ಪೊಂಗಲ್ ಸ್ಪೆಶಲ್: ಗ್ರಾಮ ಕಾಮಾಯಣ- ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಧ್ಯಾಯ
ಪೊಂಗಲ್ ಸ್ಪೆಶಲ್: ಗ್ರಾಮ ಕಾಮಾಯಣ- ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಧ್ಯಾಯ
ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ( ಪೊಂಗಲ್) ಹಬ್ಬ ಇನ್ನೂ ಒಂದೆರದು ದಿನ ಇರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಕೇದಗೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಮೋತ್ಸಾಹ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯೆ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ…
ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು ಹೊಲ ಕುಯ್ಲು ಎಂದು ಒದ್ದಾಡುವ ಜಮೀನ್ದಾರ ಗೂಳೆಪ್ಪನಿಗೋ ಎಗರಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಸಂಭ್ರಮ..ಇತ್ತೀಚೆಗೋ ಗದ್ದೆಗೆ ಸರಸೂ ತಂದು ಹಾಕಿದ್ದ ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಕೊಂಗ ಕೂಲಿ ಹೆಂಗಸರು ಬೇರೆ…ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ಇವನ ಕೈಕೆಳೆಗೆ ಪಳಗಿಲ್ಲ.
ಅವರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದವಳು ತಮಿಳು ಮೇಸ್ತ್ರಿ ಹೆಣ್ಣು ಧನಲಕ್ಶ್ಮಿ…
ಎಲ್ಲರು ಕರೆಯುವುದು ದನಾ ಅಂತಾ. ನಾಗಪಟ್ಟಣಮ್ ಕಡೆಯ ಮಸ್ತು ಹೆಣ್ಣು, ವಿಧವೆ ಬೇರೆ..ಪಾಪ, ಅಂದಿನ ಸುನಾಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ವಲಸೆ ಬಂದವಳು. ತನ್ನಕಡೆಯ ಹೆಂಗಸರಿಂದ ದಬಾಯಿಸಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿ ಗೂಳೆಪ್ಪನ ಜಮೀನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಬ್ಬಿನ ಗದ್ದೆ ಪಾಲಿಂದ ಒಳ್ಳೆ ಫಸಲು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು ಕೂಡಾ..
ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಗದ್ದೆಗೆ ಬಂದ ಜಮೀನುದಾರನನ್ನು ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯೆಯಲ್ಲೆ ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿ ತನ್ನ ಹಟ್ಟಿ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯತೊಡಗಿದಳು..
“ಸಾಮೀ, ನಂ ಪೊಂಗಲ್ ನೀವು ತಿನ್ಬೇಕು…ಅಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬ ಮಾಡಿ..ನಲ್ಲ ಇರುಕ್ಕುದು…ವಾಂಗೊ”ಎಂದು ಹಟಮಾಡಿ ಕರೆದಳು..
ನೋಡಕ್ಕೆ ಐದಡಿ ಎಂಟಂಗುಲ ಎತ್ತರದ ಕಪ್ಪು ಸುಫಲ ಹಳ್ಳಿ ಹೆಣ್ಣು…ಅವಳು ಧರಿಸಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಸೀರೆ ಎತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿ ಮಿರಮಿರನೆ ಮಿನುಗುವ ಕಾಲು ತೊಡೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
ಅವಳ ಹೊಸ ಬ್ಲೌಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿರಿದು ತೊನೆದಾಡುವ ಎಳನೀರು ಕಾಯಿಯಂತಾ ಮೊಲೆಗಳ ಓಲಾಡಾಟ ವೇನು, ದುಂಡು ತಿಕಗಳ ತಿರುಗಾಟವೇನು…ಆಹಾ…
“ಮೊದಲ್ ಎನ್ ವೀಟಿನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬ..ಆಮ್ಯಾಕೆ ಒರಗಡೇ ಮಾಡನಾ” ಎಂದು ಹರಕು ಮುರಕು ತಮಿಳ್ಗನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಡಗರ ಪಡುತ್ತ ಇವನೇ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಹೊಸ ಹೆಂಚಿನ ಗದ್ದೆ ಮನೆಗೆ ಕರೆತಂದಳು…
ಅವಳ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೊಳಪು, ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಕೃತಜ್ಞತೆ…..”ಸಾಯೇಬ್ರೆ, ನಿಮ್ ದಯಾ..ನಾನು ಇಂಗೆ ವಂದು ಬದುಕ್ ಬಿಟ್ಟೆ..” ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅವನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ, ಸಿಹಿ ಪೊಂಗಲ್ ಮತ್ತು ಖಾರ ಪೊಂಗಲ್, ಪಾಯಸ ಎಲ್ಲ ಕೊಟ್ಟು ಬೇಡ ಬೇಡವೆನ್ನುವಷ್ಟು ತಿನ್ನಿಸಿದಳು.”ನನ್ ಮಗಾ ಆಡಕ್ಕೆ ಓಗವ್ನೆ ಅಟ್ಟಿ ಕಡೆ..ನಾನೊಬ್ಳೆಯಾ “ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಗಿದಳು,ಅದರರ್ಥ ತಿಳಿಯದ ಪೆದ್ದನೆ ನಮ್ಮ ಗೂಳೆಪ್ಪಾ?
ಅವಳ ಇಳಿಬೀಳುವ ಸೆರಗಿನ ಸಂದಿಯಿಂದ ಕಂಡ ಅವಳ ತುಂಬು ಸ್ತನಗಳು ಕಂಡು ಅವನ ರಕ್ತಒತ್ತಡ ಏರುತ್ತಿದೆ..ಅವಳು “ಇಕಾ ಕಬ್ಬು ತಿನ್ನಿ ” ಎಂದು ಕೊಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇವನ ತುಣ್ಣೆ ಎದ್ದು ಕಬ್ಬಿನ ಜಲ್ಲೆಯಂತೆ ನೆಟ್ಟಗಾಗಿತ್ತು…
“ನೀನೂ ತಿನ್ನು, ದನಾ”ಎಂದು ಬಾಯಿಗಿಡುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಎದ್ದಳು, ಆಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವನ ಕೈಗಳು ಗಕ್ಕನೆ ಅವಳ ಘನ ಎದೆ ಚೆಂಡಿಗೆ ತಗುಲಬೇಕೆ?
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಶಾಕ್ ಹೊಡೆದಂತಾಯಿತು. ಅವಳೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟಳು…
“ಯಜಮಾನ್ರೆ..ಎನಕ್ಕು ಅದು ವೇಣು..
” ಎಂದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಒಲಿದ ಮೇಸ್ತ್ರಿ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಎದೆಗೊರಗಲು ಗೂಳೆಪ್ಪನಿಗೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ ಮಂಚ ಹಾಸಿಗೆ ತಲಪಲು ಕಷ್ಟವಾದೀತೆ?
ಅವಳ ಕೈ ಅವನ ಕಿತ್ತಿದ್ದ ಕಚ್ಚೆಯ ನಡುವೆಯಿಂದ ಅವನ ಕಲ್ಲಿನ ಸಲಾಕೆಯಂತ ನಿಮುರಿ ಜಂಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಟವನ್ನು ಸವರಿದಾಗ ಹೌಹಾರಿದಳು..
“ಎನ್ನ ಇದು?..ನಮ್ಮ ಸೇಲಂ ಕಬ್ಬಿನಂತೆ ಕಪ್ಗೆ ಗುಂಡಗೆ ಈಟುದ್ದ ಬೆಳೆದಯ್ತೆ…?!” ಎಂದು ಅತ್ತ ತನ್ನ ಮುಖ ಒಯ್ದಳು,ಲೊಚಕ್ಕನೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು “ಎನ್ ರಾಜಾ ಕುಂಜಿ ( ತುಣ್ಣೆ)..ನಲ್ಲ ಕರುಂಬು ಮಾದಿರಿ… ( ಒಳ್ಳೆ ಕಬ್ಬಿನ ಜಲ್ಲೆಯ ತರಹ)ಸವರಿ ಕೆಲಕ್ಷಣ ಹುಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸಿದಳು
ಇವನೋ ಅವಳ ಸೀರೆಯ ಗಂಟು ಕಿತ್ತಿ ಮೂಲೆಗೆಸೆದು ಅವಳ ಕರ್ರನೆ ನಳನಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮೈ ಅಂದವನ್ನು ನಗ್ನಗೊಳಿಸಿದನು.ಎಬ್ಬಿಸಿದನು, ಮನಬಂದಂತೆ ಲೊಚಪಚನೆ ಹಸಿದ ಗೂಳಿಯಂತೆ ಮುದ್ದಾಡಿದನು..
ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಬಾಳೆದಿಂಡಿನಂತಾ ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸೊಗಸಾದ ದ್ರಾವಿಡ ಜಾತಿ ಹೆಣ್ತುಲ್ಲು ಕಂಡು ಬೆರಗಾದನು…
ಅವಳ ಪುಟ್ಟ ಶಾಟದ ಗುಂಪು ಕೆದರಿ ನಾಲಗೆಯಾಡಿದನು..
“ವಾಹ್, ರಾಣಿ ಜೇನು ನೀನು”ಎಂದು ಕೈ ಬಾಯಿ ಆಟ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಲು ತುಲ್ಲು ಆಗಲೇ ಒದ್ದೆ ಗದ್ದೆಯಂತೆ ಸ್ನಿಗ್ಧವಾಯಿತು.
“ದನಾ..ದನಾ..ಏಟು ಚೆಂದ ಇದ್ದೀಯೆ ನನ್ ರಾಣಿ!”ಎನ್ನುತ್ತ ಅವಳ ಕುಪ್ಪಸ ಹರಿದು ಕಿತ್ತು ಅವಳ ಬುಳಕ್ಕನೆ ಹೊರಬಿದ್ದ ಕಸುವು ತುಂಬಿದ ಫಲಗಲನ್ನು ಕೈತುಂಬಾ ಹಿಸುಗಿ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹೀರಿ ಹೀರಿ ಆನಂದಪಟ್ಟ…
ಅವಳ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಿದ್ದ ತಿಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿ “ಆಹಾ..ಒಳ್ಳೆ ಕಪ್ಪು ಚಂದ್ರಗಳಂತೆ ಒಳೀತಿವೆ, ಮುಡೇವು..”ಎನ್ನುತ್ತ ಎರಡನ್ನೂ ಕೈಯಾರೆ ಹಿಸುಗಿ , ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ ಕಚ್ಚಿ ಅವಳೊ ಉದ್ರೇಕ ತಡೆಯದೆ “ಕುಯ್ಯೋ ಮರ್ರೋ”ಎಂದಳು ಇವನ ತುಣ್ಣೆಜಗ್ಗಿ,
” ಗಂಡ ಓಗಿ ಬಾಳಾ ವರ್ಸಾ ಆಯಿತು ಸಾಮೀ..ಸೀಘ್ರಮಾ ಪಣ್ಣುಂಗೊ (ಬೇಗ ಮಾಡಿ)” ಎಂದು ಆತುರ ಪಟ್ಟಾಗ..ಅವಳನ್ನು ದನದಂತೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಹಿಂದಿನಿಂದ ತನ್ನ ಕಲ್ಲಿನಂತಾ ತುಣ್ಣೆಯಿಟ್ಟು ಚಕ-ಬಕಾ ಅಂತ ಅವಳು ತಲ್ಲಣಿಸಬೇಕು ಹಗೆ ದೆಂಗತೊಡಗಿದ..
“ಅಯ್ಯೋ ನಿನ್ ಪೂಕು,,ಇದರಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ನೂಕು…” ಎಂದು ಕಾವ್ಯಮಯವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾ ಒನಕೆಯಂತ ತುಣ್ಣೆ ಎತ್ತೆತ್ತಿ ಗುಮ್ಮತೊಡಗಿದ.
“ಇಂತಾ ಒದ್ದೆ ತುಲ್ಲೂ ಅಂದ್ರೆ ನಂಗೆ ಪಂಚ ಪ್ರಾಣಾ ಕಣೆ”ಎನ್ನುವನು ಹೂಂಕರಿಸಿ ಕುಟ್ಟುತ್ತಾ ” ದನಾ ಓ ದನಾ” ಅವಳ ತಿಕಗಳ ಬದಿಹಿಡಿದು ಬೀಳದಂತೆ ಸಂಭಾಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು..
ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಪ್ಪದೆ ನಿಶಾನೆಗೆ ಬಡಿಯುವಂತೆ, ಅವನ ಉದ್ರಿಕ್ತ ತುಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅವಳ ತುಲ್ಜೇನು ಒಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಮಿಳು ತುಲ್ಲಿಗೆ ನೈಸಾಗಿ ಬಿರಬಿರನೆ ಇಕ್ಕಿ ಇಕ್ಕಿ ಎಗರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ..
ಅವಳ ಮಂಚದ ಕಾಲುಗಳು ಕಿರುಗುಟ್ಟುತ್ತ ಇವನ ದಾಳಿಯನ್ನು ತಾಳದೆ ಮುರಿದು ಬೀಳುವಂತೆ ಕುಲುಕಾಡುತ್ತಿದೆ..ಆದರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅದರ ಜ್ಞಾನವೆಲ್ಲಿ?…ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತು ಬೆದೆಏರಿದ ಎಮ್ಮೆ-ಕೋಣಗಳು ಇಕ್ಕಾಡುವಂತೆ ಇವರಿಬ್ಬರು ಆ ಗದ್ದೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಯ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
..
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಂಗಿ ಬದಲಿಸಿ ಬಲಿಷ್ಟ ಗೂಳೆಪ್ಪ ಸೊಕ್ಕಿದ ತಮಿಳುಗಿತ್ತಿಯ ಶಾಟಾ ಕಿತ್ತುಬರುವಂತೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತೊಡೆಮೇಲೆ ಎದುರು ಬದರು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಮೊಲೆ ಸವರಿ ಹಿಸುಗಿ ಕುಣಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಮಲಗಿ ತನ್ನ ಕಬ್ಬಿನ ಜಲ್ಲೆಯನ್ನು ಅವಳ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜಯದ್ವಜದಂತೆ ನೆಡುತ್ತಾನೆ.
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಮೈಬೆವರು ಆ ಜನವರಿಯ ಚಳಿಯಲ್ಲೂ ಧಾರೆಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ, ಮಿಶ್ರವಾಗುತ್ತಿದೆ…
ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಉತ್ಕರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಿದ ಇವರ ಪರವಶ ಪ್ರಣಯಗೀತೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೈದಣಿಯುವಂತೆ ಸ್ಖಲನ ಮಹೋತ್ಸವ ಕೊನೆಗಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಂಗಲ್ ಉಕ್ಕಿದಂತೆ ಇವರೂ ಉಕ್ಕಿ ಉಕ್ಕಿ ಸ್ತಬ್ದರಾದರು…
ಅನತಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ,
“ನಮ್ ಅಳ್ಳಿ ಉಡ್ಗೀರೂ ಇವತ್ತಿನ ದಿನ ನಿಂ ಸೇವೆ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂತಾರೆ…ಯಾರ್ ಬೇಕೋ ನೀವೆ ಆರಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ..ವಾಂಗೊ, ವೆಳಿಲೆ ಪೋಲಾ. ಪಾರ್ಕಲಂ..”( ಬನ್ನಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡೊಣಾ)
ಎಂದು ಅವಳು ಸಡಗರದಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ ಇವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಮಂಡ್ಯದ ಗಂಡಿನ ಕಬ್ಬು ಮತ್ತೆ ರಸವೂರ ಹತ್ತಿತ್ತು…
admin
Jan. 31, 2023
7401 views
