உங்களின் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன். நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனா ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அவங்களப் பகிர்ந்துக்க மாட்டேன். அவங்க என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை நான் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்புக்கு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
**********
அரசு மருத்துவமனை வாசலில் என் பைக் சாவியைத் திருகிக்கொண்டு நின்றிருந்தேன். வழக்கமான என் வேலைகளை முடித்துவிட்டு, ஒரு நண்பனைப் பார்க்க வந்திருந்தேன். அவன் வர தாமதமாகும் என்று தெரிந்ததும், சும்மா நேரம் போக்க அங்கேயே இருந்தேன். மக்கள் கூட்டம், அவசரம், பரபரப்பு – இதுதான் அரசு மருத்துவமனையின் அடையாளம். ஆனாலும், என் கண்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட உருவத்தின் மேல் நிலைத்து நின்றது.
அவள், ஒரு நாற்பதுகளின் மத்தியில் இருக்கும் பெண். சற்றே ஒல்லியான உடல்வாகு. தேய்ந்த நிறத்தில், ஆனால் நேர்த்தியாக உடுத்தியிருந்த மல்லிகைப்பூ நிறப் புடவை. அந்தப் புடவைக்குள்ளும், அவளின் வயிறு சற்று முன்னால் துருத்திக் கொண்டிருந்தது. ஆம், அவள் கர்ப்பிணி. ஆனால், அந்த வயிறு, ஒரு இளம் பெண்ணின் கர்ப்பிணி வயிறு போல பளபளப்பாக இல்லை. சற்றுச் சுருக்கங்கள், மெலிந்த தோல் – அவள் வயதுக்கு மீறிய கர்ப்பம் என்பது பட்டவர்த்தனமாகத் தெரிந்தது. அவளின் முகத்தில் ஒரு சோர்வு. கண்கள் கருவளையமிட்டு, ஏதோ ஒரு பாரத்தைச் சுமப்பவள் போல, அமர்ந்திருந்தாள். கையில் ஒரு கோப்பு. அது அவளின் மருத்துவச் சான்றிதழாக இருக்கலாம்.
அவள் தனியாக அமர்ந்திருந்தாள். சுற்றும்முற்றும் பார்த்தேன். யாருமே அவளுடன் இல்லை. ஒருவேளை கணவர் வேலைக்குச் சென்றிருப்பாரோ? குழந்தைகள் பள்ளிக்கோ? மனதுக்குள் ஆயிரம் கேள்விகள் ஓடின. அந்த சோர்வான முகமும், தனியாளாக அவள் அனுபவிக்கும் வலியும் என்னை ஏதோ செய்தது. அவள் முனகுவது போலிருந்தது. இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு, சற்றே அசைந்தாள். முதுகில் ஏதோ வலி இருப்பது போலத் தெரிந்தது.
சற்றே தயக்கத்துடன், அவளருகே சென்றேன். “அம்மா… என்னாச்சு? ரொம்ப வலிக்குதா?” என்று கேட்டேன். அவள் நிமிர்ந்து பார்த்தாள். அவளின் கண்களில் ஒரு கலக்கம். “ஆமாம்பா… இடுப்பு வலி தாங்க முடியல. மாசாமாசம் செக்கப்புக்கு வரணும்னு டாக்டர் சொன்னாங்க. ஆனா, இந்த வயசுல இடுப்பு வலி ஒரு பக்கம், இந்த வயித்து வலி ஒரு பக்கம்… ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு” என்றாள் மெல்லிய குரலில். அவளின் குரலிலும் ஒரு நடுக்கம்.
நான் அவளருகே அமர்ந்தேன். “தனியாதான் வந்தீங்களா? வீட்டுல யாரும் இல்லையா?” என்று கேட்டேன். அவளின் முகத்தில் ஒரு சிறு புன்னகை தவழ்ந்தது. அது சந்தோஷப் புன்னகை இல்லை, கசப்பான புன்னகை. “யார் இருப்பாங்கப்பா? புள்ளைங்க எல்லாம் பெரியவங்க ஆகிட்டாங்க. அவங்களுக்கு அவங்க வேலை. இவரு…” என்று அவள் நிறுத்தினாள். “அவரு குடிகாரர். இந்த வயசுல எதுக்கு புள்ளன்னு நானும் எவ்வளவு சண்டை போட்டேன். கேக்கல. இப்போ நான் படுற கஷ்டம் அவருக்கு எங்கே தெரியப்போகுது?” என்றாள். அவளின் வார்த்தைகளில் ஒரு நீண்ட சோகம் இழையோடியது.
“ஓ… அப்போ உங்களுக்கு ஏற்கனவே குழந்தைங்க இருக்காங்களா?” “ஆமாம்பா. ரெண்டு பேரு. ஒரு பொண்ணு, ஒரு பையன். ரெண்டு பேருமே கல்யாணம் பண்ணி போயிட்டாங்க. இப்போ இந்த வயசுல, இத்தனை வருஷம் கழிச்சு… திரும்பவும் இடுப்புல ஒன்னு. என்ன சொல்லுறதுன்னே தெரியல” என்றாள். அவளின் கண்களில் நீர் திரண்டது. “இந்த வயித்துல இருக்க குழந்தைக்கும் எங்க புள்ளைங்களுக்கும் வயசு வித்தியாசமே நிறைய இருக்கும்” என்றாள்.
“அப்படியா? அப்போ உங்களுக்கு வயசென்ன இருக்கும்?” “நாற்பத்தி எட்டு ஆகுதுப்பா. இந்த வயசுல மறுபடியும் கர்ப்பம். வயிறு பெருசாயிட்டே இருக்கு. முதுகுல ஒரு பக்கம் வலி. வயிறு பெருசாக பெருசாக, நடக்கவே முடியல. இந்த மாச செக்கப்புக்கு வரணும்னு சொன்னாங்க. அதான் கஷ்டப்பட்டு வந்தேன்.” அவள் பெருமூச்சு விட்டாள்.
அவளின் நிலை எனக்கு வருத்தத்தை அளித்தது. “சரி, உங்களுக்கு ஏதாவது உதவி வேணுமா? நான் இங்கதான் இருக்கேன். ஃபார்ம் ஃபில் பண்ணவோ, டாக்டரை பார்க்கவோ…” என்று கேட்டேன். அவள் தயங்கினாள். “இல்லப்பா… நீங்க ஏன் கஷ்டப்படணும்? நான் பார்த்துக்கிறேன்” என்றாள். “பரவாயில்லைம்மா. எனக்கு இப்போ வேலை ஒன்னும் இல்ல. சும்மாதான் இருக்கேன். நீங்க ரொம்ப கஷ்டப்படுற மாதிரி தெரியுது. நான் வேணும்னா கூட வரேன்” என்றேன்.
என் பேச்சில் இருந்த உண்மையான அக்கறையை உணர்ந்தாள் போல. “சரிப்பா… ரொம்ப நன்றி” என்றாள். மெதுவாக எழுந்தாள். அவளின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் வலி தெரிந்தது. இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு, மெதுவாக நடந்தாள். நான் அவளுக்குத் துணையாகச் சென்றேன். அவள் கையில் இருந்த கோப்பை வாங்கிக்கொண்டேன். மருத்துவமனையின் நடைபாதையில் மெதுவாக நடந்து, டாக்டர் அறைக்குச் சென்றோம்.
அங்கே வேறு சில கர்ப்பிணிப் பெண்களும், அவர்களுடன் வந்த கணவர்களும் சிரித்து பேசிக்கொண்டிருந்தனர். அவள் தனியாக, சோர்வாக நின்றிருந்தாள். அதை நான் கவனித்தேன். அவளின் முகத்தில் ஒருவித வெட்கம், அவமான உணர்வு கூட இருக்கலாம். இந்த வயதில் கர்ப்பமாக இருப்பது, அவளுக்கு ஒருவித சங்கடத்தை அளித்திருக்கலாம். நான் அவளருகில் நின்றுகொண்டேன். அவளின் கையை மெதுவாகப் பிடித்தேன். “பயப்படாதீங்கம்மா. எல்லாம் நல்லபடியா நடக்கும்” என்றேன். அவளின் கையைத் தொட்டதும், அவளின் மெலிந்த உடலிலிருந்து ஒருவித மின்சாரம் பாய்ந்தது போல உணர்ந்தேன். அவள் என் கையைப் பிடித்தாள். அவளின் கை சில்லென்று இருந்தது.
டாக்டரை சந்தித்து, தேவையான பரிசோதனைகளை முடித்து, மருந்துச் சீட்டை வாங்கினோம். “அம்மா, நீங்க நல்லா ஓய்வு எடுக்கணும். இந்த இடுப்பு வலிக்கு சூடான எண்ணெய் தேய்த்து விட்டால் கொஞ்சம் பரவாயில்லை. அதிக நேரம் நிற்கவோ, நடக்கவோ கூடாது” என்று டாக்டர் அறிவுறுத்தினார். அவள் பெருமூச்சு விட்டாள். “வீட்டுல யாருப்பா தேய்ச்சு விடுறது? நான்தான் எல்லாம் பார்த்துக்கணும்” என்றாள்.
மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியே வந்தோம். வெயில் மண்டையைப் பிளந்தது. அவள் மீண்டும் இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டாள். “எப்படி வீட்டுக்குப் போவீங்கம்மா?” என்று கேட்டேன். “பஸ்லதான் போகணும்பா. ஆனா, இந்த கூட்டத்துல…” என்று தயங்கினாள். “பஸ்ல வேண்டாம்மா. என் பைக்ல நான் கொண்டுபோய் விடுறேன்” என்றேன். அவள் மறுத்தாள். “ஐயோ வேண்டாம்ப்பா. நீங்க ஏன் கஷ்டப்படணும்? அப்புறம் நான் வீட்டுக்குப் போனா, இவரு ஏதாவது கேட்டா…” என்றாள்.
“யாரும் எதுவும் கேட்க மாட்டாங்கம்மா. நான் ஒரு உதவிதான் செய்யறேன். நீங்க இந்த நிலையில பஸ்ல போனா ரொம்ப கஷ்டப்படுவீங்க. வாங்க, நான் கொண்டுபோய் விடுறேன்” என்று வற்புறுத்தினேன். அவளின் முகத்தில் ஒரு தயக்கம். ஆனால், அவளின் உடலின் வலி, என் வற்புறுத்தலுக்கு அடிபணிந்தது. “சரிப்பா… ரொம்ப நன்றி” என்றாள்.
என் பைக்கை நோக்கி நடந்தோம். பைக்கில் அமரவும் சிரமப்பட்டாள். அவளின் கர்ப்பமான வயிறு, அவளுக்கு இடையூறாக இருந்தது. மெதுவாக, அவளை பைக்கில் அமரச் செய்தேன். அவள் என் முதுகில் சாய்ந்துகொண்டாள். அவளின் மெலிந்த, ஆனால் சற்றுப் பெருத்த வயிறு என் முதுகில் உரசியது. அவளின் சுவாசத்தின் வெப்பம் என் தோளில் பட்டது. ஒருவித புதிய உணர்வு என் மனதுக்குள் ஓடியது. இந்த வயதில், இந்த உடல்நிலையில், இவ்வளவு கஷ்டப்படும் ஒரு பெண்ணின் அருகாமை… ஏதோ ஒருவித சலனத்தை ஏற்படுத்தியது.
பைக் மெதுவாக நகர ஆரம்பித்தது. அவளின் வீடு மருத்துவமனையிலிருந்து சுமார் ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருந்தது. பைக் குண்டும் குழியுமான பாதைகளில் செல்லும்போது, அவள் என் முதுகில் இன்னும் இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். அவளின் மெலிந்த கைகள் என் இடுப்பைச் சுற்றிக்கொண்டன. அவள் பயத்தில் பற்றிக்கொண்டாளா, அல்லது என் அருகாமையில் ஒருவித ஆறுதலைத் தேடினாலா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. ஆனால், அவளின் மெலிந்த கைகளும், என் இடுப்பில் பட்ட அவளின் மென்மையான விரல்களும் எனக்குள் ஒருவித கிளுகிளுப்பை ஏற்படுத்தின.
அவளின் வீட்டை அடைந்தோம். ஒரு சிறிய, பழைய ஓட்டு வீடு. வாசலில் இரண்டு சைக்கிள்கள் நின்றன. “யாரோட சைக்கிளம்மா இது?” என்று கேட்டேன். “என் பையனோடதும், என் புருஷனோடதும்” என்றாள். “அப்போ உங்க பையன் வீட்டுல இருக்கானா?” என்று கேட்டேன். “இல்லப்பா. அவன் இப்போதான் வேலைக்குப் போயிருப்பான். சைக்கிள் இங்கதான் இருக்கும். என் புருஷனும் சாயந்திரம் வருவார்” என்றாள்.
பைக் நின்று நிதானித்ததும், அவள் மெதுவாக இறங்க முயன்றாள். அவளின் வயிறு, என் பைக்கின் டேங்கை உரசி, அவள் அசைவதற்கு சிரமப்பட்டது. நான் அவளுக்குத் துணையாக, அவளின் இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு இறக்கிவிட்டேன். அவளின் உடலில் இருந்து ஒருவித பூசணிக்காய் வாசனை, வியர்வை கலந்த ஒரு நாற்றம் வீசியது. அது எனக்கு அருவருப்பாகத் தோன்றவில்லை. மாறாக, இந்த வயதில், இத்தனை சிரமங்களுக்கிடையில், ஒரு உயிரைச் சுமக்கும் அவளின் உடல், ஒரு புனிதமான கோயிலாகவே தோன்றியது. அதே சமயம், அவளின் மெலிந்த உடல், பட்டுப் போன்ற தோல், என் கைகளில் பட்டதும் ஒருவித சலனத்தை ஏற்படுத்தியது.
“ரொம்ப நன்றிப்பா… இங்க வரைக்கும் வந்து இறக்கிவிட்டீங்களே” என்றாள் மெல்லிய குரலில். அவளின் முகம் சோர்வாக இருந்தாலும், கண்களில் ஒருவித நன்றியுணர்வு தெரிந்தது. “பரவாயில்லைம்மா. உங்களுக்கு இப்போ எப்படி இருக்கு? வலி கொஞ்சம் குறைஞ்சிருக்கா?” என்று கேட்டேன். அவள் பெருமூச்சு விட்டாள். “இல்லப்பா… பைக்ல வந்ததால உடம்பு இன்னும் கொஞ்சம் வலிக்குது போல. இடுப்பு இன்னும் பிடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு” என்றாள். அவள் மீண்டும் இடுப்பைப் பிடித்துக்கொண்டு, சற்றே குனிந்து நின்றாள்.
அவளின் நிலை எனக்கு வருத்தத்தை அளித்தது. டாக்டரின் வார்த்தைகள் என் நினைவுக்கு வந்தன. “இடுப்பு வலிக்கு சூடான எண்ணெய் தேய்த்து விட்டால் கொஞ்சம் பரவாயில்லை.” “அம்மா, டாக்டர் இடுப்பு வலிக்கு எண்ணெய் தேய்க்கச் சொன்னாரே? நீங்க வீட்டுல யாருன்னு சொன்னீங்க… அப்போ இப்போதைக்கு யாரும் இல்லையா?” என்று கேட்டேன். அவள் தலையசைத்தாள். “ஆமாம்பா. என் பையன் இப்போதான் வேலைக்குப் போயிருப்பான். ராத்திரிதான் வருவான். இவரு ராத்திரி குடிச்சுட்டு வருவார். யாருப்பா எனக்கு எண்ணெய் தேய்ச்சு விடுறது? நானேதான் எல்லாம் பார்த்துக்கணும்” என்றாள். அவளின் வார்த்தைகளில் ஒருவித தனிமையும், விரக்தியும் கலந்திருந்தது.
என் மனதுக்குள் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது. ஒருவித துணிச்சலான எண்ணம். ஆனால், அவளின் வலியைக் கண்டதும், அந்த எண்ணம் நியாயமானது போலத் தோன்றியது. “அம்மா, நான் வேணும்னா உங்களுக்கு எண்ணெய் தேய்ச்சு விடட்டுமா? எனக்கு எண்ணெய் தேய்க்க நல்லா வரும். நான் அடிக்கடி என் அம்மாவுக்கு தேய்ச்சு விடுவேன். ஒரு பத்து நிமிஷம் தேய்ச்சு விட்டா, கொஞ்சம் வலி குறையும்” என்று கேட்டேன். என் வார்த்தைகளில் ஒருவித தயக்கம் இருந்தாலும், அவளின் முகம் சற்றே நிமிர்ந்தது.
அவள் என் முகத்தை உற்றுப் பார்த்தாள். ஒருவித கேள்வியும், ஆச்சரியமும் அவள் கண்களில். “ஐயோ வேண்டாம்ப்பா… நீங்க ஏன் கஷ்டப்படணும்? அப்புறம் நான் வீட்டுல தனியா இருக்கும்போது, ஒரு ஆம்பள பையன்… அதெல்லாம் வேண்டாம்ப்பா” என்றாள், ஒருவித கலக்கத்துடன். அவளின் குரலில் ஒரு தடுமாற்றம்.
“அம்மா, நான் உங்களுக்கு ஒரு உதவிதான் செய்யறேன். வேற எதுவும் இல்ல. நீங்க படுற கஷ்டத்தைப் பார்த்தா எனக்கு மனசு கேட்கல. இந்த வயசுல, இந்த நிலைமையில, நீங்க தனியா கஷ்டப்படுறீங்க. நான் ஒரு அண்ணன் மாதிரி, தம்பி மாதிரி, உங்களுக்கு ஒரு உதவிதான் செய்யறேன். அப்புறம் டாக்டர் சொன்னது மாதிரியே சூடான எண்ணெய் தேய்ச்சு விட்டா, இடுப்பு வலி கொஞ்சம் குறையும். நீங்க வேணும்னா வீட்டுக்குள்ள போய் கதவை மூடிட்டு உட்காருங்க. நான் வாசல்ல நிக்கிறேன். நீங்க சரின்னு சொன்னா, நான் உள்ள வந்து எண்ணெய் தேய்ச்சுட்டு உடனே கிளம்பிடுறேன். யாரும் ஒன்னும் கேட்க மாட்டாங்க” என்று அவளை சமாதானப்படுத்த முயன்றேன். என் வார்த்தைகளில் ஒருவித உறுதி இருந்தது. அவளின் பாதுகாப்பை நான் உறுதிப்படுத்துவது போலப் பேசினேன்.
அவள் சற்றே யோசித்தாள். அவளின் கண்களில் ஒருவித போராட்டம் தெரிந்தது. அவளின் உடல் வலியும், என் வற்புறுத்தலும் ஒருபுறம், அவளின் மனசாட்சியும், சமூகத்தின் பார்வையும் ஒருபுறம். கடைசியில், அவளின் உடல் வலி வென்றது. “சரிப்பா… ரொம்ப நன்றி. ஆனா… ரொம்ப நேரம் எல்லாம் வேண்டாம்” என்றாள் மெல்லிய குரலில். அவளின் குரலில் ஒருவித சரணாகதி.
“கண்டிப்பா அம்மா. ஒரு பத்து நிமிஷம் போதும்” என்றேன். அவள் மெதுவாக கதவைத் திறந்தாள். வீடு சிறியதாக இருந்தாலும், சுத்தமாக இருந்தது. பழைய மரச் சாமான்கள், சுவரில் சில குடும்பப் படங்கள். ஒரு ஓரத்தில் ஒரு சிறிய கட்டில் இருந்தது. “உள்ள வாங்கப்பா” என்றாள். நான் உள்ளே சென்றேன். கதவைத் தாழிட்டுக்கொண்டாள். அது அவளின் பாதுகாப்பிற்காகத்தானா, அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணத்திற்காகவா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
“அம்மா, நீங்க அப்படியே கட்டில்ல குப்புறப் படுத்துக்கோங்க. நான் உங்க இடுப்புல எண்ணெய் தேய்க்கிறேன். எண்ணெய் ஏதாவது இருக்கா வீட்டுல?” என்று கேட்டேன். “ஆமாம்பா… குளியலறைல ஒரு புட்டி நல்லெண்ணெய் இருக்கும். எடுத்துட்டு வரேன்” என்றாள். அவள் மெதுவாக உள்ளே சென்று, ஒரு சிறிய கண்ணாடிப் புட்டியில் நல்லெண்ணெயுடன் வந்தாள்.
அவள் கட்டிலில் குப்புறப் படுத்தாள். அவளின் புடவை, இடுப்புப் பகுதி வரை விலகியிருந்தது. அந்த மல்லிகைப்பூ நிறப் புடவை, அவளின் மெலிந்த உடலை இன்னும் மெலிதாகக் காட்டியது. புடவைக்கு அடியில், அவளின் இடுப்பில் ஒரு மெல்லிய பாவாடை (petticoat) தெரிந்தது. அவளின் வயிறு, குப்புறப் படுத்திருந்ததால் இன்னும் சற்றே பெரிதாகத் தெரிந்தது. அந்த வயிறு, அவளின் மெலிந்த உடலுக்கு ஒருவித புதுப்பொலிவை அளித்திருந்தது.
“அம்மா, உங்க புடவையை இன்னும் கொஞ்சம் மேல ஏத்திவிட்டுக்கோங்க. அப்போதான் என்னால நல்லா தேய்க்க முடியும்” என்றேன். அவள் சற்றே தயங்கினாள். “இல்லப்பா… இதான் போதும்” என்றாள். “இல்லம்மா, இடுப்பு வலிக்கு நல்லா தேய்க்கணும்னா, புடவை இடையூறா இருக்கும். கொஞ்சம் மேல ஏத்திவிட்டுக்கோங்க. இல்லனா நான் ஏத்தி விடுறேன்” என்றேன். அவளின் முகத்தில் ஒருவித வெட்கம் பரவியது. ஆனால், அவளின் வலி, அவளை மீண்டும் சரணடைய வைத்தது. அவள் மெதுவாக, தன் புடவையை இடுப்புக்கு மேல் வரை ஏத்திவிட்டாள்.
இப்போது, அவளின் முதுகின் கீழ்ப் பகுதியும், இடுப்பும், பாவாடைக்கு மேல் தெரிந்தது. பாவாடையின் நாடா, அவளின் இடுப்பில் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது. அந்த நாடாவுக்கு அடியில், அவளின் மென்மையான தோல் தெரிந்தது. அவளின் முதுகு, சற்றே ஒல்லியாக, ஆனால், கர்ப்பத்தின் காரணமாக கீழ் முதுகுப் பகுதி சற்றே வளைந்திருந்தது. அந்த வளைவு, அவளின் இடுப்பிற்கு ஒருவித கவர்ச்சியைக் கொடுத்தது.
நான் நல்லெண்ணெய் புட்டியைத் திறந்தேன். என் உள்ளங்கைகளில் எண்ணெயை ஊற்றிக்கொண்டேன். எண்ணெய் சற்றே சூடாக இருந்தது. என் கைகளை சற்றே தேய்த்து, அந்த எண்ணெயின் சூட்டை என் கைகளில் பரப்பினேன். மெதுவாக, அவளின் இடுப்பின் மேல் என் கைகளை வைத்தேன். “அம்மா, எண்ணெய் சூடா இருக்கா? ரொம்ப சூடா இருந்தா சொல்லுங்க” என்றேன்.
“இல்லப்பா… இதான் கரெக்ட்டா இருக்கு. நல்லா இருக்கு” என்றாள். என் கைகள் அவளின் முதுகில் மெதுவாக நகர ஆரம்பித்தன. அவளின் தோல், பட்டுப் போல மென்மையாக இருந்தது. ஆனால், அந்த மென்மைக்கு அடியில், ஒருவித இறுக்கம், வலி இருந்தது. நான் மெதுவாக, வட்ட வடிவில் என் கைகளை அவளின் முதுகின் கீழ் பகுதியில் தேய்க்க ஆரம்பித்தேன். மெதுமெதுவாக, என் விரல்கள் அவளின் இடுப்பின் இருபுறமும், முதுகெலும்பிலிருந்து விலகி, தசைகளில் அழுத்தம் கொடுத்தன.
“ஆஆஆ…” என்று ஒரு மெல்லிய முனகல் அவளிடமிருந்து வந்தது. “வலிக்குதா அம்மா?” என்று கேட்டேன். “இல்லப்பா… நல்லா இருக்கு. அந்த இடத்துலதான் ரொம்ப வலி இருந்தது. நீங்க தேய்க்க தேய்க்க, கொஞ்சம் கொஞ்சமா வலி குறையுற மாதிரி இருக்கு” என்றாள். அவளின் குரலில் ஒருவித நிம்மதி.
நான் இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெயை எடுத்துக்கொண்டேன். என் கைகள் இன்னும் அழுத்தமாக, ஆனால் மென்மையாக அவளின் முதுகில், இடுப்பில் மசாஜ் செய்தன. அவளின் பாவாடை நாடாவின் அடியில், அவளின் இடுப்பின் வளைவு, மிகவும் கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தது. என் விரல்கள், அந்த நாடாவுக்கு மிக அருகில் சென்றன. ஒருவித புதிய உணர்வு என் மனதுக்குள் ஓடியது. இந்த வயதில், ஒரு கர்ப்பிணியின் உடலில் எண்ணெய் தேய்த்தது இல்லை. இந்த அனுபவம், எனக்கு ஒருவித கிளுகிளுப்பை ஏற்படுத்தியது.
என் கைகள் மெதுவாக கீழ் நோக்கி நகர்ந்தன. இடுப்பிலிருந்து, அவளின் பிட்டம் வரைக்கும் என் விரல்கள் சென்றன. பாவாடைக்கு அடியில், அவளின் பிட்டத்தின் உருண்டை வடிவம், என் கைகளுக்கு மென்மையாகத் தெரிந்தது. அவள் குப்புறப் படுத்திருந்ததால், அவளின் பிட்டம் சற்றுத் தூக்கியிருந்தது. என் விரல்கள், அந்த பிட்டத்தின் மேல் மெதுவாக அழுத்தம் கொடுத்தன. “ஆஆங்…” என்று ஒரு மெல்லிய இன்ப முனகல் அவளிடமிருந்து வந்தது. அது வலியின் முனகல் அல்ல, இன்பத்தின் முனகல் என்பதை நான் உணர்ந்தேன்.
“என்னம்மா… அங்க வலிக்குதா?” என்று கேட்டேன், ஒருவித குறும்புடன். “இல்லப்பா… அங்க வலி இல்லை. நீங்க தேய்க்கிறது… நல்லா இருக்கு” என்றாள். அவளின் குரலில் ஒருவித நடுக்கம். அவள் தன் தலையை மெதுவாகத் திருப்பி, என் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளின் கண்களில் ஒருவித தீவிரம். அந்த தீவிரத்தில், ஒருவித ஆசையின் ஒளி தெரிந்தது.
நான் அவளின் கண்களை உற்றுப் பார்த்தேன். அவளின் கண்களில் இருந்த ஆசையை நான் புரிந்துகொண்டேன். அவளின் உடலில் இருந்த வலியைக் குறைப்பது ஒருபுறம், அவளின் மனதுக்குள் இருக்கும் ஆசையைத் தூண்டுவது மற்றொருபுறம். நான் என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ்நோக்கி நகர்த்தினேன். அவளின் பிட்டத்தின் மேல், முழுமையாக என் உள்ளங்கைகளை வைத்து, மெதுவாக அழுத்தம் கொடுத்தேன். அவளின் புடவை, இடுப்புக்கு மேல் வரை விலகி, அவளின் பாவாடையின் மேல் பகுதி மட்டுமே தெரிந்தது.
என் கைகள், அவளின் பிட்டத்தை மெதுவாக மசாஜ் செய்தன. அவளின் பிட்டங்கள், மென்மையாக, ஆனால் ஒருவித பிடிப்புடன் இருந்தன. நான் மெதுவாக, என் உள்ளங்கைகளால் அவளின் பிட்டங்களை அழுத்தி, வட்ட வடிவில் தேய்த்தேன். அவள் மீண்டும் ஒருமுறை இன்ப முனகல் செய்தாள். “ஆஆஆ… அப்படியே தேய்ச்சு விடுப்பா. ரொம்ப நல்லா இருக்கு” என்றாள்.
அவளின் குரலில் இருந்த ஏக்கம், என் மனதுக்குள் ஒருவித உற்சாகத்தைக் கொடுத்தது. நான் என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக, அவளின் பிட்டத்தின் மேல் தேய்த்தேன். அவளின் உடலில் ஒருவித மெல்லிய சிலிர்ப்பு ஏற்பட்டது. என் கைகள், அவளின் பாவாடை நாடாவின் மிக அருகில் சென்று, அந்த நாடாவின் அடியில் உள்ள தசைகளைத் தொட்டன. நான் சற்றே யோசித்தேன். இந்த பாவாடையை சற்றே தளர்த்தினால், இன்னும் நன்றாக தேய்க்க முடியும்.
“அம்மா, இந்த பாவாடை நாடாவை கொஞ்சம் தளர்த்திக்கோங்க. அப்போதான் இடுப்பு தசைகள் நல்லா ரிலாக்ஸ் ஆகும். நான் வேணும்னா தளர்த்தி விடட்டுமா?” என்று கேட்டேன். அவளின் முகம் சற்றே சிவந்தது. அவள் சற்றே தயங்கினாள். “ஐயோ… வேண்டாம்ப்பா… நானே தளர்த்திக்கிறேன்” என்றாள். மெதுவாக, அவள் தன் கையை பின்னால் கொண்டு சென்று, பாவாடை நாடாவை தளர்த்தினாள். நாடா சற்றே தளர்ந்ததும், அவளின் பாவாடை இடுப்பிலிருந்து சற்று கீழ் இறங்கியது. இப்போது, அவளின் இடுப்பின் முழு வளைவும், மென்மையான பிட்டத்தின் மேல் பகுதியும் தெளிவாகத் தெரிந்தது.
நான் மீண்டும் என் கைகளில் எண்ணெய் எடுத்துக்கொண்டேன். என் கைகள் இப்போது, பாவாடையின் விளிம்புக்கு மிக அருகில், அவளின் மென் பிட்டத்தின் மேல் தேய்த்தன. அவளின் தோல், எண்ணெய் பட்டு இன்னும் மென்மையாக, பளபளப்பாகத் தெரிந்தது. நான் என் விரல்களை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ் நோக்கி நகர்த்தினேன். அவளின் பிட்டத்தின் பிளவு ஆரம்பிக்கும் இடத்திற்கு மிக அருகில், என் விரல்கள் மெதுவாகத் தடவின. அவளிடமிருந்து ஒருவித மூச்சொலி வெளிப்பட்டது. “ஆஆஆ…”
“என்னம்மா… ரொம்ப வலிக்குதா?” என்று கேட்டேன், ஒருவித குறும்புடன். “இல்லப்பா… நீங்க தேய்க்கிறது… ரொம்ப நல்லா இருக்கு. இப்போதான் உடம்புக்குள்ள ஒரு உசுரு வந்த மாதிரி இருக்கு” என்றாள். அவளின் குரலில் ஒருவித மயக்கம். அவளின் உடலில் ஏற்பட்டிருந்த இறுக்கம், இப்போ மெதுமெதுவாகத் தளர்ந்து கொண்டிருந்தது.
நான் என் உள்ளங்கைகளால் அவளின் பிட்டங்களை மெதுவாக அழுத்தி, வட்ட வடிவில் தேய்த்தேன். என் விரல்கள், அவளின் பாவாடைக்கு அடியில் இருந்த அவளின் அந்தரங்கப் பகுதியை சற்றே தொட்டன. அவளின் உடலில் ஒருவித அதிர்வு ஏற்பட்டது. அவள் சற்றே தன் உடலை முறுக்கிக்கொண்டாள். “ஆஆஆங்… மெதுவாப்பா…” என்றாள். அவளின் குரலில் ஒருவித நடுக்கம்.
நான் அவளின் பாவாடை நாடாவை இன்னும் கொஞ்சம் தளர்த்தினேன். பாவாடை இடுப்பிலிருந்து இன்னும் கொஞ்சம் கீழ் இறங்கியது. இப்போது அவளின் இடுப்பின் முழு அழகும், பிட்டத்தின் முழு வடிவமும் தெளிவாகத் தெரிந்தது. நான் என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் தைரியமாக கீழ் நோக்கி நகர்த்தினேன். என் விரல்கள், அவளின் பிட்டத்தின் பிளவின் வழியே மெதுவாகச் சென்றன. அவளின் மென்மையான பிட்டத்தின் நடுவில், என் விரல்கள் மெதுவாகத் தடவின.
“அம்மா… இப்போ எப்படி இருக்கு?” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டேன். அவள் மூச்சு வாங்கியபடி, “ம்ம்ம்… நல்லா இருக்குப்பா… ரொம்ப நல்லா இருக்கு” என்றாள். அவளின் மூச்சொலி, ஒருவித காம உணர்வைத் தூண்டியது. என் விரல்கள், இப்போது அவளின் பிட்டத்தின் பிளவின் வழியே, இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாகச் சென்றன. பாவாடைக்கு அடியில், அவளின் உள்ளாடை அணிந்திருந்தாளா என்று தெரியவில்லை. ஆனால், என் விரல்கள், அவளின் மென்மையான சதையைத் தொட்டன.
அவள் இப்போ முழுமையாக என்னை நம்பி, என் கைகளில் தன் உடலை ஒப்படைத்திருந்தாள். அவளின் உடலில் இருந்த வலி, இப்போது ஒருவித இன்பமாக மாறியிருந்தது. நான் மெதுவாக, என் உள்ளங்கைகளால் அவளின் பிட்டங்களை அழுத்திப் பிடித்தேன்.
என் பெருவிரல்கள், அவளின் பிட்டத்தின் பிளவின் வழியே, அவளின் பிறப்புறுப்பின் நுனியை மெதுவாகத் தொட்டன. அவளின் உடலில் ஒருவித நடுக்கம் ஏற்பட்டது. “ஆஆஆ… அம்மாடி…” என்று ஒரு நீண்ட முனகல் அவளிடமிருந்து வெளிப்பட்டது. அவள் தன் தலையைத் திருப்பி, என் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளின் கண்களில் இப்போ வலி இல்லை. ஒருவித தீராத ஆசை, ஒரு நீண்ட ஏக்கத்தின் வெளிப்பாடு அது.
“என்னம்மா… ரொம்ப வலிக்குதா?” என்று கேட்டேன். என் குரலிலும் ஒருவித நடுக்கம். அவளின் உடல் என்னை வசியப்படுத்தியிருந்தது. “இல்லப்பா… வலி இல்ல… ஆனா… ஆஆஆ… என்னமோ பண்ற மாதிரி இருக்கு” என்றாள். அவளின் வார்த்தைகள் தடுமாறின. நான் என் விரல்களை இன்னும் கொஞ்சம் ஆழமாக, மெதுவாக நகர்த்தினேன். அவளின் பிட்டத்தின் பிளவின் வழியே, என் விரல்கள் அவளின் பிறப்புறுப்பின் மேடான பகுதியை அழுத்தமாகத் தடவின. அவளின் பாவாடைக்கும், அவளின் மென்மையான சதைகளுக்கும் இடையில், என் விரல்கள் ஒருவித நெருக்கமான உணர்வை ஏற்படுத்தின.
அவள் இப்போ தன் உடலை ஒரு பாம்பு போல நெளித்தாள். அவளின் மூச்சொலி வேகமாக, கனமாக மாறியது. “ஆஆஆங்… மெதுவாப்பா… ஆஆஆ… இன்னும் கொஞ்சம்…” என்றாள். அவளின் குரல் ஒருவித கெஞ்சலாக மாறியது. நான் அவளின் ஆசையைப் புரிந்துகொண்டேன். அவளின் நீண்டகால ஏக்கம், இப்போ என் கைகள் மூலமாக வெளிப்பட்டது.
நான் என் கைகளை மெதுவாக அவளின் பாவாடைக்குள் செலுத்தினேன். பாவாடையின் தளர்ந்த நாடாவை முழுமையாக அவிழ்த்து, பாவாடையை சற்றே விலக்கினேன். அவளின் மென்மையான, சற்றுப் பெருத்த பிட்டங்கள் இப்போ முழுமையாக என் கண்களுக்குத் தெரிந்தன. அவளின் உடலில் ஒரு மெல்லிய உள்ளாடை கூட இல்லை. அவள் முழுமையாக நிர்வாணமாக, என் கைகளுக்குக் கிடைத்தாள்.
அவளின் பிட்டங்கள், சற்றுத் தளர்வாக இருந்தாலும், கர்ப்பத்தின் காரணமாக ஒருவித கவர்ச்சியுடன் இருந்தன. என் கைகள், அவளின் பிட்டத்தின் முழு வடிவத்தையும் மெதுவாகத் தேய்த்தன. எண்ணெய் பட்டு, அவளின் தோல் இன்னும் பளபளப்பாகத் தெரிந்தது. நான் என் விரல்களை அவளின் பிட்டத்தின் பிளவின் வழியே, இன்னும் ஆழமாகச் செலுத்தினேன். அவளின் பிறப்புறுப்பின் இதழ்கள், எண்ணெய் பட்டு, இன்னும் பளபளப்பாக, மென்மையாகத் தெரிந்தன.
“ஆஆஆ… அம்மாடி… என்னப்பா பண்றீங்க… ஆஆஆங்…” அவள் இப்போ வெளிப்படையாக முனக ஆரம்பித்தாள். அவளின் உடல், ஒருவித காமப் பிடியில் சிக்கியது போலத் துடித்தது. நான் என் விரல்களால் அவளின் பிறப்புறுப்பின் இதழ்களை மெதுவாகத் தடவினேன். அவளின் இதழ்கள், சற்றே பருத்து, ஈரப்பதமாக இருந்தன. நான் மெதுவாக, என் நடுவிரலால் அவளின் கிளிட்டரிஸை (clitoris) மெதுவாகத் தொட்டேன்.
“ஆஆஆஆ… ஐயையோ… ஆஆஆஆ…” அவள் இப்போ ஒருவித உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் துடித்தாள். அவளின் உடல் முழுவதும் சிலிர்த்தது. அவள் தன் தலையை உயர்த்தினாள். அவளின் கண்களில் ஒருவித போதை. “அம்மா… என்னம்மா பண்றீங்க… ஆஆஆங்… போதும்… ஆஆஆ… இன்னும் கொஞ்சம்…” அவளின் வார்த்தைகள் குழறின.
நான் என் கையை இன்னும் ஆழமாக, அவளின் பிறப்புறுப்பின் உள்ளே செலுத்தினேன். அவளின் யோனி (vagina), எண்ணெய் பட்டு, இன்னும் ஈரப்பதமாக, மென்மையாக இருந்தது. என் விரல்கள் அவளின் உள்ளே சென்றதும், அவள் ஒருவித இன்ப அதிர்ச்சியில் துடித்தாள். “ஆஆஆங்… அம்மாடி… உள்ளே… ஆஆஆ… இன்னும் உள்ளே…”
நான் மெதுவாக, அவளின் பாவாடையை முழுமையாகக் கழற்றினேன். அவள் இப்போ என் முன்னால், குப்புறப் படுத்திருந்தாள். அவளின் கர்ப்பமான வயிறு, சற்றே தூக்கியிருந்தது. அவளின் மெலிந்த உடல், அந்த வயிறுடன் ஒருவித கவர்ச்சியுடன் இருந்தது. நான் அவளின் பிட்டங்களை மெதுவாகத் தடவி, அவளின் பிறப்புறுப்பை என் விரல்களால் இன்னும் அழுத்தமாகத் தூண்டினேன்.
அவள் தன் இடுப்பை மெதுவாக உயர்த்த ஆரம்பித்தாள். என் கைகள் அவளின் இடுப்பை பிடித்துக்கொண்டன. அவளின் மூச்சொலி, இப்போ ஒருவித காட்டுமிராண்டித்தனமாக மாறியது. அவள் தன் தலையை கட்டிலில் அழுத்தி, முனக ஆரம்பித்தாள். “அப்பா… போதும்… ஆஆஆ… தாங்க முடியல… ஆஆஆ… சீக்கிரம்… ஆஆஆங்…”
நான் என் உடைகளை மெதுவாகக் கழற்றினேன். என் சட்டை, பேன்ட் எல்லாம் தரையில் விழுந்தன. அவளின் அருகில், கட்டிலில் அமர்ந்தேன். அவள் இப்போ முழுமையாக என்னை எதிர்பார்த்து, தன் பிட்டத்தை உயர்த்தினாள். அவளின் பிறப்புறுப்பு, எண்ணெய் பட்டு, பளபளப்பாக, என் பார்வைக்கு ஒரு விருந்தாக இருந்தது. நான் மெதுவாக, என் ஆண்குறியை (penis) அவளின் பிறப்புறுப்பின் நுனியில் வைத்தேன்.
“ஆஆஆங்… உள்ளே விடுப்பா… ஆஆஆ… ரொம்ப நாளாச்சு…” என்றாள். அவளின் வார்த்தைகளில் ஒருவித ஏக்கம், ஒருவித அவசரம். நான் மெதுவாக, என் ஆண்குறியை அவளின் பிறப்புறுப்பின் உள்ளே செலுத்தினேன். அவளின் யோனி, எண்ணெய் பட்டு, மிகவும் மென்மையாக, ஆனால் ஒருவித பிடிப்புடன் இருந்தது. அவள் ஒருவித இன்ப அதிர்ச்சியில் துடித்தாள். “ஆஆஆங்… அம்மாடி… அப்படியே உள்ளே போகுது… ஆஆஆங்…”
நான் மெதுவாக, என் இடுப்பை அசைக்க ஆரம்பித்தேன். அவளின் பிறப்புறுப்பு, என் ஆண்குறியை மெதுவாக உள்ளே இழுத்தது. அவளின் உடலில் ஒருவித வெப்பம், ஒருவித ஈரப்பதம். நான் மெதுவாக, அவளின் இடுப்பின் மேல் அழுத்தம் கொடுத்தேன். என் ஆண்குறி முழுமையாக அவளின் உள்ளே சென்றதும், அவள் ஒரு நீண்ட முனகலுடன் துடித்தாள். “ஆஆஆஆங்… அப்பா… அப்படியே இருக்கு… ஆஆஆங்…”
நான் இப்போ வேகத்தை கூட்ட ஆரம்பித்தேன். என் இடுப்பு, அவளின் இடுப்பை மெதுவாகத் தட்டியது. அவளின் பிட்டங்கள், என் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஏற்ப அசைந்தன. அவளின் உடலில் ஒருவித புதிய உத்வேகம். அவள் தன் இடுப்பை மெதுவாக உயர்த்தினாள். என் இடுப்புடன் அவளின் இடுப்பு உரசியது. “ஆஆஆங்… இன்னும் வேகமா… ஆஆஆ… குத்துங்கப்பா… ஆஆஆங்…”
அவளின் வார்த்தைகள் என் காம உணர்வை இன்னும் தூண்டின. நான் இப்போ முழு வேகத்துடன், அவளின் உள்ளே குத்த ஆரம்பித்தேன். என் ஆண்குறி, அவளின் யோனிக்குள் சென்று வர, ஒருவித சத்தம் கேட்டது. “ச்ளக்… ச்ளக்…” அவளின் உடலில் ஒருவித புதிய சக்தி. அவள் தன் பிட்டங்களை மெதுவாக உயர்த்தினாள். நான் இப்போ இன்னும் ஆழமாக, அவளின் உள்ளே குத்த ஆரம்பித்தேன்.
“ஆஆஆஆ… அம்மாடி… ஆஆஆங்… எனக்கு வருதுப்பா… ஆஆஆங்…” அவள் இப்போ உச்சக்கட்ட இன்பத்தில் துடித்தாள். அவளின் உடல் முழுவதும் சிலிர்த்தது. அவள் தன் நகங்களால் கட்டிலைப் பற்றிக்கொண்டாள். நான் இப்போ என் முழு சக்தியுடன், அவளின் உள்ளே குத்தி, என் விந்துவை (semen) அவளின் உள்ளே பாய்ச்சினேன். “ஆஆஆஆஆஆங்… அப்பா… ஆஆஆஆங்…”
நான் அவளின் உள்ளே என் விந்துவை பாய்ச்சியதும், அவள் ஒரு நீண்ட முனகலுடன் துடித்தாள். அவளின் உடல் முழுவதும் சிலிர்த்தது. நான் அவளின் மேல் சாய்ந்து, அவளின் முதுகில் என் தலையை வைத்துக்கொண்டேன். அவளின் உடலில் ஒருவித வெப்பம், ஒருவித அமைதி. அவளின் மூச்சொலி இப்போ மெதுவாக, ஆனால் கனமாக இருந்தது.
சற்று நேரம் கழித்து, நான் மெதுவாக அவளின் மேலிருந்து விலகினேன். அவள் இப்போ தன் உடலை மெதுவாகத் திருப்பினாள். அவளின் முகத்தில் ஒருவித நிம்மதி, ஒருவித திருப்தி. அவளின் கண்கள் ஒருவித போதையுடன் என்னை உற்றுப் பார்த்தன. “ரொம்ப நன்றிப்பா… ரொம்ப நாளாச்சு இந்த மாதிரி ஒரு சுகம் அனுபவிச்சு… ஆஆஆ… உங்களாலதான் இது சாத்தியமாச்சு” என்றாள் மெல்லிய குரலில். நான் அவளின் தலையை மெதுவாகத் தடவினேன். அவளின் உடலில் இருந்த வலி, இப்போ ஒருவித இன்பமாக மாறியிருந்தது. அவளின் நீண்டகால ஏக்கம், இப்போ நிறைவேறியிருந்தது.
**********
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் கர்ப்ப பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலோ எனக்கு மெசேஜ் செய்யவும். சலிப்பை உணரும் கர்ப்பிணி பெண்கள் கூட [email protected] கு செய்தி அனுப்பலாம்…
9161400cookie-checkமருத்துவமனை மாங்காய்
