அக்ஷரா தனது சிவப்பு நிறக் கட்டம் போட்ட பாவாடையைச் சரி செய்துகொண்டாள். கண்ணாடி முன் நின்ற அவளைப் பார்த்த ஹரிஹரன், ஒரு மெல்லிய சிரிப்புடன் அருகில் வந்தான்.
”உன்ன அப்படியே சாப்பிடணும் போல இருக்கு அக்ஷரா பாப்பா!”
அக்ஷரா வெட்கத்தில் சிரித்தாள்.
”அண்ணா! போதும் நிறுத்துங்க,” என்று சொல்லும்போதே அவன் கையைத் தழுவினாள்.
அன்று இரவு, அறை இருண்டது. வழக்கம்போல ஹரிஹரன் ஒரு துணியால் அவள் கண்களைக் கட்டினான்.
”வாயைத் திற,” அவன் குரலில் ஒருவித ரகசியம் இருந்தது.
அக்ஷரா கீழ்ப்படிந்து வாயைத் திறந்தாள். ஏதோ ஒன்று அவள் உதடுகளில் தேய்க்கப்பட்டது. அது வாழைப்பழத்தின் ருசி இல்லை; ஒருவித விசித்திரமான, உவர்ப்பான மணம்.
”நாக்க வெளியே நீட்டு,” அவன் கட்டளையிட்டான்.
அவள் நாக்கில் ஏதோ ஒரு திரவம் படிந்தது.
”இப்போ இதை அப்படியே சப்பி முழுங்கு,” அவன் கிசுகிசுத்தான்.
”இது என்ன அண்ணா? ருசி கொஞ்சம் வித்தியாசமா இருக்கே?” அவள் கேட்டாள்.
”இது ஒரு ரகசியம். ஒரு நாள் வரும், அப்போ சொல்றேன். இப்போ அமைதியா இரு,” அவன் அவளைக் கட்டிப்பிடித்துப் படுக்க வைத்தான்.
அடுத்த நாள் அவளது பிறந்தநாள். மணி பதினொன்று. வீடு நிசப்தமாக இருந்தது. வங்கி ஆடிட்டிங் வேலை காரணமாக அப்பா மனோகரும், சமையல் வேலைகளை முடித்த அம்மா வசந்தியும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தனர்.
ஹரிஹரன் மொட்டை மாடியில் ஏறியிருந்தான்.
”பன்னிரண்டு மணி ஆகுது பாரு, உன்ன கூட்டிட்டு போறேன். உன்னோட வாழ்க்கை இன்னும் சந்தோஷமா மாறப்போகுது,” என்று அவன் சொல்லிவிட்டுச் சென்றிருந்தான்.
அக்ஷரா தூக்கம் வரவில்லை. பாத்ரூம் சென்றுவிட்டு வர நினைத்து அறைக்கு வெளியே வந்தாள். அப்போது, அப்பா-அம்மாவின் அறைக்கு அருகில் ஏதோ விசித்திரமான சத்தம் கேட்டது.
ஜன்னல் கதவு பாதி திறந்திருந்தது. ஆர்வத்துடன் உள்ளே பார்த்த அக்ஷரா அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள்.
அம்மா படுக்கையில் கிடந்தார்கள். அப்பா அவர்கள் மீது அழுத்தமாகப் படுத்திருந்தார். இருவருமே உடையில்லாமல் இருந்தனர்.
”என்ன இது? அப்பா ஏன் அம்மா மேல படுத்திருக்காரு?” அவள் தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டாள்.
அப்பாவின் இடுப்பு அம்மாவின் இடுப்பில் வேகமாக மோதியது. அந்த வேகத்தில் அம்மா மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
அக்ஷரா மனதுக்கு இது ஒரு சண்டையாகத் தெரிந்தது.
”அப்பா ரொம்பக் கோவமா இருக்காரு போல. அம்மா ஏதோ தப்பு பண்ணிட்டாங்க,” என்று நினைத்தாள்.
அவள் மனதில் ஒரு சந்தேகம் எழுந்தது.
”எல்லாரையும் அடிக்கும்போது கையைத் தான் பயன்படுத்துவாங்க. ஆனா அம்மா பெரியவங்கங்கறதுனால தான், அப்பா இடுப்பால இடுப்புல அடிச்சுட்டு இருக்காரு போல!”
அதிர்ச்சியிலும் குழப்பத்திலும் அங்கிருந்து நகர்ந்த அக்ஷரா, தனது பிறந்தநாள் சர்ப்ரைஸுக்காகக் காத்திருந்தாள். ஆனால், அந்த இரவு அவளுக்குப் புதிய உலகத்தின் கதவைத் திறந்து வைத்திருந்தது.
அறைக்குள் திரும்பிய அக்ஷரா கண்மூட முடியவில்லை. இரவின் அந்தச் சம்பவமும், அண்ணன் தந்த அந்த விசித்திரமான பொருளின் உவர்ப்பான சுவையும் அவளது சின்னஞ்சிறு மூளையைச் சுழன்றடிக்கச் செய்தன. மணி பன்னிரண்டைத் தொட்டது.
அவளது கைபேசியில் ஒரு மெல்லிய ‘பிப்’ சத்தம் கேட்டது. ஹரிஹரனிடமிருந்து குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது: “மொட்டை மாடிக்கு வா பாப்பா. உன்னோட பிறந்தநாள் பரிசு காத்திருக்கு.”
தயக்கமும் ஆர்வமும் கலந்த மனதுடன் அக்ஷரா மொட்டை மாடிக்குச் சென்றாள். நிலவொளி மட்டுமே வெளிச்சம் தந்துகொண்டிருந்த அந்த மாடியில், ஹரிஹரன் ஒரு சிறிய இருக்கையில் அமர்ந்திருந்தான். அவனது முகம் இருளில் தெளிவாகத் தெரியவில்லை, ஆனால் அவனது பார்வை அவளையே துரத்தியது.
”வா அக்ஷரா… பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள் பாப்பா,” என்றான் அவன், குரலில் ஒருவித மயக்கமான அரவணைப்பு இருந்தது.
அவன் அருகில் சென்றவளைப் பார்த்த அவன், தன் கையில் வைத்திருந்த ஒரு சிறிய பாட்டிலை எடுத்தான். “நேத்து ராத்திரி கொடுத்ததுக்கு ஒரு தொடர்ச்சி இருக்கு. அதோட முழு பலன் இன்னைக்கு உனக்குத் தெரியும். அப்பாதான் அம்மாவுக்குச் செஞ்சது மாதிரி, உனக்கும் ஒரு பெரிய உலகம் இருக்கு. அதை நான் உனக்குக் கத்துக் கொடுக்கப் போறேன்,” என்றார்.
”அது என்ன அண்ணா? அப்பா அறைல அடிச்சுக் கிட்ட மாதிரி எனக்கும் அடிக்கப் போறீங்களா?” என்று அறியாமையுடன் கேட்டாள் அக்ஷரா.
ஹரிஹரன் ஒரு விநாடி மெலிதாகச் சிரித்தான். அந்தச் சிரிப்பில் வஞ்சகமும் ரகசியமும் பின்னிப் பிணைந்திருந்தன.
”அது அடிதடி இல்லை பாப்பா… பெரியவங்க பண்ற விளையாட்டு. அதை உனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். நேத்து நான் கொடுத்ததைச் சாப்பிட்டல்ல? இப்போ அதோட சக்தி உன் உடம்புல வேலை செய்யத் தொடங்கும்…”
அவன் அவளது அருகில் நெருங்கி, தன் கரங்களால் அவளது தோள்களைத் தொட்டான். அவளது பிஞ்சு மனதின் அறியாமையையும், அண்ணன் மீது அவள் கொண்டிருந்த முழுமையான நம்பிக்கையையும் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றி, அவளை ஒரு வலைக்குள் தள்ளத் தொடங்கினான் ஹரிஹரன். அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், அக்ஷரா உலகத்தை மெல்லச் சிதைக்கத் தொடங்கியது அவனது வக்கிரமான பாசம்.
அண்ணா… எனக்குக் குளிருது,” என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னாள் அக்ஷரா.
ஹரிஹரன் அவளை இன்னும் தன் அருகில் இழுத்துக் கொண்டு, தன் மேலாடையால் அவளைப் போர்த்திக் கொண்டான். அவனது மூச்சுக்காற்று அவள் கழுத்தில் பட்டபோது, அக்ஷரா கண் சொக்கியது. அவன் தன் கரங்களால் அவளது உடலை மென்மையாகத் வருடத் தொடங்கினான். அந்தத் தொடுதல் அவளுக்குப் புதிதாக இருந்தது; அதுவரை அண்ணன் அவளிடம் காட்டிய பாசத்திலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்ட ஒன்றாக அந்தத் தொடுதல் அவளது உடலிலும் மனத்திலும் ஒருவித விசித்திரமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
”பயப்படாத பாப்பா… இனிமேல் நான் உனக்கு எல்லாவற்றையும் கற்றுத் தருவேன். இதுதான் நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் இடையேயான ரகசியம். யார்கிட்டேயும் சொல்லக்கூடாது,” என்று அவன் அவளது காதோரம் கிசுகிசுத்தான்
மாடியின் நிலவொளியில் ஹரிஹரனின் கரங்கள் அக்ஷரா உடலில் மேலும் கீழ்நோக்கி நகர்ந்தன. அண்ணனின் அந்தத் தொடுதல் அவளது உடலில் ஒருவித நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. முந்தைய நாள் இரவில் அவள் கண்ட அந்த விசித்திரக் காட்சியும், அண்ணன் தந்த அந்த உவர்ப்பான திரவமும் அவளது மூளையை மந்தமாக்கி, ஒருவித மயக்க நிலைக்குத் தள்ளியிருந்தன.
ஹரிஹரன் மெல்ல அவளது பாவாடையின் நாடாவைத் தொட்டான். அந்தச் செய்கை அக்ஷரா ஒரு நிமிடம் தயக்கத்தைத் தந்தாலும், அண்ணன் மீது இருந்த குருட்டுத்தனமான நம்பிக்கையும், அவனது காந்தப் போன்ற பேச்சும் அந்தத் தயக்கத்தை உடனடியாகத் தகர்த்தன.
”அண்ணா… இது என்ன விளையாட்டு?” என்று திக்கியவாறு கேட்டாள் அக்ஷரா. அவளது குரலில் பயத்தைவிட அறியாமையே மேலோங்கி இருந்தது.
இதுதான் நான் சொன்ன பெரியவங்க விளையாட்டு, பாப்பா. அப்பா அம்மாவுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது போல, உனக்கும் எல்லாவற்றையும் நான் சொல்லித் தரணும். அப்பாதான் உன்னை அடிக்காம, இந்த மாதிரி அன்பா பாத்துக்கச் சொல்லி இருக்காரு,” என்று அவளது காதோரம் நைச்சியமாகப் பேசினான் ஹரிஹரன். அந்தப் பொய் அவளது மனதில் முழுமையாக ஆழப் பதிந்தது.
அவன் அவளது ஆடைகளைக் விலக்கியபோது, அந்த நள்ளிரவு குளிர் அவளது மேனியைத் தாக்க, அவனது கரங்களின் வெப்பம் அதைச் சமன் செய்தது. அவளது உடலில் எற்பட்ட புதிய சிலிர்ப்பும், விவரிக்க முடியாத காம உணர்ச்சியும் அவளைத் திக்கற்றவளாக மாற்றின. எது தவறு, எது சரி என்ற எல்லைகள் முற்றிலும் அழிந்துபோன அந்தத் தருணத்தில், அக்ஷரா தன் உடலையும் உணர்வுகளையும் அண்ணனிடம் முழுமையாகத் தொலைக்கத் தொடங்கினாள்.
அவன் அவளது மேலாடையை விலக்கி, அவளது இளம் உடலின் மீது தன் உதடுகளைப் பதித்தான். அந்த விசித்திரமான தீண்டல் அவளுக்கு ஒருபுறம் கூச்சத்தையும், மறுபுறம் ஒருவித மிரட்சிகரமான சுகத்தையும் தந்தது. அவளது உடலின் ஒவ்வொரு அசைவிலும் ஹரிஹரன் தன் இச்சையைத் தீர்த்துக்கொள்ளத் தொடங்கினான்.
”அண்ணா… வலிக்குது…” என்று ஒருகணம் அவள் முனகினாள்.
”கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ பாப்பா… கொஞ்ச நேரத்துல இதுவே உனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். அப்பாதான் அம்மாவுக்குக் கொடுத்தது போல, நான் உனக்குத் தரும் பரிசு இது,” என்று அவன் அவளது காதோரம் கிசுகிசுத்துக் கொண்டே தன் வேகத்தைக் கூட்டினான்.
மாடியின் நிலவொளியில் ஹரிஹரன் தன் ஆடையைக்completelyக் களைந்துவிட்டு, தன் முரட்டுத்தனமான ஆணுறுப்பை அக்ஷரா கண்களுக்கு முன்பு காட்டினான். அந்த விசித்திரமான, பெரிய உருவத்தைப் பார்த்த ஹரிணி மிரண்டு போய் ஒரு விநாடி பின்னோக்கி நகர்ந்தாள்.
”அண்ணா… இது என்ன?” என்று அவள் குரல் பயமும் அறியாமையும் கலந்து நடுங்கியது.
”இதுதான் நான் சொன்ன பெரியவங்க விளையாட்டுக்குரிய ஆயுதம் பாப்பா… இதைப் பார்த்துக் பயப்படக் கூடாது, இதுதான் உனக்கு எல்லாமே,” என்று காமவெறி ததும்பிய குரலில் கூறியபடியே, அவன் அவளைத் தன் அருகில் இழுத்துக் கொண்டான்.
அவன் தன் உறுப்பை அவளது உடலின் மீது உரசி, அந்த நள்ளிரவுச் சூழலில் தன் வக்கிரமான இச்சையை மேலும் தீவிரப்படுத்தினான். அவளது உடலில் ஏற்பட்ட வலியும் அதிர்ச்சியும் அவளது கண்களில் நீரைப் பெருக்கெடுக்கச் செய்தன, ஆனாலும் அண்ணனின் அதிகாரமான பிடிக்குள் அவள் முற்றிலுமாகச் சிக்கித் தவித்தாள்.
அவன் தன் பலத்தைப் பயன்படுத்தி அவளது எல்லைகளை முற்றிலுமாக மீறி, தன் முரட்டுத்தனமான ஆணுறுப்பை அவளுக்குள்ளாகச் செலுத்தத் தொடங்கினான். அந்தச் உடலால் தாங்க முடியாத வலி அவளது தொண்டையை அடைத்தது; கண்களில் இருந்து நீரூற்றுப் போலக் கண்ணீர் வழிந்தோடியது.
”அண்ணா… வலிக்குது… முடியல…” என்று அவள் தேம்பியவாறு முனகினாள்.
ஆனால் ஹரிஹரன் எதையும் பொருட்படுத்தவில்லை. அவளது கண்ணீரும் வலலியும் அவனது காமவெறியை மேலும் தூண்ட மட்டுமே செய்தன. “கொஞ்ச நேரத்துல வலி போய் சுகம் வரும் பாப்பா… அழுவாம என் மேல கையைப் போடு,” என்று அவன் அவளது உதடுகளை வன்மையாகக் கவ்விச் சப்பிக் கொண்டே தன் இடுப்பின் வேகத்தைக் கூட்டினான்.
காலை வெயில் மெல்ல அடிவாரத்தைத் தொட்டது. வீட்டின் சுவர்களில் பிறந்தநாள் வாழ்த்துத் தோரணங்கள் கட்டப்பட்டிருந்தன. வசந்தி சமையலறையில் பலகாரங்களைச் தயாரித்துக் கொண்டிருக்க, மனோகர் தனது லேப்டாப்பில் வங்கி ஆடிட்டிங் வேலைகளில் மும்முரமாக இருந்தார்.
அறைக்குள் கட்டிலில் படுத்திருந்த அக்ஷரா உடல் முழுவதும் ஒருவித நசுங்கிய வலியும் சோர்வும் தொற்றிக் கொண்டிருந்தன. முந்தைய நாள் நள்ளிரவு மாடியில் நடந்தவை அனைத்தும் ஒரு பயங்கரக் கனவு போல அவளுக்குத் தோன்றினாலும், அவளது உடலில் இருந்த வலிகூடவே அந்த நிஜத்தையும் உறுதிப்படுத்தியது.
அப்போது கதவு லேசாகத் திறக்கப்பட்டு, ஹரிஹரன் உள்ளே வந்தான். அவனது முகத்தில் எந்தவிதக் குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாமல், வழக்கமான ஒரு புன்னகை இருந்தது. அவன் கையில் ஒரு புதிய ஆடை இருந்தது.
”என்ன பாப்பா… இன்னும் தூங்கிக்கிட்டே இருக்க? இன்னைக்கு உன் பிறந்தநாள், சீக்கிரமா எந்திரி,” என்று இயல்பாகக் குரல் கொடுத்தான்.
அவன் நெருங்கி வந்தபோது, அக்ஷராகுள்ளாக ஒருவித நடுக்கமும் மிரட்சியும் எழுந்தது. நேற்றுவரை தன் அண்ணனாக இருந்தவன், இப்போது ஒரு பயங்கரமான தெரிஞ்சான். அவளது கண்கள் கலங்குவதைக் கண்ட ஹரிஹரன், சட்டென்று குனிந்து அவளது காதோரம் மெலிதாகக் கிசுகிசுத்தான்.
”நேத்து நடந்ததை நெனைச்சு பயப்படக் கூடாது பாப்பா. அது நம்ம ரகசியம். அம்மா, அப்பாக்கிட்டயும் மத்தவங்கக்கிட்டயும் எப்பவும் போல ரொம்ப இயல்பா இருக்கணும். தெரிஞ்சது?… இல்லைன்னா உனக்குத்தான் பிரச்சனை,” என்று ஒரு சிறிய மிரட்டலையும் பாசப் போர்வையில் பொதிந்து சொன்னான்.
The post அண்ணா வாடா போலா appeared first on Tamil Sex Stories.
