கார்த்திக் இப்போது குலத்தின் துணைத் தலைவனாக உயர்ந்திருந்தான். மக்கள் அவனை “அறிவு மன்னன்” என்று அழைக்கத் தொடங்கினர். ஆனால் அவன் திருப்தி அடையவில்லை. அவன் இரவு முழுக்க தனியாக அமர்ந்து திட்டங்கள் வரைந்தான். “இங்கு விவசாயம் இல்லை. வேட்டையை மட்டும் நம்பினால் பஞ்சம் வரும். நான் இதை மாற்ற வேண்டும்.”
அவன் முதலில் ஆற்றங்கரையில் சிறிய நீர் தேக்கங்களை உருவாக்கினான். மரங்களை வெட்டி உழவு கருவிகளைத் தயாரித்தான். மக்களுக்கு விதைகளை எப்படி நட வேண்டும், எப்படி பராமரிக்க வேண்டும் என்று பயிற்றுவித்தான். மூன்று மாதங்களில் முதல் அறுவடை வந்தது. உணவு மிகுதியானது. பசி இல்லாத மக்கள் அவனைத் தெய்வமாகப் பார்த்தனர்.
அருண் தலைவன் வயதானதால், கார்த்திக்கை தன் இடத்தில் அமர்த்தினான். “நீயே இனி இந்த குலத்தின் தலைவன். என் கண்கள் உன்னை நம்புகின்றன,” என்றான். கார்த்திக் முழு அதிகாரத்தையும் பெற்றான். ஆனால் அவன் உள்ளத்தில் இன்னும் பெரிய தாகம் இருந்தது. “ஒரு குலம் மட்டும் போதாது. அருகில் உள்ள சிறிய குலங்களை ஒன்றிணைக்க வேண்டும். என் ஹரேம்… என் பெண்கள்… அவர்களும் வருவார்கள்.”
அந்த நேரத்தில் புதிய ஒரு பெண் அவன் வாழ்க்கையில் நுழைந்தாள். அவள் பெயர் காமரூபி. அருகில் இருந்த “புல்லரங்குல”த்தின் தலைவனின் மகள். அவள் தந்தை சமாதானத்துக்கு வந்தபோது அவளையும் அழைத்து வந்திருந்தான். காமரூபி இருபத்து நான்கு வயது. நீண்ட கூந்தல். தேன் நிற உடல். பெரிய, கனமான முலைகள். இடுப்பு மெல்லியது. பின்புறம் அலையலையாக ஆடும். அவள் கண்கள் கார்த்திக்கைப் பார்த்ததும் பளபளத்தன.
“உங்கள் அறிவைப் பற்றி கேள்விப்பட்டேன். என் தந்தை உங்களிடம் சமாதானம் கேட்க வந்திருக்கிறார்,” என்றாள் அவள் மெதுவாக. அவள் குரலில் ஒரு மெல்லிய சிலிர்ப்பு இருந்தது.
கார்த்திக் அவளை உற்றுப் பார்த்தான். அவன் புத்தி வேலை செய்தது. “இவளை என் பக்கம் இழுக்க வேண்டும். ஆனால் அவசரப்படக் கூடாது.” அவன் அவளுக்கு மரியாதை கொடுத்தான். அவளுக்கு சிறப்பான உணவு அளித்தான். அவளுடன் நீண்ட நேரம் பேசினான். அவள் தந்தையிடம், “உங்கள் மகளை இங்கேயே விட்டுச் செல்லுங்கள். அவள் என் அரசவையில் இருந்தால் நல்லது,” என்றான்.
அவள் தந்தை சம்மதித்தான். காமரூபி கார்த்திக்கின் குலத்தில் தங்கினாள். முதலில் அவள் தயங்கினாள். ஆனால் கார்த்திக் அவளுக்கு புதிய உடைகள், நகைகள் கொடுத்தான். அவளுடன் தினமும் உலா வருவான். அவள் மனதை மெதுவாகக் கரைத்தான்.
மலர்விழி இதைப் பார்த்தாள். அவள் பொறாமைப்பட்டாள். ஒரு இரவு அவள் கார்த்திக்கிடம், “அந்தப் பெண் உன் கண்களில் விழுந்திருக்கிறாள். நான் உன் முதல் ராணி. என்னை மறந்து விடாதே,” என்று கெஞ்சினாள்.
கார்த்திக் அவளை அணைத்தான். “நீ என் முதல் பெண். என்றும் எனக்கு உரியவள். ஆனால் என் அதிகாரம் வளர வேண்டும். பல பெண்கள் வருவார்கள். நீ அவர்களை நிர்வகிப்பாய்.”
ஒரு மாதம் கழித்து, காமரூபியின் மனம் முழுமையாகக் கரைந்தது. ஒரு இரவு அவள் தானாகவே கார்த்திக்கின் குடிசைக்கு வந்தாள். “நான் உங்களை விரும்புகிறேன்… என் உடல் உங்களுக்காக தவிக்கிறது,” என்றாள்.
கார்த்திக் அவளை உள்ளே இழுத்தான். மலர்விழியும் அங்கே இருந்தாள். இரு பெண்களும் அவன் முன் நின்றனர்.
“இன்று இருவரும் என்னுடன் இருங்கள்,” என்றான் கார்த்திக்.
மலர்விழி காமரூபியைப் பார்த்து சிரித்தாள். அவர்கள் இருவரும் அவன் உடைகளை களைந்தனர். கார்த்திக்கின் கடினமான சுண்ணி வெளியே நின்றது. காமரூபி அதைப் பார்த்து திகைத்தாள். “இவ்வளவு பெரியதா…”
மலர்விழி முதலில் அவன் சுண்ணியை வாயில் வைத்து உறிஞ்சினாள். காமரூபி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். பிறகு அவளும் சேர்ந்து கொண்டாள். இரு வாய்களும் அவன் சுண்ணியை மாறி மாறி நக்கின. கார்த்திக் முனகினான்.
பிறகு அவன் மலர்விழியை படுக்க வைத்தான். அவளின் புண்டைக்குள் தன் சுண்ணியை ஒரே அடியில் சொருகினான். “ஆஆஆ… என் தலைவனின் சுண்ணி… என் புண்டையை கிழிக்குது…” என்று அலறினாள் மலர்விழி.
காமரூபியை அருகில் இழுத்து அவளின் பெரிய முலைகளை கடுமையாக பிசைந்தான். அவளின் முலைக்காம்புகளை கடித்தான். “ஸ்ஸ்ஸ்… ஆஆ… வலிக்குது… ஆனால் இன்னும் கடி தலைவரே…” என்றாள் காமரூபி.
கார்த்திக் மலர்விழியின் புண்டையில் வேகமாக ஆட்டினான். பிறகு காமரூபியை திருப்பி அவளின் புண்டையில் தன் சுண்ணியை திணித்தான். “ஆஆஆஆ… என் புண்டை முதல் முறையா… உன் பெரிய சுண்ணி என்னை நிறைக்குது…” என்று கத்தினாள் காமரூபி.
அவன் மாறி மாறி இரு பெண்களின் புண்டைகளிலும் தன் சுண்ணியை அடித்தான். அவர்களின் முலைகளை அறைந்து பிடித்தான். வியர்வை மூவரையும் நனைத்தது. “உங்கள் இருவரின் புண்டையும் எனக்கு சொந்தம். நான் உங்களை என் ஹரேத்தின் தொடக்கமாக்குகிறேன்,” என்றான்.
இறுதியில் அவன் உச்சத்தை அடைந்தான். முதலில் மலர்விழியின் புண்டைக்குள், பிறகு காமரூபியின் புண்டைக்குள் தன் வெந்நீர் விந்தை பீறிட்டான். இரு பெண்களும் உடல் வெடித்து அலறினர்.
மூவரும் களைத்து ஒன்றாகப் படுத்திருந்தனர். கார்த்திக் அவர்களை அணைத்தபடி யோசித்தான். “இது இன்னும் தொடக்கம். என் அரசு வளரும். என் ஹரேம் வளரும். என் அறிவு இந்த உலகை என் காலடியில் கொண்டு வரும்.”
[email protected]
10021300cookie-checkகால பயணம்-2
