கதை படித்துவிட்டு பெண்கள் ஆன்ட்டிகள் ஜிமெயில் அல்லது ஜி சாட் செய்யவும். Barathlife123@gmail. Com
“மழையில் தொடங்கிய காதல்”
சென்னை நகரம் எப்போதும் போல வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது. பேருந்துகளின் சத்தம், சாலையில் மின்னும் வண்டி விளக்குகள், மழை வரப்போகும் காற்றின் வாசனை — அந்த மாலைக்கு ஒரு தனி அழகு இருந்தது.
நித்யா, ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் graphic designer ஆக வேலை பார்த்தாள். அமைதியான பெண். அதிகம் பேச மாட்டாள். ஆனால் அவள் மனசு முழுக்க கனவுகள் நிறைந்திருந்தது.
அவளுடைய வாழ்க்கை சாதாரணமாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. காலை வேலை… மாலை வீடு… சில சமயம் புத்தகம்… சில சமயம் இசை…
ஆனால் அவள் வாழ்க்கையில் காதல் என்ற வார்த்தைக்கு இடமே இல்லை.
ஏனென்றால், இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு அவள் ஒருவரை மிகவும் நேசித்திருந்தாள். அந்த காதல் அவளை பாதியில் விட்டுச் சென்றது. அதன் பிறகு யாரிடமும் மனதை திறக்காமல் இருந்தாள்.
அந்த நாள் மாலை, அலுவலக வேலை முடிந்து வெளியே வந்தவுடன் மழை கொட்ட ஆரம்பித்தது.
“அய்யோ…” என்று அவள் சிரித்தபடி ஓடிக் கொண்டு அருகில் இருந்த ஒரு சிறிய coffee shop-க்குள் நுழைந்தாள்.
அங்குதான் முதன்முதலாக அவள் அர்ஜுனை பார்த்தாள்.
அவன் laptop முன் வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். கருப்பு நிற சட்டை, மெதுவான தாடி, கண்களில் ஒரு அமைதி…
நித்யா உள்ளே வந்ததும், அவன் ஒரு நொடி அவளை பார்த்தான்.
அந்த பார்வையில் ஏதோ வித்தியாசம் இருந்தது.
அவள் அருகில் இருந்த seat-ல் அமர்ந்தாள். Coffee order செய்தாள்.
சில நிமிடங்கள் கழித்து, waiter தவறுதலாக coffee-ஐ அர்ஜுனின் மேசையில் சிந்திவிட்டான்.
“Sorry sir!” என்று பதறினான்.
அர்ஜுன் சிரித்தபடி,
“பரவாயில்லை… laptop மேல விழலையே, அதுவே பெரிய விஷயம்,” என்றான்.
அதை பார்த்த நித்யாவிற்கு தன்னாலேயே சிரிப்பு வந்தது.
அவன் அதை கவனித்தான்.
“நீங்க சிரிச்சது நல்லா இருந்துச்சு,” என்றான்.
அவள் கொஞ்சம் வெட்கப்பட்டாள்.
“அப்படியா?”
“ஆம்… இந்த rain mood-க்கு perfect ஆ இருந்துச்சு.”
அந்த ஒரு sentence-ல் உரையாடல் தொடங்கியது.
அடுத்த சில நாட்களில் அவர்கள் அதே coffee shop-ல் அடிக்கடி சந்திக்க ஆரம்பித்தார்கள்.
அர்ஜுன் ஒரு short film editor. Cinema மீது பைத்தியம். அவன் பேசும்போது கண்களில் ஒரு உயிர் இருந்தது.
“ஒருநாள் பெரிய director ஆகணும்,” என்று சொல்வான்.
நித்யா அவனை ரசித்து கேட்பாள்.
“நீங்க கண்டிப்பா ஆகுவீங்க,” என்று ஊக்கப்படுத்துவாள்.
அர்ஜுன் சிரிப்பான்.
“என்னை இவ்வளவு நம்புற ஒருத்தி first time.”
அந்த வார்த்தை நித்யாவின் மனதை மெதுவாக தொடங்கியது.
ஒரு ஞாயிறு மாலை, அர்ஜுன் அவளை மெரினா கடற்கரைக்கு அழைத்தான்.
கடல் அலைகள் சத்தமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தன.
“நித்யா…” என்று அவன் மெதுவாக அழைத்தான்.
“ஹ்ம்?”
“உன்கிட்ட பேசும்போது… எனக்கு எல்லாமே easy ஆ தோணுது.”
அவள் அவனை பார்த்தாள்.
“ஏன்?”
“ஏன்னா… நீ judge பண்ண மாட்ட.”
அந்த பதில் அவளை அமைதியாக்கியது.
அந்த இரவு அவர்கள் மணலில் நீண்ட நேரம் நடந்தார்கள். சிரித்தார்கள். ice cream share பண்ணிக்கொண்டார்கள்.
வீட்டிற்கு கிளம்பும்போது, அர்ஜுன் திடீரென அவளின் கையை பிடித்தான்.
நித்யாவின் இதயம் வேகமாக துடித்தது.
“ஒரு விஷயம் சொல்லலாமா?”
“சொல்லுங்க…”
“நான் உன்னை காதலிக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்…”
அவள் சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தாள்.
மழைத்துளிகள் மெதுவாக விழ ஆரம்பித்தன.
அவள் கண்களில் கண்ணீர் மின்னியது.
“எனக்கு பயமா இருக்கு, அர்ஜுன்…”
“எதுக்கு?”
“மீண்டும் யாரையாவது நம்புறதுக்கு…”
அர்ஜுன் மெதுவாக அவள் கையை இன்னும் உறுதியாக பிடித்தான்.
“நான் உன்னை hurt பண்ண மாட்டேன்.”
அந்த நொடியில் நித்யா அவன் தோளில் சாய்ந்தாள்.
அவளுக்கு நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு பாதுகாப்பான உணர்வு கிடைத்தது.
நாட்கள் சென்றன.
அவர்கள் காதல் இன்னும் ஆழமானது.
Morning calls… midnight chats… surprise gifts… beach walks…
அர்ஜுனின் உலகமே நித்யா ஆனாள்.
ஆனால் வாழ்க்கை எப்போதும் சுலபமாக இருக்காது.
ஒருநாள் அர்ஜுனுக்கு மும்பையில் பெரிய வாய்ப்பு கிடைத்தது. ஒரு திரைப்படத்தில் assistant editor வேலை.
அவன் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாலும், நித்யாவை விட்டு செல்ல வேண்டியது அவனை கஷ்டப்படுத்தியது.
“நான் போகட்டுமா?” என்று கேட்டான்.
நித்யா சிரிக்க முயன்றாள்.
“இது உங்க கனவு தானே… கண்டிப்பா போங்க.”
“அப்போ நம்ம?”
“காதல் distance-ல இருந்தாலும் மாறாது…”
அந்த வார்த்தையை சொல்லும்போது அவள் உள்ளுக்குள் உடைந்துகொண்டிருந்தாள்.
மும்பை சென்ற பிறகு ஆரம்பத்தில் எல்லாம் நன்றாக இருந்தது.
Video calls… messages… காதல்…
ஆனால் மெதுவாக அர்ஜுனின் வேலை அதிகமானது.
Calls குறைந்தது.
Messages late ஆனது.
நித்யா தனிமையாக உணர ஆரம்பித்தாள்.
ஒரு இரவு அவள் call செய்தபோது, அர்ஜுன் மிகவும் tired-ஆக பேசினான்.
“Please நித்யா… எனக்கு கொஞ்சம் space குடு…”
அந்த ஒரு sentence அவளை உடைத்தது.
அடுத்த சில நாட்கள் அவர்கள் பேசவே இல்லை.
ஒரு மாதம் கழித்து, மழை பெய்துக் கொண்டிருந்த இரவு…
நித்யா அதே பழைய coffee shop-க்கு சென்றாள்.
அங்கே அவள் தனியாக அமர்ந்து coffee குடித்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அப்போது கதவு திறந்தது.
அர்ஜுன் உள்ளே வந்தான்.
அவள் அதிர்ச்சியாக எழுந்தாள்.
“அர்ஜுன்?!”
அவன் அவள் அருகில் வந்து நின்றான்.
கண்களில் கண்ணீர்.
“என்னால உன்னை விட்டு இருக்க முடியல…”
நித்யாவின் கண்களும் கலங்கின.
“நீங்க busy ஆ இருந்தீங்க…”
“ஆம்… ஆனா அந்த busy வாழ்க்கையிலேயே எனக்கு missing ஆனது நீ தான்.”
அவன் மெதுவாக அவள் கையை பிடித்தான்.
“என் வாழ்க்கையில நான் வெற்றி அடையலாம்… ஆனால் நீ இல்லாம அது empty.”
நித்யா அழுதபடி சிரித்தாள்.
அந்த coffee shop… அந்த மழை… அந்த காதல்…
மீண்டும் அவர்களை ஒன்றாக சேர்த்தது.
பெண்கள் ஆன்ட்டிகள் கதை கருத்துக்களை சொல்லவும். Barathlife123@gmail. Com ஜி மை ல் அல்லது ஜி சாட் செய்யவும்.
10167700cookie-checkஅழகான காதல் கதை
