வணக்கம், வயது முக்கிய மல்ல. பெண்கள் என்னிடம் பேச விரும்பினால் kaman96@protonmail.com என்ற mail க்கு குருஞ் செய்தி அனுப்பவும். உங்களுடைய சொந்த அனுபவங்களையும் பகிரலாம் 100% safe with me.
வாங்க கதைக்கு செல்வோம்…
அம்மாவின் செய்கை 1
வாசகர் உண்மை கதை தான்… கதைக்காக மாற்றி அமைத்து உள்ளேன்.வனிதாவின் ஆசை நிறைவேறும் நாள் வந்தது. பல வருடங்களாக, “கணக்கம்பட்டி சித்தரைப் பார்க்கணும், கடைசி முனைப்புடன் வரை போகணும்” என்று கணவரிடம் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள். ஒவ்வொரு முறையும் “போகலாம் போகலாம்” என்று தள்ளிப் போனது. இந்த முறை ஒருவழியாக கார் புக் செய்யப்பட்டது. வெள்ளிக்கிழமை இரவு கிளம்பி, ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் கணக்கப்பட்டி சென்று சேர வேண்டும் என்று ஏற்பாடு செய்தார் தனபால்.
சுந்தருக்கு இதில் ஒரு கவலை மட்டுமே – கார் பயணம் என்றால், இரவில் அவன் வழக்கமாகப் பார்க்கும் “ஆட்டம்” இல்லை. இங்கே கார்.மட்டுமே நாம் செய்ய போகும் பயணம்.இரண்டு நாட்கள் அவன் எதையும் பார்க்க முடியாது என்று எண்ணி, மனதுக்குள் ஒரு ஏமாற்றம். ஆனால் அந்த ஏமாற்றம் வெறும் மனக்கோட்டம் தான் என்பதை அந்த இரவு அவனுக்குக் காட்டியது.
புறப்படும் நாள் வரை, அந்த வீட்டின் இரவுகள் வழக்கம் போலவே இருந்தன. தனபால் தூங்குவது போல் நடித்து, வனிதாவை இழுத்துக்கொண்டு வெவ்வேறு மூலைகளுக்குச் செல்வார். ஒருநாள் சமையலறைச் சுவரில், இன்னொரு நாள் மூங்கில் அலமாரி அருகே, பின்னர் வீட்டின் பின்புறம் திறந்த வெளியில். ஒவ்வொரு இரவும் சுந்தர் கண்ணைத் திறந்து, போர்வைக்குள் கையை வைத்து, அந்தக் காட்சிகளை ரசித்தபடியே கையடித்தான். அப்பாவும் அம்மாவும் அவன் பார்க்கிறான் என்று அறியவே இல்லை.
இப்படி இருக்கையில்,
வெள்ளிக்கிழமை இரவு ஒன்பது மணிக்கு மூவரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர். வெள்ளை நிற மாருதி சுஸுகி கார் வாசலில் வந்து நின்றது. பூஜை சாமான்கள், துணிப்பைகள், பழங்கள் எல்லாம் எடுத்து வைக்கப்பட்டன. முதல் வரிசையில் driver, அவர் பக்கத்தில் அப்பா தனபால். பின்னிருக்கையில் அம்மா வனிதா; அவளுக்கும் சுந்தருக்கும் இடையில் பூஜைப் பொருட்களும் சில பைகளும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. கடைசியில் சுந்தர்.
கார் நகர்ந்தபோது வனிதா ஒரு முறை வீட்டைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். தன் வீட்டை. அவள் முகத்தில் ஒரு பரபரப்பு, ஒரு சந்தோஷம். கவலை என இருந்தது.
தொடக்கத்தில் எல்லோரும் பேசிக்கொண்டே வந்தனர். வழியில் எங்கே நிற்கலாம், எத்தனை மணிக்கு சேரலாம், சித்தரை எப்போது பார்க்கலாம் என்றெல்லாம் திட்டம். ஆனால் சுந்தர் போனில் தலை குடித்தே வைத்திருந்தான். சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு அப்பா, “போனை வைடா, தூங்கு. நாளைக்கு தூங்க முடியாது” என்றார்.
அதற்குள் அம்மா ஏற்கனவே தூங்கிவிட்டாள். அவளுக்கு வயது காரணமாகவும், நாள் முழுவதும் வேலை காரணமாகவும் சோர்வு. சாய்ந்த உடனேயே கண் மூடிவிட்டாள்.
கார் விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டன. இருள். முன்னே driver-ஐயும் அப்பாவையும் விட்டு, அவர்கள் மெதுவாக ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தனர் – குரல் தாழ்ந்தே. ரேடியோவில் ஒரு பழைய பாடல்.
இரவு பன்னிரண்டு மணி இருக்கும். எதிராக வந்த ஒரு லாரியின் horn சத்தத்தில் சுந்தர் திடுக்கிட்டு எழுந்தான். கார் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஜன்னல் வழியே வெளிச்சம் வந்து வந்து போனது. பக்கத்தில் அம்மா – அசைவின்றி, ஆழ்ந்த தூக்கத்தில்.
சுந்தர் சற்று நேரம் படுத்திருந்தான். தூக்கம் வரவில்லை. மெல்லப் பக்கத்தில் திரும்பினான்.
அம்மாவின் மார்பு மெதுவாக ஏறி இறங்கிக்கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு மூச்சிலும் ஒரு தாளம். எதிர் வண்டியின் விளக்கு விழும்போதெல்லாம் அவள் கருப்பான தோலில் ஒரு பளபளப்பு ஓடியது. சேலையின் மேல் துணி தோளில் இருந்து சற்று விலகி, கழுத்தும் மார்பின் மேல் பகுதியும் வெளிச்சத்திற்குத் தெரிந்தன.
அவன் உற்றுப் பார்த்தான். முன்னே அப்பாவும் driver-உம் இன்னும் பேசிக்கொண்டிருந்தனர்; திரும்பிப் பார்க்க வாய்ப்பில்லை. அந்தத் தைரியத்தில் அவன் அம்மாவை நன்றாக ரசிக்கத் தொடங்கினான்.
அம்மா தூங்கும்போது முகம் இப்படி இருக்கும் என்று அவன் அறியவில்லை. உதடுகள் சற்றுத் திறந்து, மூச்சு வெளியேறும் ஒரு மெல்லிய சத்தம் மட்டும். நெற்றியில் எந்தச் சுருக்கமும் இல்லை – நிம்மதியாக, சோர்வாக. அவள் கை, தற்செயலாகப் போல, சுந்தரின் தொடையின் மேல் விழுந்திருந்தது. அந்த ஒரு தொடுகை போதும் – அவன் உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.
அவள் கால்கள் சற்று விரிந்து, ஒன்றின் மேல் ஒன்று சாய்ந்து கிடந்தன. சேலை இடுப்பில் சுருங்கி, வயிற்றின் மேல் ஒரு மெல்லிய வளைவு தெரிந்தது.
சுந்தர் மெல்லத் தன் கையைப் பேன்டிற்குள் விட்டான். ஜட்டிக்குள் அவன் சுன்னியை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக எழுப்பினான். அம்மா மட்டுமல்ல, இந்த இரவு, இந்த அமைதி, இந்த நெருக்கம் – எல்லாமே சேர்ந்து அவனை மூட்டை கிளம்பி விட.
அவன் மூச்சை அடக்கி, மெதுவாக பேன்ட்டை பிசைந்து கொண்டே இருந்ததான். கீழ் அசைவு தெரியக்கூடாது என்பதில் கவனம். அதனால் கால்களைச் சற்று மடக்கி, முட்டியை உயர்த்தி, உள்ளங்கையில் அழுத்தம் கொடுத்தான்.
அம்மா மீண்டும் தூக்கத்தில் சற்றுத் திரும்பினாள். இப்போது அவள் முகம் அவன் தோளுக்கு அருகில். மூச்சின் வெப்பம் அவன் கழுத்தில் பட்டது. அவள் முடியின் வாசனை – எண்ணெய், சோப்பு, அந்தப் பழைய வீட்டு வாசனை – எல்லாம் கலந்து அவன் நாசியில் நிரம்பியது.
அந்த நொடியில், நேற்று இரவு மூங்கில் அலமாரி அருகே அவள் வளைந்து நின்ற காட்சி அவன் கண் முன் வந்தது. அப்பாவின் பின்னால் அவள் குண்டி அசைந்த அசைவு, அவள் முனகல், சுவரில் மோதிய அந்த மெல்லிய சத்தம். இப்போது அதே உடல் அவன் பக்கத்தில், ஒரு அங்குலம் தள்ளியில், தூங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.
அவன் கண்கள் அம்மாவின் மார்பில் இருந்து விலகவில்லை. ஒவ்வொரு சுவாசமும் ஒரு தாளம்; ஒவ்வொரு தாளமும் அவன் கைக்கு வேகம்.
சற்று நேரத்தில் அம்மா மெதுவாக முனகினாள் – தூக்கத்தில் ஏதோ கனவு போல. “உம்…” என்ற ஒரு சிறு ஒலி. அந்த ஒலி, நேற்று இரவு அவள் முனகிய அதே குரல் போலவே ஒலித்தது.
இனிக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. மூச்சை அடக்கி, பற்களைக் கடித்து, உள்ளங்கையில் வேகமாக அழுத்தினான். அவன் இடுப்பு ஒரு முறை துடித்தது. கஞ்சி வெளியேறியது – பேன்டிற்க்குள், சத்தமில்லாமல், அம்மாவின் பக்கத்திலேயே.
சிறிது நேரம் அப்படியே கிடந்தான். மூச்சு சீரானது. அம்மா இன்னும் தூக்கத்தில். முன்னே அப்பா இன்னும் driver-ஓடு பேசிக்கொண்டிருந்தார். யாருக்கும் தெரியவில்லை. கஞ்சியை அம்மாவின் சேவை மடிப்பில் கடந்த முந்தைனை தனியாக எடுத்து நன்றாக அழுத்தி துடைத்து கஞ்சி தெரியாத மாதிரி பார்த்தால் தண்ணீர் பட்டது போல் செய்தான்.
பேன்டை சரிசெய்து, கண்களை மூடினான். ஆனால் மனம் மட்டும் திறந்தே இருந்தது. இந்த இரண்டு நாட்கள் ஏமாற்றம் என்று நினைத்திருந்தான் – ஆனால் இந்த ஒரு இரவே போதும் என்று தோன்றியது.
காலையில் சூரியன் எழுந்தபோது கார் இன்னும் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. வனிதா விழித்து, வழியில் ஒரு ஓட்டலில் காபி குடித்தாள். வணிதா தன் மூச்சை கழுவி சுந்தரின் கஞ்சி உள்ள பக்கத்தில் முகத்தை துடைத்தான் . அதை பார்த்த சுந்தர் கனவா நிஜமா என்று கலக்கத்துடன் அமர்ந்திருந்தான். அம்மா அவனைப் பார்த்து, “நல்லா தூங்கினியா?” என்று கேட்டாள். அவன் ஒருவித பயத்துடன் “ஆமாம்” என்றான். உண்மை அவளுக்குத் தெரியாது.
நாள் முழுவதும் கார் ஓடியது. வழியில் கோவில்கள், வயல்கள், தென்னந்தோப்புகள். வனிதா ஜன்னல் வழியே வெளியைப் பார்த்தபடி, அடிக்கடி “எவ்வளவு அழகு” என்று முனகினாள். சுந்தர் அவளைப் பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தான் – வெளியை ரசிக்கும் அந்த முகத்தை. அந்த முகத்திலும் ஒரு அழகு இருந்தது.
அடுத்த பாகம்…
பிடித்து இருந்தால் mail பன்னுங்க அடுத்த பாகம் எழுத உதவியாக இருக்கும்.. நன்றி
The post அம்மாவின் செய்கை 2 appeared first on Tamil Sex Stories.
