உங்கள் நேரம் மற்றும் மதிப்புமிக்க கருத்துக்களுக்கு மிக்க நன்றி, எனது ஊக்கத்திற்கு உங்களிடமிருந்து மேலும் கருத்துகளை எதிர்பார்க்கிறேன்.
இந்த கதை உங்களுக்கு பிடித்திருந்தாலோ அல்லது உங்கள் பாலியல் அனுபவத்தைப் பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினாலும் ஜிமெயில் ஐடி – kinghari395@gmail.com கு மெசேஜ் செய்யுங்கள்.
நான் பெங்களூரில் வேலை செய்கிறேன், ஆர்வமுள்ள பெண்கள் எனக்கு செய்தி அனுப்பலாம்.
என் கதைகளுக்கு நிறைய பேர் விமர்சனம் போடுறாங்க.. உங்க எல்லாரிடமிருந்தும் விமர்சனம் வந்ததில் ரொம்ப சந்தோஷம். ஆனால் ஒரு வேண்டுகோள், தயவு செஞ்சு பெண்களோட தொடர்பு விவரங்களைக் கேட்காதீங்க. நான் அதைப் பகிர்ந்து கொள்ள மாட்டேன். அவர்கள் என்னை நம்பி மெசேஜ் பண்ணுவாங்க. அந்த நம்பிக்கையை என்னால் உடைக்க முடியாது. அதனால பெண்களோட தொடர்பைக் கேட்டு மெசேஜ் பண்ணாதீங்க.
வாருங்கள்.. கதைக்குள் செல்லாம்…
***************
காரின் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தேன். பச்சை நிறம் எங்கும் படர்ந்திருந்தது. வயல்கள், தென்னந்தோப்புகள், சிறு குன்றுகள். என் நண்பன் கார்த்திக்கின் கிராமம் வந்து விட்டோம். கல்லூரி இறுதி ஆண்டு பரீட்சைகள் முடிந்ததும், ஒரு மாதம் ஓய்வெடுக்க இங்கே வர முடிவு செய்தேன். கார்த்திக் எப்போதும், “வா டா, எங்க கிராமத்துக்கு. தங்கச்சியும் இருக்கா. சும்மா இருப்போம்” என்று அழைப்பு விடுத்துக் கொண்டிருந்தான். இப்போது நான் வந்து விட்டேன்.
கார் ஒரு சிறிய வீட்டின் முன் நின்றது. வீடு வெள்ளை சிமெண்ட், சிவப்பு ஓடு. முன் வாசலில் ஒரு பெரிய மாம்பழ மரம். அதன் கீழே ஒரு பெண் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவள்தான் கார்த்திக்கின் தங்கை, வைஷ்ணவி. அவளை நான் முன்பு சில முறை பார்த்திருக்கிறேன், ஆனால் இவ்வளவு நெருக்கமாக அல்ல. இப்போது அவள் ஒரு எளிய சல்வார் கமீஸ் அணிந்திருந்தாள். கமீஸ் கொஞ்சம் லூஸாக இருந்தாலும், அவளது ஒல்லியான, அத்லெடிக் உடல் கட்டு தெரிந்தது. கால் சல்வார் இறுக்கமாக இருந்தது, தொடை வரை. அவளது கூந்தல் நீளமாக பின்னப்பட்டு, ஒரு பக்கமாக விடப்பட்டிருந்தது. முகம் மிகவும் இளமையாக, கூர்மையான முக்கிய கோடுகளுடன். கண்கள் பெரியவை, ஆர்வத்துடன் பார்ப்பது.
“அண்ணா!” என்று கத்தினாள் வைஷ்ணவி, கார்த்திக்கைப் பார்த்து. பிறகு என்னைப் பார்த்து ஒரு குறுகிய புன்னகை. “ஹரி அண்ணா, வாங்க.”
“வாஷ்ணு, எப்படி இருக்கே?” என்றேன் நான், பையை எடுத்துக் கொண்டு.
“நல்லா தான்,” என்றாள் அவள், கண்களை தரையில் பதித்தவாறு. ஆனால் அவள் குரலில் ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. நான் உள்ளே நுழைந்தபோது, அவள் என் பையைப் பிடிக்க முயன்றாள். “நான் எடுத்துக் கறேன்.”
“வேண்டாம் வைஷ்ணவி, கனமா இருக்கு.”
“இல்ல, இல்ல,,” என்று பிடுங்கிக் கொண்டாள். அவளது விரல்கள் என் கையில் தட்டின. ஒரு மின்னல் வேகமான தொடு. அவள் பையை எடுத்துக் கொண்டு உள்ளே போனாள்.
கார்த்திக் சிரித்தான். “என் தங்கை ரொம்ப ஷை கரேக்டர். உன்கிட்ட கொஞ்சம் ஷை ஆகி இருப்பா. ஆனா ஒரு ரெண்டு நாள்ல சரி ஆயிடுவா.”
அறை எனக்கு தனியாக கொடுக்கப்பட்டது. சிறியதாக இருந்தாலும், சுத்தமாக இருந்தது. படுக்கை, ஒரு மேஜை, ஒரு விசிறி. வைஷ்ணவி என் பையை அறையில் வைத்துவிட்டு, “எதாவது வேணுமா?” என்று கேட்டாள்.
“இல்ல, நல்லா இருக்கு. நன்றி.”
அவள் ஒரு கணம் நின்று பார்த்தாள், பிறகு விரைவாக வெளியேறினாள்.
முதல் நாள் முழுவதும், அவள் என்னைச் சுற்றி ஒரு கண்ணாக இருப்பது போல் இருந்தது. காபி கொண்டு வருவாள், ஆனால் அதிக சர்க்கரை போட்டிருப்பாள். “நீங்க இஷ்டப்படுவிங்கன்னு அண்ணா சொன்னாரு,” என்று சொல்லுவாள். சாப்பாட்டு நேரத்தில், என் பக்கத்தில் உட்கார முயற்சிப்பாள். அவளது அம்மா, ஒரு அன்பான முதியவள், “வைஷ்ணவி இவரை ரொம்ப கவனிக்கிறா போல இருக்கு” என்று சிரித்துக் கொள்வாள்.
அன்று இரவு, நான் வெளியே தாழ்வாரத்தில் உட்கார்ந்து மொபைலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கார்த்திக் உள்ளே டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். வைஷ்ணவி வந்தாள், என் அருகில் நின்றாள்.
“என்ன பார்க்கிறீங்க?” என்றாள்.
“ஒண்ணுமில்லை. ஜஸ்ட் ஃபோன்.”
“உங்க குரல்…” என்று திடீரென்று சொல்லி நிறுத்தினாள்.
“என் குரலா?”
“இல்ல… அது… நீங்க எப்போவோ அண்ணாவோட பேசின குரல் கேட்டிருக்கேன். போன் ல. மிகவும்… நன்றாக இருந்தது.” அவள் முகம் சிவந்தது. “சரி, நான் போகிறேன்,” என்று சொல்லி ஓடினாள்.
அது முதல் சமிக்ஞை. அவள் என் குரலைக் கேட்டு ஏதோ ஒரு உணர்வை வளர்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.
மறுநாள் காலை, கிராமத்து ஊர்வலம் ஒன்று இருந்தது. நானும் கார்த்திகும் போனோம். சில சிறுவர் சிறுமிகள் நடனம் ஆடிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களில் ஒருத்தி, சுமார் இருபது வயது, என்னைப் பார்த்து பெரிய புன்னகை செய்தாள். நான் அவளுக்கு பதிலாக சிரித்தேன். அவள் வந்து பேசினாள். நாமும் சிரித்து பேசினோம்.
திரும்பி வீட்டுக்கு வந்தபோது, வைஷ்ணவி வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளது முகம் கடுமையாக இருந்தது.
“எங்கே இவ்வளவு நேரம்?” என்று கேட்டாள், குரலில் கோபம் தொனித்தது.
“ஊர்வலம் பார்த்தோமே,” என்றேன் நான்.
“அந்த ரேணுகாவோட பேசிகிட்டு இருந்திங்களே. அவளுக்கு என்ன வேணும் உங்களுக்கு?” என்று கேட்டாள்.
கார்த்திக் சிரித்தான். “ஏய், ரேணுகா என் சொந்தம். அவளோட பேசலாம்டா.”
“அண்ணா நீங்க வாயை மூடிக்கோ. நான் ஹரி அண்ணாவிடம் கேட்கிறேன்,” என்று சொல்லி என்னை நேராகப் பார்த்தாள். “அவள் உங்களைத் தொடவிடப்படாது.”
நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். “வைஷ்ணவி, நான் அவளைத் தொடலையே.”
“அவள் உங்களைத் தொடலாம். நீங்க சிரிச்சிங்க. நீங்க… நீங்க என் அண்ணாவின் நண்பர். நீங்க ஜாக்கிரதையா இருங்க.” இதைச் சொல்லி அவள் உள்ளே போய்விட்டாள்.
கார்த்திக் தலையை சொறிந்து கொண்டான். “சொல்றேன் பாரு, கொஞ்சம் போஸெசிவ். உன்னை என் சொத்து மாதிரி பார்க்கிறா.”
அன்று மதியம், சாப்பாட்டு மேஜையில் வைஷ்ணவி என்னுடன் பேசவில்லை. ஆனால் என் தட்டில் சாதத்தை அள்ளும் போது, கூடுதலாக அள்ளினாள். என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து, ரசத்தை நகர்த்தினாள். “இதுல காய்கறி ரொம்ப. நீங்க சாப்பிடணும்,” என்றாள், முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு.
“நீ ஏன் இப்படி கவனிக்கிறே?” என்று கேட்டேன் நான் மெதுவாக.
அவள் திடுக்கிட்டாள். “நான்… நான் கவனிக்கல. நீங்க எங்க வீட்ல தங்கியிருக்கீங்க. நல்லா சாப்பிடணும்.”
அன்று இரவு, நான் குளிக்கச் சென்றேன். குளியலறை வெளியே, கொல்லைப்புறம். நான் துண்டைக் கட்டிக் கொண்டு போனேன். குளித்து முடித்து, துண்டை மாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது, ஒரு சத்தம் கேட்டது. திரும்பிப் பார்த்தேன். வைஷ்ணவி ஒரு வாளியுடன் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவள் கண்கள் என்னுடைய உடலில் ஓடின. என் மார்பு, வயிறு, கீழே… நான் விரைவாக துண்டைச் சுற்றிக் கொண்டேன்.
“ஓ… ஓ… மன்னிக்கணும். நான் தண்ணி எடுக்க வந்தேன். நீங்க இங்கே இருக்கீங்கன்னு தெரியல,” என்று அவள் திக்கித் திணறினாள். ஆனால் அவள் கண்கள் விலகவில்லை.
“பரவாயில்லை,” என்றேன் நான், சிரித்துக் கொண்டே. “நான் முடிச்சிட்டேன்.”
அவள் தண்ணீர் எடுத்துக் கொண்டு போனாள், ஆனால் போகும் போது மீண்டும் ஒரு முறை பார்த்தாள்.
அந்த பார்வையில் ஆசை இருந்தது. தெளிவாக.
ஒரு வாரம் கடந்தது. வைஷ்ணவியின் போஸெசிவ் நடவடிக்கைகள் அதிகரித்தன. நான் என் ஃபோனில் யாருடனாவது பேசினால், அவள் கேட்பாள், “யாரு?” நான் கார்த்திக்குடன் வெளியே போனால், “எப்போ வருவிங்க?” என்று கேட்பாள். ஆனால் அதே நேரம், அவளது அக்கறை அதிகமாக இருந்தது. என் துணிகளை தானே கழுவி உலர்த்துவாள். என் அறையை தினமும் சுத்தம் செய்வாள். என் படுக்கையில் ஒரு பூவை வைப்பாள்.
ஒரு நாள் மாலை, கார்த்திக் அயலூருக்குப் போயிருந்தான். வீட்டில் அவள் அம்மாவும் கூட வீட்டை விட்டு வெளியே போயிருந்தார்கள். நான் மாம்பழ மரத்தடியில் உட்கார்ந்து ஒரு புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தேன். வைஷ்ணவி வந்தாள். அவள் ஒரு வெள்ளை சல்வார் கமீஸ் அணிந்திருந்தாள். இன்று அது கொஞ்சம் டைட்டாக இருந்தது. அவளது ஒல்லியான உடல் வளைவுகள் தெரிந்தன. அவள் என் எதிரே உட்கார்ந்தாள்.
“என்ன படிக்கிறீங்க?” என்றாள்.
“ஒரு நாவல்.”
“நீங்க ரொம்ப புத்திசாலி.”
நான் சிரித்தேன். “இல்ல வைஷ்ணவி. நான் சாதாரணமானவன்.”
“இல்ல,” என்றாள் அவள் உறுதியாக. “நீங்க சாதாரணமானவர் இல்லை. நான்… நான் உங்களை நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கேன். அண்ணா உங்களைப் பற்றி பேசும்போது, உங்கள் குரல்… அது என் மனசிலேயே ஒலிச்சிக்கிட்டே இருக்கும்.”
நான் புத்தகத்தை மூடினேன். “என் குரலா? அது ஒரு சாதாரண குரல் தான்.”
“இல்ல!” என்று சொல்லி, அவள் எழுந்து நின்றாள். அவள் முகம் சிவந்து, கண்களில் நீர் மின்னியது. “அது சாதாரணமான குரல் இல்லை. அது… அது என்னை பைத்தியம் பிடிச்சது மாதிரி ஆக்கிட்டு. நான் 18 வயசில இருந்து உங்க குரலை கேட்டிருக்கேன். அண்ணா கல்லூரிக்கு வந்து உங்களோடு ரூம்மேட் ஆகி இருந்தப்ப, நீங்க பேசினதை கேட்டிருக்கேன். பிறகு நீங்க வீட்டுக்கு வந்தப்ப, உங்களை பார்த்திருக்கேன். நீங்க உயரமா, அத்லெடிகா, அழகா இருப்பீங்கன்னு நெனைக்கல. ஆனா நீங்க… நீங்க அதுக்கும் மேலே.”
அவள் தன் மனதை திறந்து கொண்டிருந்தாள். இது தான் சமயம்.
நான் மெதுவாக எழுந்து நின்றேன். “வைஷ்ணவி, நீ சொல்வது உண்மையா? 18 வயசு முதல்?”
“ஆமா,” என்றாள் அவள், கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டே. “எனக்கு தெரியும் இது முட்டாள் தனமானது. நீங்க என்னை ஒரு சிறு பிள்ளையா நெனைப்பிங்க. ஆனா நான் இப்போ இரண்டாம் ஆண்டு கல்லூரி. நான் பெரியவள். என் உணர்வுகள் பெரியவை.”
நான் அவளுக்கு அருகில் சென்றேன். “நான் உன்னை சிறு பிள்ளையா நினைக்கல. நீ ஒரு அழகான பெண்.”
அவள் தலையை உயர்த்தி என்னைப் பார்த்தாள். அவள் உதடுகள் துடித்தன. “உண்மையா?”
“உண்மை தான்,” என்றேன் நான், என் கையை எடுத்து அவளது கன்னத்தை தொட்டேன். அவள் கண்களை மூடினாள், அந்த தொடுகையில் மூழ்கினாள்.
“ஹரி அண்ணா,” என்று முணுமுணுத்தாள்.
“இனிமேல் அண்ணா என்று சொல்லாதே. ஹரி என்று சொல்.”
“ஹரி,” என்றாள் அவள், அந்த பெயர் அவள் உதடுகளில் இனிப்பாக ஒலித்தது.
நான் என் முகத்தை அவளுக்கு அருகில் கொண்டு சென்றேன். அவளது சுவாசம் வேகமாக இருந்தது. “நீ என்னை விரும்புகிறாயா, வைஷ்ணவி?”
“ஆமா,” என்றாள் அவள், கண்களைத் திறக்காமல். “நான் உங்களை விரும்புகிறேன். என் வாழ்நாள் முழுவதும்.”
அவளது உதடுகள் மேல் என் உதடுகளை வைத்தேன். முதல் முத்தம். அது மென்மையாக, கூச்சமாக இருந்தது. அவள் திடுக்கிட்டாள், பிறகு மெதுவாக பதிலளித்தாள். அவளது உதடுகள் தேனைப் போல் இனிமையாக இருந்தன. நான் என் கையை அவளது பின்புறத்தில் வைத்து, அவளை என்னிடம் இழுத்தேன். அவளது உடல் என்னுடன் மோதியது. ஒல்லியான, ஆனால் வலுவான. அவள் என் மார்பில் கைகளை வைத்தாள்.
நாங்கள் நீண்ட நேரம் முத்தம் கொடுத்தோம். அவள் மெதுவாக தன் கைகளை என் கழுத்தைச் சுற்றி வளைத்தாள். அவள் முணுமுணுத்தாள், “இது நிஜமா? நான் கனவு காண்கிறேனா?”
“இல்ல, இது நிஜம்,” என்றேன் நான், அவளது கழுத்தில் முத்தங்களைப் போட்டுக் கொண்டே. அவள் தலையை பின்னால் சாய்த்தாள், ஒரு மென்மையான பெருமூச்சு விட்டாள்.
அவளது கமீஸின் முதல் பொத்தானை அவிழ்த்தேன். அவள் என் கையைப் பிடித்தாள். “இல்ல… வீட்டுக்குள்ள இருக்கோம்.”
“யாரும் இல்ல,” என்றேன் நான், அவளது கையை மெதுவாக அகற்றி. “நாம் தனியாக இருக்கிறோம்.”
நான் முதல் பொத்தானை அவிழ்த்தேன், பிறகு இரண்டாவது. அவளது மார்பகம் வெளியே தெரிந்தது. ஒரு வெள்ளை நிற பிரா. அதன் கீழ், அவளது சிறிய, உருண்டை முலைகள் தெரிந்தன. நான் என் கையை அதன் மேல் வைத்தேன். அவள் ஒரு சிறிய கூக்குரல் போடடாள்.
“ஹரி…”
“பயப்படாதே,” என்றேன் நான், பிராவை விலக்கி, அவளது முலையை வெளியே எடுத்தேன். இளஞ்சிவப்பு, கடினமான முலைக்காம்பு. நான் என் பெருவிரலை அதன் மேல் வைத்து உருட்டினேன். அவள் நடுங்கினாள்.
“இது… இது என் முதல் முறை. யாரும் தொடல.”
“நான் அறிவேன்,” என்றேன் நான், அவளை மீண்டும் முத்தம் கொடுத்து, அவளது பயத்தை உருக்கினேன். நான் அவளது முலையை என் வாயில் எடுத்து சப்ப ஆரம்பித்தேன். அவள் ஒரு உயர்ந்த குரலில் கத்தினாள். “ஓ! அது… அது வித்தியாசமா இருக்கு.”
நான் நக்கிக் கொண்டே இருந்தேன், என் நாக்கை முலைக்காம்பில் சுற்றி விளையாடினேன். அவள் என் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு, மெதுவாக என் கூந்தலில் விரல்களை ஊடுருவி விட்டாள். “அய்யோ… இது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது.”
கொஞ்சம் நேரம் அப்படியே இருந்தோம். பிறகு நான் நின்றேன். “வா, உள்ளே போவோம்.”
“எனக்கு பயம்,” என்றாள் அவள், ஆனால் அவள் கண்களில் ஆசை பொங்கியது.
“நான் உன்னுடன் இருக்கிறேன்,” என்று கூறி, அவளது கையைப் பிடித்து, என் அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றேன்.
அறைக்குள் நுழைந்ததும், நான் கதவை பின்புறம் தாழிட்டேன். வைஷ்ணவி அறையின் நடுவில் நின்றாள், கைகளை மார்பில் கட்டிக் கொண்டு. அவள் கண்கள் அகலமாக திறந்திருந்தன.
“இது… இது சரிதானா?” என்றாள் அவள்.
“நீ விரும்புகிறாயா?” என்று கேட்டேன் நான்.
“ஆமா,” என்றாள் அவள் உறுதியாக. “நான் விரும்புகிறேன். ஆனால்… நான் ஒரு கன்னி. எனக்கு எதுவும் தெரியாது.”
நான் அவளிடம் நடந்தேன், அவளது கன்னத்தில் கை வைத்தேன். “நான் கவனித்துக் கொள்கிறேன். நீ ஆறுதலாக இரு.”
நான் மீண்டும் அவளை முத்தமிட்டேன், இந்த முறை மேலும் ஆழமாக. என் நாக்கு அவளது உதடுகளுக்கிடையே நுழைந்து, அவளது வாயை ஆராய்ந்தது. அவள் ஆச்சரியத்துடன் ஒலித்தாள், பிறகு மெதுவாக பதிலளிக்க முயன்றாள். அவளது நாக்கு என்னுடன் நடனமாடியது.
நான் அவளது கமீஸின் மீதமுள்ள பொத்தான்களை அவிழ்த்தேன். அவள் கமீஸை அகற்ற அனுமதித்தாள். அது தரையில் விழுந்தது. அவள் வெள்ளை பிராவுடன் நின்றாள். அவளது வயிறு பிளாட், ஒரு குறைந்த சிவப்பு நிறம். அவளது தொடைகள் ஒல்லியாக இருந்தன, ஆனால் விளையாட்டு வீராங்கனையின் வலிமையுடன்.
நான் என் சட்டையை எடுத்து எறிந்தேன். அவள் என் மார்பைப் பார்த்தாள், கண்கள் விரிந்தன. “நீங்க… நீங்க ரொம்ப அழகாக இருக்கிறீர்கள்.”
நான் அவளது பிராவை அவிழ்த்தேன். அது கீழே விழுந்தது. அவளது முலைகள் வெளியே வந்தன. அவை சிறியவை, ஆனால் பரிபூரணமான உருண்டை வடிவம். முலைக்காம்புகள் இளஞ்சிவப்பு, கடினமாக, எழுச்சியுடன் இருந்தன. நான் அவற்றை வணங்கினேன், ஒவ்வொன்றாக சப்பிக் கொண்டேன். அவள் தலையை பின்னால் சாய்த்து, கண்களை மூடி, மென்மையான முணுமுணுப்புகளை வெளியிட்டாள்.
“ஹரி… அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது… நான் உணர முடியவில்லை.”
நான் என் கைகளை அவளது சல்வார் மீது வைத்தேன். அதன் கட்டை அவிழ்த்தேன். சல்வார் கீழே சரிந்தது. அவள் ஒரு வெள்ளை நிற பேண்டி அணிந்திருந்தாள். அது ஈரமாக இருந்தது. அவளது கன்னிப் பெண்குறியிலிருந்து ஈரப்பதம் கசிந்து கொண்டிருந்தது.
“ஓ, இல்ல!” என்று சொல்லி, அவள் கைகளால் தனது கீழ்ப்பகுதியை மறைக்க முயன்றாள்.
“பார்க்க விடு,” என்றேன் நான் மெதுவாக, அவளது கைகளை விலக்கி. “நீ அழகாக இருக்கிறாய்.”
அவள் பேண்டியைக் கீழே இழுக்க அனுமதித்தாள். இப்போது அவள் முழுவதும் நிர்வாணமாக இருந்தாள். அவளது கன்னிப் பெண்குறி சிறிய, இறுக்கமாக மூடப்பட்டிருந்தது. சில மெல்லிய கருமுடிகள். அவள் கால்களை ஒன்றாக இறுக்கிக் கொண்டாள்.
“தயவு செய்து… நான் வெட்கப்படுகிறேன்.”
நான் என் பேண்டியையும் கழற்றினேன். என் சுண்ணி ஏற்கனவே முழு உறுதியாக இருந்தது. அது பெரியதாக, நீளமாக, தடிமனாக இருந்தது. வைஷ்ணவி அதைப் பார்த்தாள், அவள் வாய் திறந்து கொண்டது.
“அய்யோ… அது… அது மிகவும் பெரியது. அது என்னுள் போகுமா?”
“ஆமாம்,” என்றேன் நான், அவளை படுக்கை அருகே அழைத்துச் சென்று. “நான் மெதுவாக செய்கிறேன். ஆரம்பித்தால், வலி இருக்கும். ஆனால் அதற்குப் பிறகு மகிழ்ச்சி இருக்கும்.”
நாங்கள் படுக்கையில் படுத்தோம். நான் அவள் மேல் இருந்தேன், என் உடல் அவளுடைய மெல்லிய உடலுக்கு மேல். அவள் என் கழுத்தைக் கட்டிப் பிடித்தாள்.
“என்னை பாசம் செய், ஹரி. நான் உன்னை நம்புகிறேன்.”
நான் அவளை முத்தமிட்டேன், என் கை அவளது தொடை வழியாக நகர்ந்து, அவளது பெண்குறியை அடைந்தது. அது ஈரமாக, சூடாக இருந்தது. நான் என் விரலை அதன் வழியாக நகர்த்தினேன், அவளது உதடுகளை விரித்தேன். அவள் நடுங்கினாள்.
“அது என்ன?” என்று கேட்டாள்.
“நீ தயாராகிறாய்,” என்றேன் நான். நான் என் விரலை மெதுவாக உள்ளே நுழைத்தேன். இறுக்கமான, வெப்பமான. அவள் ஒரு கூச்சலிட்டாள்.
“வலிக்கிறது!”
“பயப்படாதே, மெதுவாக,” என்றேன் நான், என் விரலை நகர்த்தினேன். அவள் சுவாசம் வேகமாகியது. கொஞ்சம் நேரம் கழித்து, நான் இரண்டாவது விரலை சேர்த்தேன். அவள் தனது கால்களை அகற்றினாள். அவள் பெண்குறி நீரை சுரக்க ஆரம்பித்தது.
“ஹரி… எனக்கு ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு… நான்… நான் ஏதோ செய்ய வேண்டும் போல் உணர்கிறேன்.”
நான் என் விரல்களை நகர்த்தினேன், அவளது க்ளோரஸை அழுத்தினேன். அவள் உடல் துடித்தது. “அய்யோ! அது என்ன?” என்று கத்தினாள்.
“அது உன் இன்ப புள்ளி,” என்றேன் நான். நான் தொடர்ந்து உரசினேன். அவள் படுக்கையில் துடித்தாள், அவளது கால்கள் காற்றில் குத்தின. “ஹரி! ஹரி! நான் போகிறேன்! நான் வீழ்ச்சியடைகிறேன்!”
அவளது உடல் விறைத்தது, பிறகு ஒரு வெடிப்பு போன்ற சிலிர்ப்பில் விம்மியது. அவள் ஒரு நீண்ட, உயர் கூக்குரல் எழுப்பினாள், அவளது பெண்குறி என் விரல்களை இறுக்கிக் கொண்டது. அவள் ஆர்காசம்.
அவள் மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு படுத்திருந்தாள், கண்கள் மூடியவாறு. “இது… இது என்ன? நான் இறந்து போனேனா?”
நான் சிரித்தேன். “இல்லை. நீ இன்ப அனுபவத்தை அடைந்தாய்.”
அவள் கண்களைத் திறந்தாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் இருந்தது. “அது ஆச்சரியமாக இருந்தது. நன்றி.”
“இது முடியவில்லை,” என்றேன் நான். “இப்போது உண்மையான விஷயம் தொடங்குகிறது.”
நான் என் சுண்ணியை அவளது பெண்குறியின் நுழைவாயில் அழுத்தினேன். அது ஈரமாக இருந்தது, ஆனால் இன்னும் இறுக்கமாக இருந்தது. அவள் பயந்து பார்த்தாள்.
“மெதுவாக,” என்றாள் அவள்.
“மெதுவாக தான்,” என்றேன் நான். நான் என் இடுப்பை முன்னே தள்ளினேன். என் சுண்ணியின் முனை அவளது உதடுகளை விரித்து, உள்ளே நுழைந்தது. ஒரு இறுக்கமான, வெப்பமான சுற்றுப்புறம் என்னை சூழ்ந்தது.
வைஷ்ணவி கத்தினாள். “அய்யோ! வலி! நிறுத்து!”
நான் நிறுத்தினேன். “சரி, சரி. மூச்சை விடு.”
அவள் மூச்சை விட்டாள், கண்களை இறுக்கி மூடிக்கொண்டாள். நான் மீண்டும் முன்னே நகர்ந்தேன். இன்னும் கொஞ்சம் உள்ளே. அவள் பெண்குறி இறுக்கமாக என் சுண்ணியை கட்டிப்பிடித்தது. நான் அவளது கன்னிச்சவ்வை உடைக்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்தேன்.
“ஒரு கடி வலி இருக்கும்,” என்றேன் நான். “பிறகு சரியாகிவிடும்.”
அவள் தலையை அசைத்தாள். நான் என் இடுப்பை வலுக்கட்டாயமாக முன்னே தள்ளினேன்.
அவள் கத்தினாள். “ஐயோ!” கண்ணீர் அவள் கன்னங்களில் ஊற்றெடுத்தது. நான் உள்ளே நின்றேன், முழுவதுமாக. அவளது கன்னித்தன்மை இப்போது என்னுடையது.
நான் மெதுவாக சுவாசிக்க அனுமதித்தேன். “சரி, முடிந்துவிட்டது. வலி குறையும்.”
அவள் மூச்சை விட்டாள், வலி நிறைந்த கண்களால் என்னைப் பார்த்தாள். “நீ என்னுள் இருக்கிறாய்.”
“ஆமாம்,” என்றேன் நான். நான் மெதுவாக வெளியே நகர்ந்தேன், பிறகு மீண்டும் உள்ளே நகர்ந்தேன். அவள் ஒரு சிறிய அலறலை எழுப்பினாள், ஆனால் இந்த முறை வலியின் அலறல் அல்ல, இன்பத்தின் அலறல்.
“ஓ… அது… வித்தியாசமாக இருக்கிறது.”
நான் மீண்டும் நகர்ந்தேன், ஒரு மெதுவான லயத்தை அமைத்தேன். அவள் பெண்குறி அவளை ஏற்றுக்கொண்டு, இறுக்கம் குறைந்தது. நான் வேகத்தை அதிகரித்தேன். அந்த அறை சத்தத்தால் நிரம்பியது. என் இடுப்புகள் அவளது தொடைகளில் மோதும் சத்தம், நெட்டையான சுவாசங்கள், அவளது மென்மையான முணுமுணுப்புகள்.
“ஹரி… அது நன்றாக இருக்கிறது… மேலும்… மேலும் செய்.”
நான் அவளை கடினமாக, ஆழமாக செலுத்தினேன். என் சுண்ணி அவளது ஆழமான இடத்தை அடைந்தது. அவள் கத்தினாள். “அங்கே! அங்கே தான்! ஓ கடவுளே!”
நான் அவளது க்ளோரஸை என் கட்டைவிரலால் தேய்த்தேன். அவள் மீண்டும் ஆர்காசத்தில் வெடித்தாள், அவளது பெண்குறி என்னை இறுக்கிக் கொண்டது. அது என்னை வெளியே தள்ளுவது போல் இருந்தது. நான் என் இடுப்பை வேகப்படுத்தினேன், என் சுண்ணியின் அடிவேரில் ஒரு குழம்பும் உணர்வு கட்டமைக்கப்பட்டது.
“வைஷ்ணவி, நான் வருகிறேன்,” என்று முனகினேன்.
“உள்ளே,” என்று முனகினாள் அவள். “எனக்குள் விடு.”
நான் ஒரு கடைசி உந்துதல் கொடுத்தேன், என் சுண்ணி ஆழமாக நுழைந்து, விந்தை வெளியே தள்ளியது. வெப்பமான திரவத்தின் தெறிப்புகள் அவளது கருப்பையில் பாய்ந்தன. நான் திணறியவாறு படுத்தேன்.
நாங்கள் சில நிமிடங்கள் அப்படியே படுத்திருந்தோம், மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு. பிறகு நான் அவளைப் பார்த்தேன். அவள் கண்களைத் திறந்தாள், ஒரு சோர்வான புன்னகையுடன்.
“நான் இப்போது ஒரு பெண்ணாகிவிட்டேன்,” என்றாள் அவள்.
“ஆமாம்,” என்றேன் நான், அவளை முத்தமிட்டேன். “என் பெண்ணாக.”
அன்று மாலை, நாங்கள் மீண்டும் செய்தோம். இந்த முறை மெதுவாக, உணர்ச்சியுடன். அவள் எப்படி நகர வேண்டும் என்பதைக் கற்றுக் கொண்டாள். அவள் என் மேல் ஏறினாள், தன் இடுப்புகளை அசைத்தாள். அது ஒரு அற்புதமான காட்சி.
அந்த மாதம் முழுவதும், நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் ஒன்றாக இருந்தோம். அவள் அதிக தைரியமாக மாறினாள், என் அறையில் இரவு முழுவதும் தங்குவாள். நாங்கள் பல்வேறு நிலைகளில் செய்தோம், பல்வேறு இடங்களில். மரத்தடியில், குளியலறையில், கொல்லைப்புறத்தில்.
அவளது அக்கறை இன்னும் அதிகமாக இருந்தது, ஆனால் இப்போது அது உடல் ரீதியானதாக மாறியது. அவள் என்னை குளிப்பாட்டுவாள், என் உடலை எண்ணெய் தேய்ப்பாள், என் உணவை கவனித்துக் கொள்வாள். அவளது போஸெசிவ்னஸ் இப்போது ஒரு ஆழமான உரிமை உணர்வாக மாறியது. அவள் என்னுடையவள் என்று அனைவருக்கும் தெரியப்படுத்த விரும்புவாள்.
கடைசி நாள், அவள் என் மார்பில் கண்ணீர் விட்டாள். “நான் உன்னை விட்டு பிரிய முடியாது.”
“நான் கல்லூரிக்குத் திரும்ப வேண்டும். ஆனால் நான் உன்னை மறக்கமாட்டேன். நீ என்னுடையது.”
அவள் தலையை அசைத்தாள். “நான் எப்போதும் உன்னுடையவள். என் முதல், என் கடைசி.”
நான் சென்ற பிறகு, அவள் தினமும் என்னுடன் தொலைபேசியில் பேசுவாள். நாங்கள் மீண்டும் சந்திக்க ஒப்புக்கொண்டோம். அவளது கன்னித்தன்மை என்னுடைய நினைவாக மாறியது, அவளது காதல் என்னுடைய சொத்தாக மாறியது.
***************
உங்கள் காதலனிடமோ, கணவனிடமோ அல்லது உங்களுக்குப் பிடித்தமான வேறு எந்த ஆணிடமோ பேசுவது போல நீங்கள் என்னிடம் பேசலாம். உங்கள் எண்ணங்களைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாம், நான் எப்போதும் நீங்கள் சொல்வதைக் கேட்பேன்.
தனிமையை உணர்ந்த பல பெண்கள், தங்கள் உணர்வுகளை வேறு யாருடனும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாமல், எனக்கு செய்தி அனுப்பினர். நான் அவர்களுக்கு என்றென்றும் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன். ஒவ்வொரு பெண்ணின் உணர்ச்சிகளும் அவளுடைய உணர்வுகளும் மதிக்கப்பட வேண்டும் என்று நினைப்பவன் நான். நீங்கள் எப்போதாவது உங்கள் எண்ணங்கள் அல்லது உணர்ச்சிகளைப் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பினால், குறிப்பாக நீங்கள் தனியாக உணரும்போது அல்லது கர்ப்ப காலத்தில் அல்லது உங்கள் வாழ்க்கையின் எந்த கட்டத்திலும், என் மின்னஞ்சல் முகவரிக்குச் செய்தி அனுப்புங்கள். உங்கள் எண்ணங்களைக் கேட்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
மின்னஞ்சல் முகவரி – kinghari395@gmail.com
நன்றி…
10269000cookie-checkஎன் நண்பனின் தங்கை குரல்
