வயதான பெண் இளம் ஆண்குறியை விரும்புகிறாள் – பாகம் 5

Posted on

அந்த மதியம் கரண் சென்ற பிறகு, என் சொந்த வீட்டிலேயே ஒரு பேயைப் போல உணர்ந்தேன். என் உணர்வுகளை எப்படிக் கையாள்வது என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை.

அவன் எண்ணெய் வைத்த மேசையைச் சுத்தம் செய்வதிலும், சோபா குஷன்களைச் சரிசெய்வதிலும், படுக்கை விரிப்பை மாற்றுவதிலும் என்னை நான் மும்முரமாக ஈடுபடுத்திக்கொண்டேன். நடந்தவற்றின் ஒவ்வொரு தடயத்தையும் மறைக்க நான் விரும்பினேன்.
யாராவது தெரிந்துகொள்வார்களோ என்ற பயம் மட்டுமல்ல, இது உண்மையில் நடந்தது என்பதை என் மனம் இன்னும் நம்ப முடியவில்லை. நான் சுத்தம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, என் கணவரின் புகைப்படச் சட்டத்தின் மீது என் பார்வை பட்டது. அதைப் பார்த்ததும், குற்ற உணர்ச்சியின் ஒரு கூர்மையான குத்து எனக்குள் ஏற்பட்டது.
ஆனால் பிறகு, என் வாழ்நாள் முழுவதும் நீ எனக்கு மறுத்த அனைத்து இன்பங்களையும் இந்த இளைஞனிடமிருந்துதான் நான் இப்போது பெறுகிறேன் என்று எனக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன். அந்த உணர்வுடன், நான் செய்வது தவறு என்பதையும் உணர்ந்தேன். நான் அவனுக்கு ஒருபோதும் துரோகம் செய்யாமல் பல வருடங்கள் அவனுக்கு உண்மையாக இருந்தேன்.
ஆனால் கரண் மீதான என் உணர்வுகள் என்னை யோசிக்க வைத்தன. நான் அவனைப் போன்ற ஒருவரை முன்பே சந்தித்திருந்தால், என் இளமை இவ்வளவு நிறைவற்றதாகக் கழிந்திருக்காது. என் புண்டை அந்த வருடங்கள் முழுவதும் இவ்வளவு வறண்டதாகவும் பசியோடிருந்திருக்காது.
நான் ஒரு புதிய புடவையை மாற்றியபோது, கண்ணாடியில் என்னைப் பார்த்தேன். என் முகம் அப்படியே இருந்தது, ஆனால் நான் இனி அதே பெண் இல்லை என்று எனக்குத் தெரியும். என் தோலில் அவனது கைகளும், என் உதடுகளில் அவன் கொடுத்த முத்தமும் இன்னும் உணர முடிந்தது. என் இதயம் இப்போது வெறுமையாக இல்லை; அது அவனைப் பற்றிய எண்ணங்களால் நிறைந்திருந்தது. கரனின் கடினமான சுன்னியை நான் நினைத்தேன், இப்போது என்னால் என்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று எனக்குத் தெரியும். என் உடல் இதை மிகவும் விரும்புகிறது.
நான் கடைக்குச் சென்றேன், ஆனால் கரன் தன் மேஜையில் இல்லை. என் கண்கள் அவனை எல்லா இடங்களிலும் தேடின. நான் இயல்பாக இருக்க முயற்சி செய்து, அங்கே இருந்த பையனிடம், “கரன் எங்கே?” என்று கேட்டேன்.
கரணுக்கு சில வேலைகள் இருப்பதாகவும், மதிய உணவு நேரத்தில் கிளம்புவார் என்றும் அவன் சொன்னான். நான் தலையசைத்து சிரித்தேன், ஆனால் உள்ளுக்குள் பதற்றமாக இருந்தது. அவன் என்னைத் தவிர்க்கிறானா? அவனுக்கு வருத்தமா? அல்லது எதுவும் நடக்காதது போல் இயல்பாக இருக்கிறானா?
அப்போது, அவன் கடையை நோக்கி நடந்து வருவதைப் பார்த்தேன். அவன் எப்போதும் போலவே, மிகவும் அமைதியாகவும் புன்னகையுடனும் இருந்தான். என்னைப் பார்க்கும்போது, என் இதயத்தை எப்போதும் துடிக்க வைக்கும் அதே குறும்புப் பார்வையை அவன் வீசினான். எங்களுக்குள் எதுவும் நடக்காதது போல் அவன் நடித்தான். எந்தத் தர்மசங்கடமும் இல்லை. அதே பழைய கரனாக இருந்தான்.
எனக்குப் பெரிய நிம்மதியாக இருந்தது. அவன் என்னைப் பாராமுகமாக நடத்துவானோ அல்லது விலகி இருப்பானோ என்று நான் மிகவும் கவலைப்பட்டேன், ஆனால் அவன் என்னை எப்போதும் போலவே நடத்தினான். நான் வேலைக்குத் திரும்பினேன், ஆனால் எல்லாம் வித்தியாசமாக உணர்ந்தேன். நான் அமர்ந்து வாடிக்கையாளர்களிடம் பேசும் விதத்தில், எனக்குள் ஒரு புதிய உணர்வு எழுந்தது. நான் மீண்டும் ஒரு பெண்ணாக உணர்ந்தேன்.
அன்று மாலை, ரேணு கடைக்கு வந்து பார்த்தாள். அவள் கரனுக்கு வாடகைப் பணம் கொடுத்தாள், அவர்கள் வியாபாரம் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினர். நாம் இன்னும் தைரியமான மற்றும் கவர்ச்சியான உள்ளாடைகளை விற்க வேண்டும் என்று அவளிடம் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் சொன்னான். பெண்கள் இதுபோன்ற பொருட்களை மற்ற பெண்களிடமிருந்து வாங்குவதை நம்புகிறார்கள் என்று அவன் சொன்னான். ரேணு ஈர்க்கப்பட்டாள், ஆனால் அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவனது கண்கள் ஒரு நொடிப்பொழுது என் கண்களைப் பிடித்தன. அந்த ஒரு பார்வை, அவன் எதையும் மறக்கவில்லை என்பதை எனக்குச் சொன்னது.
ஆனால் என் மகள் ரேணுவிடம் என் கண் முன்னாலேயே அவ்வளவு தைரியமாகப் பேசுவதும், பிராக்கள் மற்றும் பேண்டீஸ்களை எப்படி காட்சிப்படுத்துவது என்று காட்டுவதும், இவை அனைத்தையும் அவர் உலகின் மிகவும் சாதாரணமான விஷயம் போலச் செய்கிறார். மேலும், நான் அங்கே இருந்தபோதிலும், ரேணுவுக்கு எந்தத் தர்மசங்கடமும் ஏற்படவில்லை. அவர்கள் இருவருக்கும் இடையிலான புரிதலின் அளவைப் பார்க்கும்போது, அவர்கள் நீண்ட காலமாக ஆழமான நட்பில் இருப்பதாகவும், ஒருவேளை அதற்கு மேலும் மேலாக ஏதோ ஒன்று இருப்பதாகவும் நான் சந்தேகிக்க ஆரம்பித்தேன்.

அவள் இருக்கும்போதெல்லாம், கரனும் ரேணுவும் சற்று மகிழ்ச்சியாகத் தெரிந்தார்கள். அவன் உள்ளாடைகள் மற்றும் பிராக்களைப் பற்றிப் பேசுவதைப் பார்த்தபோது என் புண்டை துடிக்க ஆரம்பித்தது, ஏனென்றால் அவனது கைகள் எப்படி உணர்த்தும் என்று எனக்குத் தெரியும், இப்போது ரேணுவுக்கும் அது தெரியுமா என்று நான் யோசிக்கிறேன். அந்த எண்ணம் எனக்குப் பொறாமையைத் தருகிறது, ஆனால் அவனுக்காக இன்னும் அதிகப் பசியைத் தருகிறது.

கதை பிடித்து இருந்தால் எனது மெயில் id மூலம் அல்லது கூகிள் சாட் செய்து கொள்ளுங்கள் gowthama8989@gmail.com

அடுத்த சில நாட்களுக்கு, எல்லாம் அமைதியாகவே இருந்தது. கரண் கடைக்கு அதிகமாக வரவில்லை. அவன் வாசலில் நின்று பேசவில்லை. நாங்கள் சில புன்னகைகளையோ அல்லது தூரத்தில் இருந்து ஒரு விரைவான பார்வையையோ பரிமாறிக்கொண்டோம். நான் அவனுக்காகக் காத்திருந்தேன். அவன் கைகள் என் தோள்களில் படுவதை நான் உணர விரும்பினேன். அவன் என் காதில் அந்தத் தகாத விஷயங்களை முணுமுணுப்பதை நான் கேட்க விரும்பினேன். ஆனால் அவன் வரவில்லை.
ஒவ்வொரு இரவும், என்னால் நிறுத்த முடியாத ஒரு பழக்கமாக அது மாறியது. நான் என் போர்வையின் அடியில் சென்று, கண்களை மூடிக்கொண்டு, என் விரல்களை மெதுவாக என் தொடைகளுக்கு இடையில் நகர்த்திக்கொள்வேன். என் புண்டையை மெதுவாகத் தேய்த்தேன், அது என் கைகளைப் போலல்லாமல், கரனின் கைகள் என்னைத் தொடுவதாகக் கற்பனை செய்துகொண்டேன். அவனது சருமத்தின் உணர்வு, என் கழுத்தில் அவன் விட்ட சூடான மூச்சு, மற்றும் அந்த மதியம் அவன் கடினமான சுன்னி என்னை அழுத்தியது எல்லாம் எனக்கு நினைவிருக்கிறது. எல்லாம் என் மனதில் மிகவும் தெளிவாக இருந்தது, அதை மறப்பது சாத்தியமற்றது.
ஒவ்வொரு இரவும், நான் போர்வையின் அடியில் நுழைந்து விரல்களை நகர்த்துவேன். என் ஆழத்திலிருந்து ஒரு சூடு எழுவதை நான் உணர்கிறேன். நான் மிகவும் ஈரமாகிவிட்டேன், என் புண்டை பசியோடிருந்து மேலும் விரும்பியது. ஏதாவது உணர என் முலைக்காம்புகளைத் தேய்க்கவும் என் மார்பகங்களை இழுக்கவும் முயற்சிக்கிறேன், ஆனால் எப்போதும் ஏதோ ஒன்று குறைவாகவே இருக்கிறது. இன்பம் வளரத் தொடங்குகிறது, ஆனால் அது ஒருபோதும் முடிவை எட்டுவதில்லை.
என்னால் அந்த முழுமையான திருப்தியை ஒருபோதும் உணர முடியவில்லை. கரனின் கைகளுடன் நான் உணரும் அந்த அற்புதமான உணர்வு என்னை மாற்றிவிட்டது. இப்போது, என் சொந்தத் தொடுதல் போதவில்லை. நான் அங்கே வேகமாக மூச்சு விட்டுப் படுத்திருந்தேன், என் உடலில் வியர்வை, விரக்தியில் என் பிட்டங்களை அசைத்தேன், ஆனால் நான் நிறைவடையாமல் இருந்தேன். நன்றாக உணர்வதற்குப் பதிலாக, ஒரு ஆழமான தாகத்தை மட்டுமே உணர்ந்தேன். ஒவ்வொரு இரவும், அவனது சுன்னிக்கான என் ஏக்கம் வலுவடைகிறது.
கரண், தயவுசெய்து முன்போல் கடைக்கு வருவது நிறுத்து. மிக மோசமான விஷயம் அவனது பேன்டில் அந்த வீக்கத்தைக் காணாததுதான். அவனது சுன்னியின் அந்த வடிவம் என்னைப் பைத்தியமாக்கும், ஆனால் இப்போது அது நான் இழந்த ஒரு பரிசு போல உணர்கிறேன்.
ஆனால் மெதுவாக, கரண் மீண்டும் வரத் தொடங்கினான். அவன் முன்போலவே தங்கி, பேசிக்கொண்டு, என்னைக் கிண்டல் செய்கிறான். அவன் என் அருகில் சாய்ந்தாலோ அல்லது என் கையைத் தொட்டாலோ, எனக்கு மீண்டும் நம்பிக்கை பிறக்கிறது. என் கால்களுக்கு இடையில் அவனது முகம் இருப்பதையும், அவனது நாக்கு என் புண்டையை நக்குவதையும் நான் கற்பனை செய்கிறேன். என் உடல் அவனுக்காக ஏங்குகிறது, எல்லா ஆசைகளும் மீண்டும் நெருப்பில் எரிகின்றன.
ஆனால் விஷயங்கள் சிறப்பாக மாறிவரும் வேளையில், என் மகள் தனிஷா வீட்டிற்கு வந்தாள். அவள் வருகை எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிட்டது. அவள் என் பாதையில் ஒரு முள்ளாக இருந்தாள். எனக்கு இன்னும் கரண் வேண்டும், அவனது கடினமான சுன்னிக்காக நான் இன்னும் ஏங்குகிறேன். தனிஷா இருக்கும்போது, எல்லாம் மிகவும் கடினமாகிவிடுகிறது. நான் என் மார்புப் பிளவுகளை மறைத்து ஒரு தாயாக நடிக்க வேண்டியிருக்கிறது.
கரண் வரும்போதெல்லாம், அவள் அவனிடம் சிரித்துப் பேசுகிறாள். ரகசியமாக என்ன நடக்கிறது என்று அவளுக்குத் தெரியாது. கரணின் கண்களில் அதே விரக்தியை நான் காண்கிறேன். அவன் எனக்கு நெருக்கமாக இருக்கவும், என் பிட்டங்களைத் தொடவும், என் உதடுகளை முத்தமிடவும் விரும்புகிறான், ஆனால் தனிஷா எப்போதும் எங்களுக்கு இடையில் இருக்கிறாள்.
சில நேரங்களில் நாங்கள் சில வார்த்தைகள் susumadhi பேசவோ அல்லது ஒரு விரைவான திட்டத்தை தீட்டவோ முடிந்தது. ஒரு நொடிக்கு நழுவிச் செல்ல வாடிக்கையாளர்களை ஒரு சாக்காகப் பயன்படுத்தினோம். ஆனால் அந்த தருணங்கள் மிகவும் குறுகியதாக இருந்தன. எங்கள் இருவருக்குள்ளும் இருக்கும் அந்த ஆழமான தாகத்தை அவை ஒருபோதும் திருப்திப்படுத்தவில்லை.
ஒரு நாள், தான் உடலை கட்டுக்கோப்பாக வைத்திருக்க விரும்புவதாக தனிஷா கரனிடம் சொல்வதைக் கேட்டேன். அந்த ஒரு வாக்கியம் எல்லாவற்றையும் எப்படி மாற்றப் போகிறது என்று தெரியாமல் அவள் அதைப் பற்றி சிரித்தாள். அடுத்த நாள் காலையிலிருந்து, அவள் கரனுடன் ஒரே நேரத்தில் உடற்பயிற்சிக் கூடத்திற்குச் செல்லத் தொடங்கினாள்.

இது மிகவும் வித்தியாசமாக உணர்கிறேன். அவர்கள் ஒன்றாக உடற்பயிற்சி செய்வதை நினைக்கும்போது எனக்கு சங்கடமாக இருக்கிறது. கரண் இது ஒன்றும் பெரிய விஷயமில்லை என்பது போல் நடிக்கிறான். அவன் அவளைக் கிண்டல் செய்து, ‘உன் விடுமுறை எப்போது முடியும்?’ என்று கேட்கிறான். அவன் அதை ஒரு கேலி போல சொன்னான், ஆனால் அதன் உண்மையான அர்த்தம் எனக்குத் தெரியும். அவள் சென்ற பிறகு நாங்கள் இறுதியாக ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று அவன் காத்திருக்கிறான்.
ஆனால் இது அவர்களின் தினசரி வழக்கமாகிவிட்டது. ஒவ்வொரு காலையும், தனிஷா கரணுடன் செல்கிறாள். அவள் தன் தொடைகளையும் பிட்டத்தையும் காட்டும் அளவுக்கு மிகவும் குட்டையான மற்றும் இறுக்கமான ஜிம் லெக்கிங்ஸ் அல்லது ஷார்ட்ஸ் அணிவாள். அவள் ஒரு குறிக்கோளுடன் செயல்படும் பெண்ணைப் போலத் தெரிவாள். அவர்கள் செல்வதை நான் பார்த்துக்கொள்வேன், புன்னகைக்க முயற்சிப்பேன், ஆனால் உள்ளுக்குள் எனக்கு ஆழ்ந்த வலி ஏற்படும். எனக்குப் பொறாமையாகவும் மூச்சுத் திணறுவதாகவும் இருக்கும்.
தனிஷா உலகில் வேறு எதுவும் அவளுக்குப் புரியாதது போல, தொடர்ந்து கரனைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே இருந்தாள். கரன் கடைக்கு வரும்போதெல்லாம், அவள் அவனுக்கு மிக அருகில் நின்று, ஏறக்குறைய அவன் பக்கத்தில் ஒட்டிக்கொள்வாள். கலந்தனையாக, அவள் அவனது கையைக் கூடப் பிடித்துவிடுகிறாள். தன்ஷிகாவின் கண்களில் அவள் கரண் மீது மிகுந்த பிரியம் கொண்டிருப்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.
மேலும், அவளது உடைகளிலும் ஒரு சிறிய மாற்றம் இருந்தது. அவள் தனது பின்புறங்களையும் வளைவுகளையும் காட்டும் அளவுக்கு மிகச் சிறிய மற்றும் இறுக்கமான ஆடைகளை அணியத் தொடங்கினாள். கரண் இதைப் பற்றி அதிகம் கவனம் செலுத்தாதது போல் தோன்றினாலும், நான் இனி அவனை நம்பவில்லை. அவனிடமிருந்து எதையும் எதிர்பார்க்கலாம். அவன் என் மார்பகப் பிளவுகளைப் பார்ப்பது போல அவளையும் பார்க்கிறானா என்று என் மனம் யோசிக்கத் தொடங்குகிறது. அவனைப் போன்ற ஒருவனால் அவளைப் போன்ற ஒரு சிறுமிக்கு என்ன செய்ய முடியும் என்று நினைக்கும்போது பொறாமையின் நெருப்பை உணர்கிறேன். அவனது குரலிலும் நடத்தையிலும் ஒருவித மந்திரம் இருக்கிறது, அதை அவள் மீதும் அவன் பயன்படுத்தினால் என்ன செய்வது என்று எனக்குப் பயமாக இருந்தது. நான் அவர்கள் இருவரையும் பார்க்கும்போது, அவனது தொடுதலுக்காக என் சொந்த பேத்திக்கு நானே போட்டியாளராக மாறிவிடுகிறேனோ என்று உணர்கிறேன்.
நாங்கள் ஒரு நொடி தனியாக இருக்கும்போதும் கரண் என்னை மட்டுமே பார்க்கிறான். அவனது கண்கள் என் மீதே நிலைத்திருந்தன. ஆனால், எங்களுக்குள் இருக்கும் தனிஷாவின் இடைவெளி காரணமாக, அந்தப் பார்வை மேலும் ஆழமாகிறது.ஏக்கம் தாங்க முடியாததாகிறது. அவள் அவனுடன் செல்வதைப் பார்க்கும்போது, அவனது சுன்னிக்காக என் உடல் ஏங்குகிறது.
அந்த ஒரு மாதம் ஒரு வருடம் போல உணரப்பட்டது. கடையிலும், வீட்டிலும், உடற்பயிற்சிக் கூடத்திலும் அவனுடன் தனிஷா எங்கும் இருந்தாள். என் உடல் கரனின் காமத்தை விரும்பியது, ஆனால் எனக்குக் கிடைத்தது அவனது விரைவான பார்வைகளும் சிறிய பேச்சுகளும் மட்டுமே. என் ஆசை மங்கவில்லை.
தனிஷா ஹாஸ்டலுக்குத் திரும்ப வேண்டிய நேரம் வந்தபோது, ஒரு விசித்திரமான விஷயம் நடந்தது. அவள் வழக்கம் போல் மகிழ்ச்சியாக இல்லை. அவள் மிகவும் அமைதியாகவும் சோகமாகவும் இருந்தாள். ஏன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை, ஆனால் அவள் அமைதியற்றுத் தெரிந்தாள். ஒருவேளை அவள் கரணுடன் இருப்பதற்குப் பழகிவிட்டாள் போலும். அவள் பொருட்களைப் பொதி கட்டும்போது சிரிக்கவில்லை, மேலும் என்னைக் கட்டிப்பிடித்தபோது, நீண்ட நேரம் என்னை இறுக்கிக் கொண்டாள்.
ரெனு வேலையில் மிகவும் மும்முரமாக இருந்ததால் வர முடியவில்லை. அவள் கரனைக் குடும்பத்தைப் போல நம்புகிறாள், அதனால் அவள் கரனிடம், “தயவுசெய்து தனிஷாவை ஹாஸ்டலில் கொண்டு போய் விட்டுவிடுவாயா?” என்று கேட்டாள்.
கரண் உடனடியாக சரி என்று சொன்னான். நாங்கள் ஒருவரையொருவர் பார்க்கும்போது, அவர்களை இரண்டு பேரை மட்டும் காரில் தனியாக அனுப்புவது ஒரு நீண்ட பயணமாக இருக்கும் என்பதை நாங்கள் இருவரும் புரிந்துகொண்டோம். அவர்கள் செல்வதைப் பார்த்து நான் பின்தங்கிவிட்டது போல் உணர்ந்தேன்.
கரண் ஒரு இளைஞன், மற்றும் தனிஷா தனது இளமைப் பருவத்தில் பூக்கத் தொடங்கியிருக்கிறாள். கரணை எனக்குத் தெரிந்தவரை, என் போன்ற வயதான பெண்களைக் கவர முடிந்தால், ஒரு இளம் பெண்ணையும் நிச்சயமாக மயக்கிவிட முடியும் என்று நான் உணர்ந்தேன். அந்த இருவரும் தனியாக இருக்கும்போது என்ன செய்யக்கூடும் என்று நான் மிகவும் கவலைப்பட்டேன். உண்மையில், அவர்களுக்குள் ஏதோ ஒரு சதி திட்டம் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது என்ற வலுவான உணர்வு எனக்கு இருந்தது. ஒருவேளை எனக்குத் தெரியாத ஏதோ ஒரு ரகசியம் அவர்களுக்குள் இருக்கலாம். என்ன நடக்கிறது என்பதை நானே நேரில் பார்க்க அவர்களுடன் செல்ல வேண்டியிருந்தது.
நான் வாசலில் நின்று, பைகளுக்குத் துணையாக இருந்தேன். நான் நன்றாக இருப்பது போல் நடித்தேன், ஆனால் என் மனம் வேகமாகச் சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தது. கரனுக்கு எனக்காக இருந்த அந்த நெருப்பு இன்னும் அணையாமல் எரிந்துகொண்டிருக்கும் என்று நம்புகிறேன். ஆனால் அது கனமாக உணர்ந்தேன்.
அவர்கள் கிளம்பவிருந்தபோது, என்னைப் பார்த்து, “அம்மா, நீங்களும் வாருங்கள்” என்றான். “திரும்பி வரும்போது கரண் தனியாக சலிப்படைந்துவிடுவான். மேலும் தனிஷாவுக்கும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.”
நான் மிகவும் ஆச்சரியப்பட்டேன். நான் கரணைப் பார்க்க, அவன் முகத்தில் ஒரு பெரிய புன்னகையால் பிரகாசமானது. நான் வருவதில் அவன் உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாகத் தெரிந்தான். தனிஷாவும் மகிழ்ச்சியாகத் தலையசைத்தாள்.
என் மனதில் உள்ள பொறாமை முழுவதும் உருகிவிடத் தொடங்கியது. ஒருவேளை நான் தேவையில்லாமல் யோசித்துக் கொண்டிருக்கலாம். கரண் இன்னும் அன்புடன் என்னைப் பார்க்கிறான். தனிஷா இன்னும் என்னை அருகில் வைத்திருக்க விரும்புகிறாள். இப்போது யாருக்கும் சந்தேகம் வராமல் அவனுடன் இருக்க எனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது. ஒருவேளை பிரபஞ்சம் எனக்கு மற்றொரு வாய்ப்பை வழங்குகிறது என்று நினைத்து, நானும் பதிலுக்குப் புன்னகைத்தேன்.
வழியில், தனிஷா கரணுடன் முன்னால் உட்கார்ந்திருந்தாள். நான் பின்னால் உட்கார்ந்து அவர்கள் சிரிப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். ஆனால் சில சமயங்களில் கரன் கண்ணாடி வழியாக என்னைப் பார்த்தான். நான் அவனைக் கேலி செய்ய முடிவு செய்தேன். மெதுவாக என் புடவைத் தலைப்பை விலக்கி, என் மார்பகங்களின் பிளவு மற்றும் வளைவுகளை அவனுக்குக் காட்டினேன். கண்ணாடியில் எங்கள் பார்வைகள் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் நான் சாய்ந்து உட்கார்ந்து அவனுக்கு ஒரு குறும்புப் புன்னகையைக் கொடுத்தேன். அவன் எதுவும் சொல்லவில்லை, ஆனால் அவனது காமம் அதிகரிப்பதை என்னால் உணர முடிந்தது.
தனிஷாவை இறக்கிய பிறகு, வானம் இருண்டது. நாங்கள் திரும்பி வரும் வழியில், ஒரு பெரிய புயல் தொடங்கியது. மழை மிகவும் கனமாகப் பெய்ததால் எங்களால் சாலையைப் பார்க்க முடியவில்லை. கரண், “அத்தை, இந்த நிலையில் வண்டி ஓட்டுவது சாத்தியமில்லை” என்றான். அவன் ஒரு ஹோட்டல் பார்க்கிங் லாட்டிற்குள் வண்டியை ஓட்டிச் சென்றான். புயல் நிற்கும் வரை நாங்கள் அங்கே தங்கப் போகிறோம் என்று ரேணுவுக்கும் அவனது குடும்பத்தினருக்கும் அவன் தொலைபேசியில் அழைத்துச் சொன்னான்.
எந்த ஆபத்தையும் எடுக்க வேண்டாம் என்று அவனது குடும்பத்தினர் எங்களிடம் கூறினர். புயல் மேலும் மோசமடைந்தது. காற்று உரக்க ஒலித்தது, மழை ஜன்னல்களில் பலமாக மோதியது. ஹோட்டலிலேயே இரவைக் கழிக்கத் தவிர எங்களுக்கு வேறு வழியில்லை.
ஆகவே சொல்லுங்கள். வெளியே புயல் வீசி, இரவு நீளமாக இருக்கும்போது, என் பசியேறிய வயதான புண்டை இறுதியாக அது விரும்புவதைப் பெறுமா? இந்த வானிலை என் வாழ்நாளின் சிறந்த சாக்காக இருக்குமா, அல்லது வெளியே உள்ள உலகத்தைப் போல நானும் ஈரமாகவும் திருப்தியடையாமலும் இருப்பேனா?

வணக்கம் நண்பாஸ் , நண்பிஸ் ,எனது ஒவ்வொரு கதைகளும் படித்து எனக்கு ஆதரவு கொடுத்த அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நன்றி. என்னை நம்பி நிறைய நண்பர்கள் மெயிலில் தொடர்பு கொண்டார்கள். அனைவருக்கும் நன்றிகள். கதை பிடித்து இருந்தால் எனது மெயில் id மூலம் அல்லது கூகிள் சாட் செய்து கொள்ளுங்கள் gowthama8989@gmail.com

1109830cookie-checkவயதான பெண் இளம் ஆண்குறியை விரும்புகிறாள் – பாகம் 5

Gravatar Image
Athena is a passionate writer who loves to explore the world of erotic storytelling. Since 2017, he has been collecting stories from around the internet and publishing them in one place for everyone to enjoy.