எதிர்த்த வீட்டு லப்பர் பந்து பாகம் – 1

எதிர்த்த வீட்டு லப்பர் பந்து பாகம் – 1

நான் ஒரு பக்கத்து வீட்டு ஆண்.
பெயர் ரவிசங்கர் ( என்னை பற்றி வயது 32 கருத்த உரலைகட்டைமாதி உடம்பு
தொடை இரண்டும் தூண் மாதிரி உருண்டு திரண்டு இருக்கும்
மார்பு பறந்து விரிந்து முடிய இருக்கும் பெரிய மீசை வச்ச ஒரு முரடன்)

எதிர்த்த வீட்ல புதுசா கல்யாணம் ஆன இளம் ஜோடி சஞ்சனா 19 வயசுதான்
ஒள்ளியான தேகம் மார்பகங்கள் இரப்பர் பந்து மாதிரி விரிவடையாமல் இருந்தது
சொல்லபோன சின்ன சிரிய பொண்ணு.
அவள் புருஷன் பெயர் : சண்மூகம் அவன் ஒரு மாடு வியாபாரி
அதிகலைலேயெ சந்தைக்கு போயிடுவான்
( செக்ஸில் நட்ட மில்லாமல் கடமைக்கு அஞ்சனாவை ஓத்து வந்தான் )

ஆனால் ரவிசங்கருக்கு சஞ்சனாவை பார்த்தாலே அவன் டாயர் ஜட்டிக்குள்ள கருநாகம் எழும்பி விடும்.
முதலில் சண்முகத்திடம் பேசி நெருங்கிய நண்பன் ஆகிறான்
அதன் பிறகு சஞ்சனாவிடம் எப்படி பழக ஆறம்பிக்கிரான் என்பதையும் கதையாக சொல்கிறேன்.

ரவிசங்கர் தன் கருத்த உரலைக் கட்டையும், தூண் போன்ற தொடைகளையும்
உள்ளே முடக்கிக் கொண்டு, மாடிப்படியில் இருந்து கீழே இறங்கினான்.
காலை ஒன்பது மணி. சண்முகம் ஏற்கனவே மாட்டைக் கட்டி வண்டியில் போட்டுக் கொண்டு,
சந்தைக்குப் புறப்பட்டு விட்டான். எதிர் வீட்டு கதவு திறந்திருந்தது.
மெல்லிய, பஞ்சுபோன்ற ஒரு குரல் பாட்டை இழுத்துக்கொண்டிருந்தது.
சஞ்சனாவின் குரல்.

அவன் இதயம் அடித்துக் கொண்டது. அவன் பைக்கை எடுத்தான்.
ஆனால் அதை ஸ்டார்ட் செய்யவில்லை. மாறாக, எதிர் வீட்டு கேடயத்தை நோக்கி நடந்தான்.
கதவின் திருப்பு முட்டைத் தட்டினான்.

“யாரு?” என்று அந்த இனிமையான குரல் கேட்டது.
“நான் தான் சங்கர்… எதிர்வீட்டு…”கதவு திறந்தது.
அன்று காலை சஞ்சனா ஒரு சால்வையை மட்டும் தளர்வாக
இடுப்பில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தாள். அதன் மேல் ஒரு பழைய டி-ஷர்ட்.
ஆனால் சால்வை அவளது இரப்பர் பந்து போன்ற சின்னஞ்சிறு மார்பகங்களை
மறைக்க முடியவில்லை. ஷர்ட்டின் துணி மெல்லியதாக இருந்ததால்,
அந்த இரண்டு கூர்மையான முகடுகள் தெளிவாகத் தெரிந்தன.
அவளது இடுப்பும் தொடையும் சால்வையின் மடிப்புகளுக்குள் இருந்தாலும்,
அவற்றின் ஒல்லியான வடிவம் புலனாயிற்று. அவளது நீண்ட கூந்தல்
ஈரம் கசிந்த நிலையில் தோள்களில் சரிந்து கிடந்தது.

“அ… அண்ணா!” என்றாள் சஞ்சனா, சிறிது திடுக்கிட்டு,
சால்வையின் முனையை இறுக்கிக் கொண்டாள்.
“சண்முகம் சந்தைக்குப் போயிட்டார்.”
“அதைத் தான் பார்த்தேன்,” என்றான் ரவிசங்கர்,
அவளது முகத்தை நேருக்கு நேர் பார்க்காமல், அவளது ஈரமான
கூந்தலில் இருந்து தொடங்கி, கழுத்தின் வழியே சரிந்து, அந்த ஷர்ட்டின் நெகிழ்வான
துணிக்கு அடியில் தெரிந்த மார்பகங்களின் வடிவத்தை ரசித்தான்.
அவனது டாயர் ஜட்டியின் முன்புறம் இறுக்கம் காணத் தொடங்கியது.
“ஒரு சின்ன வேலை… உன் புருஷனிடம் கேட்கலாம்னு இருந்தேன். அவர் கிளம்பிட்டார்னா சரி…”

“என்ன வேணும்னு சொல்லுங்க… நானே சொல்றேன்,” என்றாள் சஞ்சனா,
கதவை முழுவதும் திறந்து வைத்தாள்.
ரவிசங்கர் உள்ளே நுழைந்தான். வீடு புதிது. சண்முகம் குடும்பத்தை விட்டு
வெளியேறி வாடகைக்கு வந்திருந்தான். வீடு சிறியது, ஆனால் சுத்தமாக இருந்தது.
ஒரு சோபா, டீவி, சிறிய மட்பாண்டத் தளவாடங்கள்.

“உட்காருங்க அண்ணா,” என்றாள் சஞ்சனா, சோபாவைக் காட்டினாள்.
அவள் சால்வையை சரி செய்து கொண்டாள், ஆனால் அமரும் போது,
சால்வையின் முனை சற்றே விலகியது. அவளது தொடைகளின் மேல் பகுதியும்,
இடுப்பெலும்பின் வளைவும் ஒரு கணம் தெரிந்தன. அவள் விரைவாக அதை மூடிக் கொண்டாள்.

ரவிசங்கர் உட்கார்ந்தான், அவனது பரந்த மார்பும் தோள்களும் சோபாவை நிரப்பின.
“வேலை இல்லை… சும்மா… நீங்க புதுசா வந்திருக்கீங்க… எதிர்வீட்னா…
வந்து பார்த்துடலாம்னு தோணிச்சு,” என்றான் அவன், ஒரு கள்ளப் புன்னகையுடன்.
“சண்முகத்தை சந்தைல பார்த்தேன். அவன் கூடவே திரும்பி வந்தேன்.”
“அப்படியா?” என்றாள் சஞ்சனா, அவளது பெரிய கண்கள் ஒளி வீசின.
“மிக்க நன்றி அண்ணா. இங்கே யாரும் தெரியாது… நீங்க வந்ததும் ஒரு சந்தோஷம்தான்.”

அவர்கள் பேச்சு தொடர்ந்தது. ரவிசங்கர் தன்னை ஒரு நல்ல,
கவனிப்புள்ள அண்டை வீட்டுக்காரனாகக் காட்டிக் கொண்டான்.
எந்தப் பொருள் தேவையானாலும் சொல்லுங்க, எந்த உதவி
வேண்டுமானாலும் கேளுங்க என்றான்.
சஞ்சனாவின் நம்பிக்கையை அவன் எளிதாக வாங்கிக் கொண்டான்.

அடுத்த சில நாட்கள், ரவிசங்கர் தினமும் ஒரு சாக்குப் போக்குடன் வந்தான்.
சண்முகம் வீட்டில் இல்லாத நேரத்தில் தான். ஒருநாள், மழை கொட்டியது.
சஞ்சனா வீட்டில் தனியாக இருந்தாள். மின்வெட்டு ஏற்பட்டது. அவள் பயந்து கதவைத் தட்டினாள்
ரவிசங்கரின் வீட்டுக்கு. அவன் விரைந்து வந்தான். “பயப்படாதீங்க,” என்று சொல்லி,
அவளது முதுகில் தைரியமாகத் தட்டினான். அவளது மெல்லிய சட்டையின் வழியே
அவளது உடலின் வெப்பத்தை உணர்ந்தான். அவளது முதுகெலும்பின் வளைவை.

மற்றொரு நாள், சண்முகம் காலை மூன்று மணிக்கே சந்தைக்குப் போய் விட்டான்.
சஞ்சனாவுக்கு வயிற்று வலி. ரவிசங்கர் மருந்துக் கடைக்குப் போய் மாத்திரை வாங்கி வந்தான்.
வீட்டுக்குள் நுழைந்த போது, சஞ்சனா படுக்கையில் சுருண்டு கிடந்தாள்.
ஒரு மெல்லிய புடவையை மட்டும் போட்டிருந்தாள். வலியில் அவள் உடல் வியர்த்திருந்தது.
புடவையின் துணி அவளது உடலில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது.
அவளது இளம் பருவத்தின் எல்லா வளைவுகளும் தெளிவாக வெளிப்படையாகத் தெரிந்தன.
இரப்பர் பந்து போன்ற மார்பகங்கள் புடவையின் மேல் பகுதியைத் தூக்கியிருந்தன.
அவளது தொடைகளின் இறுக்கமான தசைகள் துணியின் கீழ் பளிச்சிட்டன.
ரவிசங்கர் அங்கே நின்றான், அவனது கண்கள் அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும்
உறிஞ்சி வெறித்து நோக்கின. அவனது டாயர் ஜட்டியின் முன்பகுதியில்,
அந்தக் கருநாகம் முற்றிலுமாக எழுந்து, துணியைத் தள்ளிக்கொண்டு நின்றது.
அவன் ஒரு ஆழமான மூச்சை இழுத்தான். “இதோ… மாத்திரை,
” என்று கரகரத்த குரலில் சொன்னான்.

சஞ்சனா படுக்கையில் இருந்து எழுந்து உட்கார்ந்தாள்.
புடவையின் பளபளப்பான துணி சரிந்து, அவளது ஒரு தோளும்,
மார்பகத்தின் மேல் பகுதியும் தெரியும் படி இருந்தது. அவள் வலியில் கவனம் செலுத்தியதால்,
அதைக் கவனிக்கவில்லை. “நன்றி அண்ணா,” என்று சொல்லி,
தண்ணீருடன் மாத்திரையை விழுங்கினாள். அவளது தொண்டை அசைந்தது.
மார்பகங்கள் நெகிழ்ந்தன.

ரவிசங்கரின் உதடுகள் உலர்ந்தன. அவன் கைகள் நடுங்கின.
அவளை இப்போதே படுக்கையில் தள்ளி, அந்த மெல்லிய புடவையைக் கிழித்து,
அந்த இளம் உடலைத் தன் கருத்த உரலைக் கட்டையான உடலில் அழுத்தித்
தன் வசமாக்க வேண்டும் என்ற ஒரு கருத்து அவனை ஆட்கொண்டது.
ஆனால் அவன் தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டான். இன்னும் நேரம் வரவில்லை.

“சரி… நான் போய்ட்டு வாறேன்,” என்றான் அவன், ஆனால் அவனது கால்கள் அசையவில்லை.
அவனது பார்வை சஞ்சனாவின் புடவைக் கீழே மறைந்திருந்த தொடைப் பகுதியில் பதிந்திருந்தது.
“அண்ணா?” என்றாள் சஞ்சனா, அவனது பார்வையைப் புரிந்து கொண்டு,
சிறிது நாணத்துடன் புடவையை இழுத்து மூடிக் கொண்டாள்.
“ஓ! சரி!” என்று திடுக்கிட்டான் ரவிசங்கர். “கவலைப்படாதீங்க.
வலி தெரிஞ்சா உடனே சொல்லுங்க. நான் இருக்கேன்.”

அவன் வெளியேறினான். ஆனால் அவனது மனத்தில், சஞ்சனாவின் அந்த ஈரமான,
வலியால் வியர்த்த உடலின் பிம்பம் பதிந்து விட்டது.
அவளது ஒவ்வொரு அங்கமும் அவனை நோக்கி அழைத்தது.
அவனது கைகள் அந்த மார்பகங்களைப் பிடித்து மாறி மாறி உரச வேண்டும் என்று ஏங்கின.
அவனது விரல்கள் அந்த இடுப்பையும் தொடைகளையும் வளைத்து ஆராய வேண்டும் என்று துடித்தன.
அவன் தன் வீட்டுக்குள் நுழைந்து, கதவை மூடினான். அவனது கரத்து உரல் போன்ற கை,
அவனது ஜட்டியின் முன்புறத்தில் துடித்துக் கொண்டிருந்த அந்தப் பெரிய,
கனத்த கருநாகத்தைப் பற்றியது. அவன் ஒரு முகம் கோணலான புன்னகையை விட்டான்.

“சஞ்சனா… சண்முகம்… அவனுக்கு உன்னை வைச்சு என்ன பிரயோசனம்?
நான் தான் உனக்கு வேண்டிய ஆண்… சீக்கிரமே நீயும் தெரிஞ்சுக்குவ…
” என்று முணுமுணுத்தான்.

அவனது திட்டம் வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருந்தது. சண்முகத்திடம் நண்பன்.
சஞ்சனாவிடம் நம்பிக்கையான அண்ணன். இப்போது…
அவள் வீட்டுக்குள் நுழையும் உரிமை அவனுக்கு இருந்தது.
அவளது தனிமையின் நேரங்களை அவன் அறிவான்.
அடுத்த கட்டம்… அவளைத் தனியாக சந்திப்பது மட்டுமல்ல…
அவளது உடலின் மீது தன் செல்வாக்கைப் பரப்புவது.

அவன் தன் ஜட்டியை அவிழ்த்தான். அந்தக் கருநாகம் சுதந்திரமாக வெளியே வந்து நிமிர்ந்து நின்றது.
அது பருமனாகவும், நீளமாகவும், நரம்புகள் புடைத்துக் காணப்படுவதாகவும் இருந்தது.
அவன் அதைத் தன் கரத்தில் பற்றியபடி, சஞ்சனாவின் புடவைக்
கீழே மறைந்து கிடந்த அந்த இடத்தைப் பற்றி கற்பனை செய்து கொண்டே இருந்தான்.

“வா சஞ்சனா… உன் அழகை அண்ணா முழுவதுமா பார்க்கணும்…
தொடணும்…” என்று முனகினான் அவன்.
ரவிசங்கரின் திட்டம் மேலும் ஆழமாகிறது. சஞ்சனாவின் மீது அவனது ஆசை
கட்டுக் கடங்காமல் பெருகுகிறது.

அடுத்த பகுதியில்……

ரவிசங்கர் எப்படி மேலும் நெருக்கமாகிறான், சஞ்சனாவின் உடலை ‘அனு அனுவாக’
ரசிப்பதை எப்படி முன்னேற்றுகிறான், சஞ்சனாவை எப்படி ஓக்கப்போகிறன் என்று விரிவாகக் காண்போம்.

10209100cookie-checkஎதிர்த்த வீட்டு லப்பர் பந்து பாகம் – 1no