அனு மேல இருந்து கீழ இறங்கி, அவன் சுயத்த தன் வாய்ல வச்சு சப்ப ஆரம்பிச்சா. அதே நேரத்துல தன் சுயத்த ஆட்டிக்கிட்டே இருந்தா.
கார்த்திக் தாங்க முடியாம “அனு… வருது…”ன்னு சொன்னான்.
அனு வாய விடல. அவன் சூடான திரவம் அவ வாய்க்குள்ள பாய்ச்சினான். அதே நேரத்துல அனுவும் தன் சுயத்த அவ மார்புல தேச்சு தெறிச்சு விட்டா.
ரெண்டு பேரும் மூச்சு வாங்கிட்டே படுத்தாங்க. மழை இன்னும் கொட்டிட்டு இருந்துச்சு.
அனு அவன் மார்புல தலைய வச்சு சொன்னா,
“இன்னும் ஒரு ரவுண்ட் வேணுமா?”
கார்த்திக் சிரிச்சு,
மழை இன்னும் கொட்டிட்டு இருந்துச்சு. ஜன்னல் கண்ணாடில தண்ணி ஓடிட்டு இருந்தது. ரூம்ல ரெண்டு பேரும் வியர்வை ஊறி, சூடா இருந்தாங்க. கார்த்திக் அனுவோட முதுகுல கை வச்சு மெதுவா தடவிட்டு இருந்தான். அனு அவன் மார்புல தலைய சாய்ச்சு, விரல்களால அவன் மார்புச் சுழற்கள தடவிட்டு இருந்தா.
“இரண்டாவது ரவுண்ட்-க்கு ரெடியா?” அனு கண்ணடிச்சு கேட்டா.
கார்த்திக் சிரிச்சான். “நீ ரெடியா இருந்தா… நான் எப்பவும் ரெடி.”
அனு எழுந்து பெட்-ல நின்னு, அவன் முன்னாடி கொஞ்சம் தள்ளி நின்னா. மெதுவா தன் உடம்ப முழுக்க தடவிட்டு காட்டினா — மார்பு, இடுப்பு, தொடை எல்லாத்தையும். அவ சுயம் இன்னும் கொஞ்சம் கடினமா இருந்துச்சு, முன்னாடி சொட்டு தெரிஞ்சது.
“இப்போ என்னை பின்னாடி இருந்து எடு…” அவ மென்மையா சொன்னா.
கார்த்திக் எழுந்து அவ பின்னாடி நின்னான். அவளோட இடுப்ப பிடிச்சு இழுத்து, அவன் சுயத்த அவ புட்டத்தோடு உரசினான். அனு முனகினா… “ஆஹ்… அப்படியே…”
அவன் ஒரு கையால அவ மார்ப பிடிச்சு பிசைஞ்சான், மறு கையால அவ சுயத்த பிடிச்சு மெதுவா ஆட்டினான். அனு தலைய பின்னாடி சாய்ச்சி அவ கழுத்துல முத்தமிட்டா. ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல சூடேறினாங்க.
கார்த்திக் மெதுவா தன் சுயத்த அவ பின்னாடி வச்சு உள்ள தள்ளினான். இப்போ கொஞ்சம் எளிதா உள்ள போச்சு — முன்னாடி லூப்ரிகேண்ட் + முதல் ரவுண்ட்-ல இருந்த ஈரப்பதம் இருந்ததால. அனு கத்தின மாதிரி முனகினா… “ஆஹ்… ஆழமா… இன்னும்…”
அவன் ரிதமா ஆரம்பிச்சான் — மெதுவா ஆரம்பிச்சு கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேகமா. அவன் இடுப்பு அவ புட்டத்தோடு மோதற சத்தம் ரூம்ல எதிரொலிச்சது. அனு கைய வச்சு பெட்ஷீட்-ஐ பிடிச்சு இழுத்தா. “கார்த்திக்… ஹார்டா… ஆஹ்… ஆமா…”
அவன் ஒரு கைய விட்டு அவ சுயத்த பிடிச்சு வேகமா ஆட்ட ஆரம்பிச்சான். அனு தாங்க முடியாம “வருது… வருது…”ன்னு சொல்லிட்டே தன் சுயத்த அவ கையிலேயே தெறிக்க விட்டா. சூடான திரவம் அவ விரல்கள்ல ஊறியது.
ஆனா கார்த்திக் இன்னும் நிறுத்தல. அவன் வேகத்த கூட்டினான். “அனு… நானும்… வரேன்…”
அவன் கடைசி சில தள்ளல்கள்ல ஆழமா உள்ள தள்ளி, அவ பின்னாடியே வெளியேற்றினான். ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல கத்தின மாதிரி முனகினாங்க. அவன் சூடு அவ உள்ளே பாய்ச்சினான்.
ரெண்டு பேரும் பெட்ல சரிந்து விழுந்தாங்க. மூச்சு வாங்கிட்டே இருந்தாங்க. அனு அவன் மேல படுத்து, அவன் உதட்டுல ஒரு லேசான முத்தம் கொடுத்தா.
“இது… நல்லா இருந்துச்சு.” அவ மெதுவா சொன்னா.
கார்த்திக் அவ முடிய தடவிட்டு சொன்னான், “இது முதல் தடவை இல்ல… இன்னும் நிறைய இருக்கு.”
அனு சிரிச்சா. “மழை நின்னதுக்கு அப்புறம்… ஷவர்ல ஒரு ரவுண்ட் எடுக்கலாமா?”
கார்த்திக் கண்ணடிச்சான். “நீ சொன்னா போதும்… எங்க வேணாலும்.”
மழை சத்தம் இப்போ கொஞ்சம் குறைஞ்சிருந்துச்சு. ஆனா ரூம்ல இருந்த சூடு இன்னும் குறையல…
9470100cookie-checkமழைக்கால ரகசியம்…
