மீண்டும் வருக நண்பர்களே!!
நான் சுஜித், பேச விரும்பும் தம்பதிகள் 1996.sujith.1996@gmail.com gchat வரவும்.
நேராக கதைக்கு போகலாம்,
.
மதியம் சரியாக 1:30 மணி. வீட்டின் பின்வாசல் கதவு மெதுவாகத் தட்டப்பட்டது.
கவிதா சற்று முன்புகூட பாத்ரூமுக்குச் சென்று ஒரு நல்ல குளியலைப் போட்டுவிட்டு வந்திருந்தாள். இம்முறை அவள் தன்னைத் தளர்வாக விட்டுக்கொள்ளவில்லை; கச்சிதமான ஒரு நீல நிறச் சுடிதார் அணிந்து, உள்ளே பிரா அணிந்து Shawl இரண்டு தோள்களிலும் சரியாகப் பின் செய்து, மிகவும் ஒழுங்கான, அதே சமயம் ஒரு அழகான குடும்பப் பெண்ணாகக் காட்சியளித்தாள்.
கதவைத் திறந்ததும், கார்த்திக் கையில் ஒரு சிறிய பாத்திரத்தோடு சற்றே தயங்கி நின்றிருந்தான்.
கவிதா: (மெல்லிய புன்னகையோடு) “வா கார்த்திக், உள்ள வா. கரெக்டான டைம்க்கு வந்துட்ட. என்ன கைல பாத்திரம்?”
கார்த்திக்: “வணக்கம் அக்கா. அது… எங்க தோட்டத்துல விளைஞ்ச ஃபிரெஷ்ஷான கீரை. அம்மா ஊருக்குப் போறதுக்கு முன்னாடி செஞ்சு வச்சிருந்தாங்க. உங்க சமையலோட சேர்த்து சாப்பிட நல்லா இருக்கும்னு கொண்டு வந்தேன்.”
கவிதா: “அப்படியா, ரொம்ப தேங்க்ஸ் கார்த்திக். நீ அங்கேயே டைனிங் டேபிள்ல உக்காரு, நான் சாப்பாடு எடுத்துட்டு வர்றேன்.”
கார்த்திக் நாற்காலியில் அமர்ந்து, சுற்றிலும் பார்த்தான். பண்ணை வீடு மிகவும் அமைதியாக, அதே சமயம் ஒரு தனிமையின் நிசப்தத்தோடு இருந்தது. கவிதா சுடச்சுட சாதமும், தான் செய்த குழம்பையும் எடுத்துக்கொண்டு வந்து அவனுக்குப் பரிமாறினாள்.
அவள் எவ்வளவுதான் டீசண்டாக உடை அணிந்திருந்தாலும், அவளது உடலின் அந்த இளமைப் பொலிவும், குளித்துவிட்டு வந்த அந்த ஃபிரெஷ்ஷான வாசனையும் கார்த்திக்கின் கவனத்தைச் சிதறடித்தன.
கவிதா அவனுக்கு நேர் எதிரே அமர்ந்துகொண்டாள். இருவருக்கும் நடுவே உணவும், நாகரிகமான ஒரு நெருக்கமும் மட்டுமே இருந்தது.
கவிதா: “சாப்பிடு கார்த்திக். ஆமா, தோட்டம் வேலைல ரொம்ப பிஸியா? உன்னை எப்பவோ ஒருவாட்டிதான் பார்க்க முடியுது?”
கார்த்திக்: “ஆமாக்கா, அப்பா இல்லாததால மொத்த தோட்டத்தையும் நான்தான் பார்க்கணும். ஆனா, இந்த மதிய நேரத்துலதான் ரொம்ப போர் அடிக்கும். வீட்ல தனியா சாப்பிடறதுக்கும், இப்படி ஒருத்தங்க பரிமாறி பேசிட்டே சாப்பிடறதுக்கும் நிறைய வித்தியாசம் இருக்குக்கா.”
கவிதா: (அவனது பேச்சில் இருக்கும் நிதானத்தைக் கவனித்துவிட்டு) “புரியுது கார்த்திக். எனக்கும் அப்படித்தான். கிரண் காலைல போனா நைட் வரத்தான் லேட் ஆகும். இந்த மாதிரி பெரிய வீட்ல தனியா இருக்கும்போது, யாராவது பேச மாட்டாங்களான்னு இருக்கும். அதான் உன்னை மதியம் சாப்பிடக் கூப்பிட்டேன். தப்பா எதுவும் நினைக்கலையே?”
கார்த்திக்: (வேகமாகத் தலையாட்டி) “சேச்சே, அப்படியெல்லாம் இல்லக்கா. நீங்க ரொம்ப நல்லா பேசுறீங்க. உங்ககிட்ட பேசும்போது ஒரு நல்ல ஃபிரண்ட் கிடைச்ச மாதிரி இருக்கு. ஆனா…” என்று சொல்லி கார்த்திக் லேசாகத் தயங்கினான்.
கவிதா: “என்ன கார்த்திக்… இழுக்குற? என்ன விஷயம், ஓப்பனா சொல்லு?”
கார்த்திக்: “இல்லக்கா… நேத்து நீங்க துணி காயப்போடும்போது உங்களைப் பார்த்தேன். அப்புறம் நேத்து நைட்டும் நீங்க வாசல்ல நின்னப்போ… நீங்க என்னை ஏதோ கேட்க வர்றீங்கன்னு தோணுச்சு. எனக்கு என்னவோ ஒரு மாதிரி படபடப்பா இருக்கு அக்கா.”
கவிதா கார்த்திக்கின் கண்களை நேராகப் பார்த்தாள். அவன் ஒரு இளம் வாலிபன், அவனுக்குள் இருக்கும் அந்தத் தவிப்பும், தன் மீதான ஈர்ப்பும் அவளுக்கு அப்பட்டமாகப் புரிந்தது. அவள் தன் சுடிதார் ஷாலை லேசாகத் திருத்திவிட்டு, கைகளை மேஜை மீது ஊன்றி அவனுக்கு நெருக்கமாகச் சாய்ந்தாள்.
கவிதா: (குரலை லேசாகக் குறைத்து, இதமான உஷ்ணத்தோடு) “கார்த்திக்… நாம ரெண்டு பேருமே தனிமையில இருக்கோம், அதுதான் நிஜம். எனக்கு ஒரு நல்ல கம்பெனி வேணும், உனக்கும் அப்படித்தான். நாம பேசுறது, பழகுறது எல்லாமே இந்த வீட்டுக்குள்ளேயே ஒரு ரகசியமா இருக்கணும். அதுக்கு நீ ஓகேன்னா… நாம அடிக்கடி இப்படிச் சாப்பிடலாம், பேசலாம். என்ன சொல்ற?”
கார்த்திக் அவளது பேச்சில் இருந்த அந்த நாகரிகமான, அதே சமயம் அழுத்தமான சிக்னலைக் கேட்டு உறைந்து போனான். அவளது நீல நிறச் சுடிதாரின் கச்சிதமான தோற்றமும், அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த மெல்லிய காம உஷ்ணமும் அவனது அடிவயிற்றைக் கிளப்பியது.
கார்த்திக்: “எனக்கு… எனக்கு ஓகே தான் அக்கா…” என்று லேசான தழுதழுத்த குரலில் சம்மதித்தான்.
கவிதா: (கார்த்திக் சாப்பிட்டு முடித்துக் கைகளைக் கழுவிவிட்டுத் திரும்பியதும், அவனது கைகளைப் பற்றிக் கொண்டு, குரலில் ஒரு மென்மையான உஷ்ணத்தோடு) “கார்த்திக்… நாளைக்கும் இதே டைம்க்கு வந்துடு. நீ வரும்போதுதான் இந்த வீடே கொஞ்சம் கலகலப்பா இருக்கு. எனக்கும் இந்தத் தனிமை தெரியாம இருக்கும்.”
கார்த்திக் அவளது கைகளின் மென்மையை உணர்ந்ததும், அவனது இதயம் வேகமாகத் துடிக்கத் தொடங்கியது. அவளது நீல நிறச் சுடிதார் தோற்றமும், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த அமைதியான கள்ளத்தனமும் அவனுக்குள் ஒரு புது போதையை ஏற்றியது.
கார்த்திக்: “கண்டிப்பா வர்றேன் அக்கா… நீங்க கூப்பிட்டா நான் வராம இருப்பேனா?” என்று அவளது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்துவிட்டு, மெதுவாக விடைபெற்றுச் சென்றான்.
கவிதா குரூப்பில் அவங்கள் இருவர் கூடவும் வக்கிரமாகச் சாட் பண்ணிக் கொண்டிருந்தாலும், அவளது மனதுக்குள் கார்த்திக்கின் அந்த டீசண்டான பார்வையும், மதியம் அவனிடம் காட்டிய நெருக்கமும்தான் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.
ராகவனுக்கும் கிரணுக்கும் கவிதா தனியாக வீட்டில் படுத்துக் கொண்டு தங்களை நினைத்து ஏங்குகிறாள் என்றுதான் தெரியும். ஆனால் கவிதாவோ, “சனிக்கிழமைக்கு இன்னும் மூன்று நாட்கள் இருக்கிறது… அதுவரை இந்த இளம் கார்த்திக்கை வைத்து ஒரு நல்ல ஆட்டம் ஆடிவிட வேண்டும்” என்று மனதிற்குள் திட்டம் தீட்டினாள்.
அடுத்த நாள் மதியம் 1:15 மணி இருக்கும். கவிதா இன்னைக்கு ரொம்பவே சீக்கிரமா சமையல் வேலைகளை முடிச்சுட்டா. நேத்து கார்த்திக் கூட பேசின அந்த ஆழமான பேச்சு அவளுக்குள்ள ஒரு புதுவிதமான சுவாரஸ்யத்தைக் கொடுத்திருந்தது.
சனிக்கிழமை ராகவன் மாமா வர்றதுக்கு இன்னும் ரெண்டு நாள்தான் இருக்குங்குற தவிப்பு ஒருபக்கம் இருந்தாலும், இந்த மதிய நேரத்துத் தனிமையை கார்த்திக் கூட கழிக்கிறது அவளுக்கு ரொம்பவே பிடிச்சிருந்தது.
இன்னைக்கு அவ ஒரு மெல்லிய மஞ்சள் நிற காட்டன் சுடிதார் அணிந்திருந்தா. உள்ளே கச்சிதமா பிரா அணிந்து, வழக்கம் போல ஷாலை ரெண்டு தோள்லயும் பின் பண்ணி ரொம்ப லட்சணமா, ஆனா அவளோட வளைவு நெளிவுகள் எடுப்பா தெரியுற மாதிரி ரெடியாகி கார்த்திக்கோட வரவுக்காகக் காத்திருந்தா.
சரியாக 1:30 மணிக்கு பின்வாசல் கதவு லேசாகத் தட்டப்பட்டது. கவிதா முகத்தில் ஒரு கள்ளப் புன்னகையோடு போய் கதவைத் திறந்தா.
வாசல்ல கார்த்திக் ந நின்னுட்டு இருந்தான். ஆனா இன்னைக்கு அவனோட முகத்துல நேத்து இருந்த அந்த பயமோ, தயக்கமோ இல்லை. அவனோட கண்கள்ல ஒரு புதுவிதமான தைரியமும், கவிதா மேல ஒரு உரிமையும் தெரிந்தது. அவளைப் பார்த்ததும் அவனோட பார்வை நேரா அவளோட அந்த மஞ்சள் சுடிதார் அழகை அக்குவேறா ஆணிவேறா ரசிச்சது.
கார்த்திக்: (நேரடியா உள்ளே நுழைஞ்சுக்கிட்டே) “என்ன அக்கா… இன்னைக்கு ரொம்ப சீக்கிரமாவே கதவோரத்துல வந்து நின்னுட்டீங்க போல? எனக்காகத்தான் வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தீங்களா?”
Kavitha: (கதவை மெதுவா பூட்டிக்கிட்டே, அவனோட தைரியத்தைப் பார்த்து வியந்து) “ஆமாடா கார்த்திக்… வீட்ல தனியா போர் அடிக்குதுனு நேத்தே சொன்னேன்ல. அதான் சமையலை முடிச்சுட்டு உனக்காகத்தான் காத்துட்டு இருந்தேன். வா… வந்து உக்காரு.”
கார்த்திக் டைனிங் டேபிள்ல வந்து உக்காந்தான். கவிதா அவனுக்குச் சாதம் பரிமாறத் தொடங்கினாள். இன்னைக்கு அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ளயும் அந்த ‘அக்கா-தம்பி’ங்குற வேஷம் மெல்ல மெல்ல கரைய ஆரம்பிச்சிருந்தது.
கார்த்திக்: (கவிதா பரிமாறும்போது அவளோட கைகளை லேசா உற்றுப் பார்த்துட்டு) “அக்கா… இன்னைக்கு மஞ்சள் கலர்ல ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க. நேத்து நைட்டெல்லாம் உங்க நினைப்புதான் அக்கா எனக்கு. நீங்க ‘நாம பேசுறது ரகசியமா இருக்கணும்’னு சொன்னதுல இருந்து எனக்கு தூக்கமே வரல.”
கவிதா: (அவனுக்கு நேரா உக்காந்து, காபி கப்பைத் தன் கைகள்ல வச்சுக்கிட்டே அவனையே உற்றுப் பார்த்தா) “அப்படியா கார்த்திக்? என்னோட நினைப்பு உனக்கு அந்தளவுக்கு தூக்கத்தைக் கெடுத்துடுச்சா? ஆமா… என்ன நினைச்ச என்கிட்ட?”
கார்த்திக்: (உணவை மெல்ல மென்றுகொண்டே, குரலைத் தாழ்த்தி) “உங்க வீட்டுக்காரர் இல்லாதப்போ நீங்க எவ்வளவு தனியா கஷ்டப்படுறீங்கன்னு நினைச்சேன்க்கா. உங்களுக்கு ஒரு நல்ல துணையா, ஒரு நல்ல ஃபிரண்டா நான் இருக்கணும்னு தோணுச்சு. ஆனா… எனக்கு உங்ககிட்ட இன்னும் நெருக்கமா பழகணும்னு ஆசையா இருக்கு அக்கா.”
கவிதா கார்த்திக்கின் இந்த ஓப்பனான பேச்சை ரொம்பவே ரசிச்சா. ராகவன் மாமாவோட முரட்டுத்தனமான வக்கிரங்களுக்கு நடுவுல, கார்த்திக்கோட இந்த மென்மையான, ஆனா அழுத்தமான அணுகுமுறை அவளுக்கு ஒரு புது சுகத்தைக் கொடுத்தது.
கவிதா: (டேபிள் மேல தன் கைகளை வச்சு, கார்த்திக்கோட கைகளுக்கு மிக அருகில கொண்டு போய்) “நெருக்கமா பழகணும்னா… நீ என்ன சொல்ல வர்றன்னு எனக்குப் புரியுது கார்த்திக். எனக்கும் உன் கூட இருக்குற இந்த நேரம் ரொம்ப நிம்மதியா, ஒரு மாதிரி சிலிர்ப்பா இருக்கு. ஆனா நான் சொன்னது ஞாபகம் இருக்குல? இது நமக்குள்ள மட்டுமே இருக்குற ஒரு ரகசிய விளையாட்டு.”
கார்த்திக்: (சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு கைகளைக் கழுவிவிட்டு வந்து, கவிதாவுக்கு ரொம்ப அருகில நின்னுகிட்டு) “முழுக்க முழுக்க ரகசியமாத்தான் இருக்கும் அக்கா. இனிமே உங்க தனிமையை நான் பாத்துக்கிறேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது மஞ்சள் சுடிதார் தோள்களைத் தன் கைகளால் மெதுவாகத் தொட்டான்.
கவிதா அவனோட அந்த முதல் தொடுதலுக்கு இணங்கி, கண்களை லேசா மூடி அந்த உஷ்ணத்தை ரசிச்சா.
கார்த்திக் அவளது மஞ்சள் சுடிதார் தோள்களைத் தொட்ட அந்த விநாடி, கவிதாவின் உடம்பிற்குள் ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் பரவியது. கார்த்திக்கின் கைகளில் இருந்த அந்த இளமையின் உஷ்ணமும், அவனது விரல்களின் அழுத்தமும் அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. அவளது கச்சிதமான பிராவுக்குள் இருந்த மார்புகள் அவனது இந்தத் துணிச்சலான செய்கையால் இன்னும் கொஞ்சம் விறைப்படைந்தன.
கார்த்திக் அவளது இணக்கமான முகபாவனையைப் பார்த்ததும், அவனுக்குள் இருந்த மொத்தத் தயக்கமும் மறைந்தது. அவன் மெதுவாக அவளது இடுப்பு வளைவுகளில் தன் கைகளை வைத்தான்.
கார்த்திக் அவளைத் தன் பக்கமாக இழுத்து, அந்த மஞ்சள் காட்டன் சுடிதாரோடு அப்படியே அரவணைத்துக் கொண்டான்.
அவனது நெஞ்சின் கடினமான பகுதி, கவிதாவின் கச்சிதமான மார்புகளின் மீது பலமாக அழுத்தியது. கவிதா தன் இரு கைகளையும் அவனது தோள்களின் மீது போட்டு, அவனது அந்த இளமையான அணைப்பிற்குத் தன்னை முழுமையாக ஒப்படைத்தாள்.
அவளது கழுத்து வளைவுகளில் கார்த்திக்கின் சூடான மூச்சுக்காற்று பட்டபோது, கவிதாவுக்குக் கண்கள் சொருகின. “ஆஹ்… கார்த்திக்…” என்று மெல்லிய குரலில் முனகினாள். ராகவனின் முரட்டுத்தனமான நினைவுகளுக்கு மத்தியில், கார்த்திக்கின் இந்த நேரடி அணைப்பு அவளது உடலின் தாகத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது.
கார்த்திக் அவளது முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தி, அவளது உதடுகளை உற்றுப் பார்த்தான். கவிதாவின் உதடுகளில் இருந்த அந்தத் தவிப்பு அவனுக்கு எல்லாவற்றையும் உணர்த்தியது. அவன் மெதுவாகத் தன் உதடுகளை அவளது இதழ்களோடு பொருத்தினான்.
அவள் போட்டிருந்த அந்த நீளமான மஞ்சள் சுடிதார் ஷால் இருவருக்கும் நடுவே நசுங்கியது. கவிதா அவனது முத்தத்திற்குப் போட்டியாகத் தன் உதடுகளை அசைத்து, அவனது நாவைத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சுவைத்தாள்.
புருஷனுக்கும் ராகவனுக்கும் தெரியாமல் நடக்கும் இந்த ரகசிய லீலை, அவளது புண்டையில் காம நீரை மீண்டும் மெதுவாகச் சுரக்க வைத்தது.
சில நிமிட முத்தத்திற்குப் பிறகு, கவிதா மெதுவாக அவனது நெஞ்சில் கை வச்சு கார்த்திக்கைத் தள்ளி நிறுத்தினாள். அவளது மூச்சு வேகம் அதிகரித்திருந்தது, முகம் முழுக்கக் காமப் பொலிவு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
கவிதா: (தன் கலைந்த மஞ்சள் ஷாலைச் சரிசெய்துகொண்டே, கள்ளச் சிரிப்போடு) “இன்னைக்கு இந்த அளவோடு போதும் கார்த்திக்… இதுக்கு மேல போனா என்னாலயும் கட்டுப்படுத்த முடியாது, உன்னாலயும் முடியாது. நாளைக்கு இதே டைம்க்கு வா…
கார்த்திக் அவளது வார்த்தைகளைக் கேட்டு, தன் உதடுகளைத் துடைத்துக் கொண்டு அவளையே ஏக்கமாகப் பார்த்தான். அவனுக்கு அவள் கொடுத்த இந்த முத்தமே தலைக்கேறியிருந்தது.
கார்த்திக்: “நாளைக்கு இன்னும் சீக்கிரமாவே வந்துடுறேன்க்கா… என்னால நாளைக்கு மதியம் வரைக்கும் பொறுமையா இருக்க முடியாது போல இருக்கு,” என்று சொல்லிவிட்டு, அவளது அழகை மீண்டும் ஒருமுறை ரசித்துவிட்டு வேகமாகப் பின்வாசல் வழியே வெளியேறினான்.
கவிதா கதவைப் பூட்டிவிட்டு, தன் இடுப்பில் கை வத்துச் சிரித்தாள். சனிக்கிழமை வரப்போகும் ராகவனுக்குத் தெரியாமல், நாளைக்கு இந்த கார்த்திக்கை வைத்து ஒரு முழுமையான ஆட்டம் ஆட அவள் மனதிற்குள் முடிவு செய்தாள்.
அன்று இரவு 10:30 மணி இருக்கும். கிரண் வழக்கம் போல டயர்டாக வந்து, கவிதாவின் மார்பில் கை வைத்தபடியே தூங்கிவிட்டான். அவனது குறட்டை சத்தம் அறை முழுக்கக் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, கவிதாவுக்கு மட்டும் தூக்கம் வரவில்லை.
அவள் மெதுவாகத் தன் மொபைலை எடுத்து, பெட்ஷீட்டுக்குள் மறைத்துக்கொண்டு குரூப் சாட்டைத் திறந்தாள். அங்கே ராகவன் மாமா இவளது வரவுக்காக ஆன்லைனில் காத்துக் கொண்டிருந்தார்.
கவிதா தன் ஒரு கையால் கிரணின் கையைத் தன் மார்பில் பலமாக அழுத்திக் கொண்டே, இன்னொரு கையால் ராகவனுக்கு மெசேஜ் தட்டினாள்.
கவிதா (குரூப்பில்): “மாமா… உங்க தம்பி இப்போ என் முலை மேல கை வச்சுட்டே தூங்கிட்டாரு. ஆனா எனக்கு இன்னைக்கு உடம்பெல்லாம் ஏதோ ஒரு புது உஷ்ணம் ஏறிக்கிட்டே இருக்கு மாமா. சனிக்கிழமை நீங்க வந்து என் ஓட்டையைக் கிழிக்கப் போறீங்கன்ற நினைப்பே என் புண்டையை இப்போவே நல்லா சுரக்க வைக்குது…”
ராகவன் மாமா அந்த நள்ளிரவிலும் அவளது மெசேஜைப் பார்த்த அடுத்த நொடியே அனல் பறக்க ரிப்ளை செய்தார்.
ராகவன்: “அப்படியா கவிதா ! தூங்குற உன் புருஷன் கையை எடுத்து உன் புண்டையில வைக்கச் சொல்லுடி. சனிக்கிழமை நான் அந்த பண்ணை வீட்டுக்குள்ள வரும்போது உன் உடம்புல ஒரு நூல் துணிகூட இருக்கக் கூடாது. என் அந்த 8.5 இன்ச் முரட்டுத் தடியை உன் வாய்க்குள்ள திணிச்சு, அப்புறம் உன்னை டாகி போசிஷன்ல வச்சு இடிக்கும்போது உன் புருஷன் ஓரமாக நின்னு அதை லைவா பாக்கணும்டி!”
ராகவனின் அந்த வக்கிரமான மெசேஜ்களைப் படிக்கப் படிக்க கவிதாவுக்குள் காம வெறி தலைக்கேறியது உண்மைதான். ஆனால், அவளது மனதில் ராகவனின் முரட்டுத்தனமான பிம்பத்தோடு சேர்த்து, இன்று மதியம் கார்த்திக் அவளை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடித்து, உதடுகளைக் கவ்வி இழுத்த அந்த மென்மையான முத்தத்தின் நினைவும் குடைந்துகொண்டே இருந்தது.
Kavitha mind voice : “மாமா… நீங்க சனிக்கிழமை வந்து என்னை என்ன வேணா செய்யுங்க. ஆனா, அதுக்கு முன்னாடி நாளைக்கு மதியம் அந்த இளம் கார்த்திக்கை வச்சு என் உடம்போட இந்த நமைச்சலை நான் தீர்த்துக்கப் போறேன். அது உங்க ரெண்டு பேருக்குமே தெரியாத என் ரகசிய வேட்டை,” என்று அவளது வக்கிர மூளை கணக்கு போட்டது.
ராகவனுக்கு வக்கிரமாக ரிப்ளை செய்துகொண்டே, கவிதா மெதுவாகத் தன் நைட்டிக்குள் கையை விட்டாள். பிரா போடாத அவளது மார்புக் காம்புகள் கார்த்திக் தொட்ட நினைப்பிலும், ராகவனின் சாட்டிங்கிலும் இரும்பு போல விறைத்து நின்றன.
அவள் தன் விரல்களைத் தன் ஈரமான ஓட்டைக்குள் விட்டு மெதுவாக இயக்கத் தொடங்கினாள். ஒருபுறம் ராகவனின் அசுரத்தனமான தடியின் கற்பனை, மறுபுறம் நாளை மதியம் கார்த்திக் தரப்போகும் அந்த இளமையான சுகம்… இந்த இரண்டு ஆண்களின் நினைப்புக்கும் நடுவில் கவிதா அந்த நள்ளிரவில் தன் விரல்களாலேயே உச்சக்கட்டத்தை அடைந்து, மூச்சிரைக்கத் தூங்கினாள்.
அடுத்த நாள் மதியம் கவிதா சமையல் வேலைகள் அனைத்தையும் முடித்துவிட்டு, தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள்.
இன்று அவளது வக்கிர மூளை ஒரு புதிய தந்திரத்தைக் கையாண்டது. அவள் ஒரு மெல்லிய, உடலோடு ஒட்டும் வெள்ளை நிறக் காட்டன் சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். உள்ளே கச்சிதமாகப் பிரா அணிந்திருந்தாள். ஆனால், அவளது அந்த மார்புகளை எப்போதும் மறைக்கும் அந்த மேலாடையை (Shawl) இன்று முற்றிலும் தவிர்த்துவிட்டாள். ஷால் இல்லாமல், பிராவின் அமைப்பால் முன்னுக்கு முட்டி நின்ற அவளது மார்பழகும், சுடிதாரின் பின் கயிறுகளால் இறுக்கப்பட்ட அவளது இடையழகும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.
சரியாக 1:30 மணிக்கு பின்வாசல் கதவு தட்டப்பட்டது. கவிதா ஒரு தீர்க்கமான கள்ளப் புன்னகையோடு கதவைத் திறந்தாள்.
வாசலில் நின்ற கார்த்திக், கவிதாவைப் பார்த்த அடுத்த விநாடி அப்படியே உறைந்து போனான். அவனது கண்கள் அவளது முகத்தைப் பார்ப்பதை விட்டுவிட்டு, ஷால் இல்லாமல் அப்பட்டமாகத் தெரிந்த அவளது மார்பழகின் மீதே நிலைத்து நின்றன.
வெள்ளை நிறச் சுடிதாரில், உள்ளே அணிந்திருந்த பிராவின் வடிவம் லேசாக வெளியே தெரிய, கவிதா அசல் காம தேவதை போல நின்றிருந்தாள்.
கார்த்திக்: (தொண்டை வறள, எச்சில் விழுங்கிவிட்டு) “அக்கா… அது… இன்னைக்கு ஷால்… ஷால் போடலையா?”
கவிதா: (அவனது தவிப்பை அணு அணுவாக ரசித்து, கதவை உள்பக்கமாகப் பூட்டிக்கொண்டே) “ஏன் கார்த்திக், ஷால் போடலைனா என்ன? நேத்துதானே சொன்னேன்… இது நமக்குள்ள இருக்குற ரகசிய உலகம்னு. இப்போ வீட்ல நாம ரெண்டு பேர் மட்டும்தானே இருக்கோம். வா, வந்து உக்காரு.”
அவள் பரிமாறும்போது, ஷால் இல்லாததால் அவளது மார்புகள் அவனது முகத்திற்கு மிக அருகில் வந்து சென்றன. கார்த்திக்கால் உணவில் கவனத்தைச் செலுத்தவே முடியவில்லை. அவனது கைகள் லேசாக நடுங்கின.
கவிதா: (அவனுக்கு நேரே அமர்ந்து, அவனது தவிப்பைப் பார்த்து மெதுவாகச் சிரித்து) “என்ன கார்த்திக், சாப்பாட்டைப் பார்க்காம என்னையே பார்க்குற? சர்ப்ரைஸ் பிடிச்சிருக்கா?”
Karthick: (உணவை மெல்ல விழுங்கிவிட்டு, தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு) “ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு அக்கா. உங்களை இப்படிப் பார்ப்பேன்னு நான் நினைக்கவே இல்லை. எனக்கு… எனக்கு சாப்பாடு கூட இறங்க மாட்டேங்குது. உங்க பக்கத்துல வந்து உக்காரணும் போல இருக்கு.”
கவிதா: “தாராளமா வந்து உக்காரு கார்த்திக்… உன்னை யாரு வேண்டாம்னு சொன்னா?”
கார்த்திக் உடனே எழுந்து, அவளுக்குப் பக்கத்தில் இருந்த நாற்காலியில் வந்து அமர்ந்தான். அவனது கைகள் மெதுவாக மேஜை மீது இருந்த கவிதாவின் கைகளைப் பற்றின. கவிதா இன்று அவனது கைகளைத் தட்டிவிடவில்லை.
கார்த்திக்: “அக்கா… நீங்க இவ்வளவு டீசண்டா, அதே சமயம் இவ்வளவு அழகா என் முன்னாடி நிக்கும்போது எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுதுக்கா. உங்க வீட்டுக்காரர் இல்லாத இந்த நேரத்துல, உங்களை முழுசா என் நெஞ்சோட சேர்த்து அணைச்சுக்கணும் போல இருக்கு.”
கவிதா: (அவனது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்து, மெல்லிய குரலில்) “கார்த்திக்… எனக்குள்ளயும் அந்த ஆசை இருக்குடா. சனிக்கிழமை என் வாழ்க்கையில என்ன நடக்கும்னு எனக்குத் தெரியாது… ஆனா இந்த நிமிஷம், இந்த மதிய பொழுது முழுக்க உனக்கு மட்டும்தான் சொந்தம்.”
அவள் பேசி முடிப்பதற்குள், கார்த்திக் அவளது இடுப்பு வளைவுகளில் தன் கைகளை நுழைத்து, அந்த ஷால் இல்லாத வெள்ளைச் சுடிதாரோடு அவளைத் தன் உடலோடு பலமாக இறுக்கிக் கொண்டான். கவிதா அவனது நெஞ்சில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, அந்த இளமை உஷ்ணத்தை அணு அணுவாக அனுபவிக்கத் தொடங்கினாள்.
கார்த்திக்கின் கைகள் அவளது வெள்ளை நிறச் சுடிதாரின் இடுப்பு வளைவுகளில் நகர்ந்தபோது, அவனுக்குள் இருந்த வாலிப வெறி கட்டுக்கடங்காமல் பெருகியது. கவிதா ஷால் இல்லாமல் தன் முன்னால் அசல் காம தேவதை போல நிற்பதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை.
அவன் அவளைத் தன் நெஞ்சோடு இன்னும் பலமாக இறுக்கிக் கொண்டே, அவளது சுடிதாரின் பின்புறம் இருந்த அந்த நளினமான கயிறுகளைத் தன் விரல்களால் மெதுவாகத் தடவினான்.
கார்த்திக் மெதுவாக அந்த இரண்டு கயிறுகளின் முடிகளையும் இழுத்து அவிழ்த்தான். கயிறுகள் அவிழ்ந்த அந்த விநாடி, அவளது இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்திருந்த அந்த வெள்ளைச் சுடிதார் டாப்ஸ் அப்படியே தளர்வடைந்தது.
சுடிதார் தளர்ந்ததும், கவிதாவுக்குள் ஒரு விசித்திரமான சுகமும் பயமும் கலந்த த்ரில் ஏற்பட்டது. கார்த்திக் தன் கைகளை அந்தத் தளர்வான துணிக்குள்ளே செலுத்தி, அவளது மென்மையான இடையழகையும், கச்சிதமான பிராவின் பின்புற கொக்கிகளையும் தன் விரல்களால் தீண்டினான்.
கவிதாவுக்கு உடம்பெல்லாம் அனலாகக் கொதித்தது. அவளது மூச்சுக்காற்று கார்த்திக்கின் கழுத்தில் பட்டு அவனை இன்னும் வெறியேற்றியது. “ஆஹ்… கார்த்திக்… மெதுவாடா…” என்று அவனது தோள்களைக் கவ்விக் கொண்டாள்.
கார்த்திக்கின் கைகள் இன்னும் ஆழமாக இறங்குவதைக் கண்ட கவிதா, இது டைனிங் டேபிளில் வைத்து முடிக்க வேண்டிய ஆட்டம் இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொண்டாள். புருஷனுக்கும் ராகவன் மாமாவோடும் வக்கிர விளையாட்டுகள் ஆடும் அதே பெட்டில், இந்த இளம் கார்த்திக்கை வச்சு ஒரு முழுமையான சுகத்தைக் காண அவளது வக்கிர மூளை விரும்பியது.
அவள் கார்த்திக்கின் முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தி, அவனது உதடுகளில் ஆழமாக ஒரு முத்தத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, அவனது கைகளைப் பற்றினாள்.
கவிதா: (கள்ளத்தனம் நிறைந்த கண்களோடு, தழுதழுத்த குரலில்) “கார்த்திக்… இங்கே வேண்டாம்டா… வா உள்ள போலாம்…”
அவள் அவனது கையைப் பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு, தன் பெட்ரூம் நோக்கி மெதுவாக நடந்தாள். கார்த்திக் அவளது பின்னாடியே, அவளது அந்த குண்டியின் அசைவுகளையும், தளர்ந்த வெள்ளைச் சுடிதாரின் அழகையும் வெறியோடு பார்த்துக் கொண்டே சென்றான்
பெட்ரூமுக்குள் நுழைந்ததும் கவிதா கதவைச் சாத்தினாள். அறையில் இருந்த ஏசி குளிர்ச்சி, அவளது உடலின் உஷ்ணத்தோடு மோதியது. கவிதா கட்டிலின் ஓரத்தில் போய் அமர்ந்து, கார்த்திக்கை அண்ணாந்து பார்த்தாள்.
அவளது வெள்ளைச் சுடிதார் இப்போது முற்றிலும் தளர்ந்து, அவளது மார்பின் வடிவமும், உள்ளே இருக்கும் பிராவின் நிறமும் கார்த்திக்கின் கண்களுக்கு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.
கார்த்திக் மெதுவாக அவளுக்கு முன்னால் முழங்காலிட்டு அமர்ந்து, அவளது இரண்டு கைகளையும் பற்றிக் கொண்டான். இருவருக்கும் நடுவில் இருந்த அந்த நாகரிக எல்லைகள் இப்போது முற்றிலும் உடைந்து, அந்த மதிய பொழுது ஒரு ரகசியக் காமக் காடாக மாறத் தொடங்கியது.
பெட்ரூம் கதவு சாத்தப்பட்ட அந்த விநாடி, அந்த அறைக்குள் இருந்த ஏசியின் குளிர்ச்சியையும் தாண்டி, இருவரின் உடல்களிலிருந்தும் வீசிய காம உஷ்ணம் அறையை ஆக்கிரமித்தது. கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்த கவிதா மெதுவாக எழுந்தாள். ஷால் இல்லாத அவளது வெள்ளை நிற காட்டன் சுடிதார், பின்புற கயிறுகள் அவிழ்ந்ததால் அவளது உடலோடு ஒட்டாமல் தளர்வாக அசைந்தது.
கார்த்திக் தன் வலுவான இரு கைகளையும் கவிதாவின் தளர்ந்த சுடிதாருக்குள் செலுத்தி, அவளது வெற்று இடையழகை அப்படியே அள்ளித் தன் பக்கமாக இழுத்தான். கவிதா எதிர்பாராத அந்த வேகத்தில், அவளது விறைப்பான 34-அளவு மார்புகள் கார்த்திக்கின் அகன்ற, கடினமான நெஞ்சில் பலமாக மோதி அமுங்கின.
காட்டன் சுடிதாரின் மெல்லிய துணி இரு உடல்களின் உராய்வில் நசுங்கியது. உள்ளே கச்சிதமாகப் பிரா அணிந்திருந்தாலும், கார்த்திக்கின் நெஞ்சு அழுத்திய அழுத்தத்தில் கவிதாவின் மார்புக் காம்புகள் இரும்பு போல விறைத்து அவனது நெஞ்சைக் குத்தின.
கவிதா தன் இரு கைகளையும் கார்த்திக்கின் கழுத்தைச் சுற்றி இறுக்கிக் கொண்டு, அவனது உடலின் ஆண் வாசனைக்குத் தன்னை முழுமையாக அடிமையாக்கினாள். அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு புதிய மின்னல் பாய்ந்தது போல இருந்தது, அவளது ஈரப்பதம் சுடிதாரக்குள் ரகசியமாகக் கசியத் தொடங்கியது.
அணைப்பின் உஷ்ணம் தாங்காமல் கார்த்திக் தன் முகத்தைக் கவிதாவின் முகத்திற்கு அருகில் கொண்டு வந்தான். இருவரின் மூச்சுக் காற்றும் ஒன்றோடொன்று கலந்து அனலாக வீசியது. கார்த்திக் கவிதாவின் கீழ் உதட்டைத் தன் இதழ்களால் கவ்வி மெதுவாக இழுத்தான்.
கவிதா ஒரு மெல்லிய முனகலோடு தன் வாயைத் திறக்க, கார்த்திக் அவளது இதழ்களுக்குள் தன் நாவை நுழைத்து அக்குவேறாகச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். அவளது எச்சிலின் தித்திப்பு அவனது வாலிப வெறியை இன்னும் பல மடங்கு ஏற்றியது.
முத்தமிட்டுக் கொண்டே கார்த்திக்கின் கைகள் கவிதாவின் பின்புறமாக இறங்கி, அவளது சுடிதாருக்கு மேல் இருந்த அவளது குண்டியை இறுக்கிப் பிசைந்தன. அவனது விரல்களின் அழுத்தம் தாங்காமல் கவிதா, “ஆஹ்ஹ்… கார்த்திக்… ம்ம்ம்…” என்று அவனது வாய்க்குள்ளேயே முனகினாள்.
முத்தத்தின் வேகம் குறையாமலேயே, கார்த்திக் கவிதாவை அப்படியே பின்னோக்கித் தள்ள, இரு உடல்களும் பிணைந்தபடியே அந்த மெத்தையின் மேல் சரிந்தன. கவிதா கீழே படுத்திருக்க, கார்த்திக் அவளது உடலின் மேல் தன் முழு பாரத்தையும் இறக்காமல், தன் கைகளால் உடம்பைத் தாங்கி அவளையே உற்றுப் பார்த்தான்.
அவளது வெள்ளைச் சுடிதார் டாப்ஸ் இப்போது முற்றிலும் கலைந்து, அவளது கழுத்து வளைவுகளும், உள்ளே இருக்கும் பிராவின் கச்சிதமான அமைப்பும் அவனது முகத்திற்கு நேரே அனலைக் கிளப்பின. கவிதா தன் கைகளால் கார்த்திக்கின் சட்டையின் முதல் இரண்டு பொத்தான்களை மெதுவாகப் பிடுங்குவது போல அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள், அவளது கண்கள் காமப் போதையில் சொருகியிருந்தன.
கார்த்திக் முத்தத்தை மெதுவாகக் கழுத்துப்பகுதிக்கு மாற்றி, அவளது காதோரம் தன் உதடுகளைக் கொண்டு சென்றான்.
கார்த்திக் அவளது சுடிதார் டாப்ஸின் கீழ் முனையைப் பிடித்து மெதுவாக மேலே தூக்கினான். கவிதா தன் இரு கைகளையும் தூக்கி அவனுக்கு ஒத்துழைக்க, அந்த வெள்ளை உடை அவளது உடம்பை விட்டு முற்றிலும் பிரிந்தது. இப்போது கவிதா வெறும் பிரா மற்றும் சுடிதார் பாவாடையோடு கட்டிலில் பளபளவென மின்னினாள்.
கார்த்திக்: (அவளது கச்சிதமான 34-அளவு பிரா அழகைப் பார்த்து மூச்சிரைக்க) “அக்கா… நிஜமாவே நீங்க இவ்வளவு அழகா இருப்பீங்கன்னு நான் கனவுல கூட நினைக்கலக்கா. உங்க உடம்பு அப்படியே தங்கம் மாதிரி மின்னுது.”
கவிதா: (அவனது முகத்தைத் தன் கைகளால் வருடி, கள்ளத்தனமாகச் சிரித்து) “பாத்துட்டே இருக்கப் போறியா கார்த்திக்… இல்ல வேற எதுவும் பண்ணப் போறியா? நேத்துல இருந்து என் பின்னாடியே சுத்துனது இதுக்குத்தானே…?”
.
….. தொடரும்……
கவிதா அடுத்து என்ன செய்ய போகிறாள்…. ஆர்வம் உள்ள cuck கணவர்கள் வாங்க நம்ம பேசலாம்.
10469500cookie-checkககோல்டு கிரேவிங்ஸ் Part 13
